Ο Κύπριος δεξιός ακραίος επιθετικός Χρήστος Κολιαντρής, γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1964 στη Λεμεσό. Κατά την μακρά παραμονή του στο ποδόσφαιρο της Κύπρου, ήταν γνωστός για την εξαιρετική του ικανότητα στον έλεγχο της μπάλας παράλληλα με την εκπληκτική του ταχύτητα. Ικανότατος διεμβολιστής, με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, οι πάσες του στους επιθετικούς και οι καλπασμοί του στη δεξιά πλευρά, έγραψαν ιστορία. Ξεκίνησε από την ΑΕΛ το 1980 και έκανε μεγάλο όνομα κατακτώντας 3 Κύπελλα Κύπρου (1985,1987, 1989). Κατέγραψε με τον ιστορικό σύλλογο της Λεμεσού 337 συμμετοχές και 63 γκολ. Έπαιξε 10 φορές για την Εθνική ομάδα της Κύπρου.
Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα της ΑΕΛ, τον Χρήστο Κολιαντρή. Έναν παλιό άσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Λεμεσού, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 18 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Λεμεσού, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με τη φανέλα της ΑΕΛ, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Χρήστος Κολιαντρής μιλά για τη σημερινή ΑΕΛ και το ποδόσφαιρο της νέας εποχής.
Ο Χρήστος Κολιαντρής είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της Λεμεσού. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο με αντάλλαγμα την αγάπη και το χειροκρότημα του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες των παλιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς ποδοσφαιριστές. Όλοι έχουν και κάτι καλό να σου πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του Χρήστου Κολιαντρή.
Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου.
Κύριε Κολιαντρή να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείσθε πλέον ενεργά με το ποδόσφαιρο ;
Να σου πω την αλήθεια βλέπω περισσότερο τους αγώνες της ΑΕΛ από την τηλεόραση. Περιμένω με ανυπομονησία να φτιαχτεί το νέο γήπεδο της Λεμεσού. Το Τσίρειο Στάδιο πλέον δεν είναι κατάλληλο για να παρακολουθήσεις ποδόσφαιρο.
Πως είναι η κατάσταση στο ποδόσφαιρο της Κύπρου σήμερα ;
Έχουν έρθει στην Κύπρο ποιοτικοί παίκτες από το εξωτερικό. Είναι αρκετά καλό το επίπεδο αλλά θα μπορούσε να είναι και πολύ καλύτερο.
Η Κύπρος συνεχίζει να βγάζει ταλέντα ;
Πάντα θα υπάρχουν ταλέντα. Το θέμα είναι να τους δίνεις τις ευκαιρίες και οι ίδιοι να είναι έτοιμοι να τις αρπάξουν. Θέλουν παιχνίδια στα πόδια τους, στήριξη από τις ομάδες και βοήθεια. Για να μπορέσεις να παίξεις ποδόσφαιρο θα πρέπει να είσαι κατάλληλα προετοιμασμένος. Δυστυχώς δεν υπάρχει ένα πλάνο πάνω σε αυτό το κομμάτι. Είναι στην ηλικία των 22-23 ετών και εμείς εδώ στην Κύπρο λέμε πως ακόμη είναι νεαροί. Αντίθετα στο εξωτερικό βλέπουμε παιδιά 17 χρονών να έχουν ρόλο πρωταγωνιστή στις ομάδες τους και να παίζουν στην Εθνική. Είναι όμως έτοιμοι παίκτες. Αυτή είναι η διαφορά.
Πως βλέπετε την παρουσία της ΑΕΛ στο ξεκίνημα του φετινού πρωταθλήματος της Α΄ Κατηγορίας ;
Δεν ήμαστε καθόλου καλοί. Προβλέπω μια δύσκολη χρονιά. Ξεκινήσαμε άσχημα το πρωτάθλημα και δυστυχώς φαίνεται πως ο Σίλας έχει δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στην ομάδα. Εύχομαι ο νέος προπονητής να μπορέσει να βελτιώσει την κατάσταση και να επουλώσει τις πληγές. Να μπορέσουμε να περάσουμε μια χρονιά στην οποία θα καταφέρουμε να χτίσουμε ένα δυνατό κορμό για το άμεσο μέλλον. Βλέπω όμως πως τα πράγματα θα είναι δύσκολα.
Κύριε Κολιαντρή επιτρέψετε μου να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για τη δική σας πορεία στο ποδόσφαιρο. Από που κατάγεστε ;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Γερμασόγεια.
Γεννηθήκατε με μια μπάλα στα πόδια η στην πορεία πήρατε την απόφαση να ασχοληθείτε με το ποδόσφαιρο ;
Το ποδόσφαιρο ήταν η αρρώστια που είχα από μικρός. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεκίνησα να παίζω μπάλα στις αλάνες της Γερμασόγειας και αργότερα στην ομάδα του χωριού μου.
Που σας εντόπισε η ΑΕΛ ;
Με είχε δει αγωνιζόμενο σε ένα παιχνίδι με την ομάδα του χωριού μου εκ μέρους της ΑΕΛ, ο Κώστας-Πάμπου Μαυρόκολος, ο οποίος τότε ήταν προπονητής της δεύτερης ομάδας. Αφού σχημάτισε καλή άποψη για μένα, μίλησε με τον πατέρα μου με τον οποίο ήταν και συνάδελφοι με αποτέλεσμα στο τέλος να καταλήξω στην ΑΕΛ. Ήταν μια εξέλιξη που με χαροποίησε ιδιαίτερα καθώς ήταν η ομάδα που συμπαθούσα από παιδί. Είχα βάλει από μικρός στόχο να φορέσω μια μέρα τη φανέλα της και ευτυχώς τα κατάφερα.
Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από την ΑΕΛ ;
Για μένα προσωπικά αποτελούσε μεγάλη τιμή το να είμαι παίκτης της ΑΕΛ. Αγαπούσα παθολογικά αυτή την ομάδα από μικρός. Ένιωθα μεγάλη περηφάνεια στην ιδέα πως θα φορούσα τελικά τη φανέλα της.
Από την ομάδα του χωριού σας ξαφνικά στην ΑΕΛ. Ήταν μεγάλη αλλαγή για εσάς τότε ;
Δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα. Βρήκα στην ΑΕΛ καλούς ανθρώπους που με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Είχαν την τύχη να συνεργαστώ από την αρχή με εξαιρετικούς προπονητές και συμπαίκτες που με βοήθησαν όλοι τους πάρα πολύ. Όπως βοήθησα κει εγώ με τη σειρά μου αργότερα τους ποιο νεαρούς. Η προσαρμογή μου στην ομάδα ήταν αρκετά εύκολη μπορώ να πω.
Βρεθήκατε ξαφνικά με νέους συμπαίκτες. Πως σας υποδέχθηκαν οι παλιοί παίκτες της ομάδας ;
Με υποδέχθηκαν πολύ καλά. Την εποχή εκείνη μεσουρανούσε ο Λοίζος Μαυρουδής, ο Στέλιος Πελεντρίτης, ο Ανδρέας Κωνσταντίνου ο τερματοφύλακας, ο Πανίκος Ορφανίδης, ο Μάκης Σωκράτους, ο Γιώργος Αναστασίου και κάποια άλλα παιδία. Γίναμε αμέσως οικογένεια. Ένιωθα τυχερός που βρέθηκα συμπαίκτης με τόσο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές. Έμαθα πάρα πολλά δίπλα τους. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή.
Εσείς ως νέο παιδί που ήσασταν τότε πως είδατε αυτή την πρόκληση ;
Είχα μεγάλο πείσμα. Δεν τα έβαζα κάτω με τίποτα. Στην αρχή συνάντησα αρκετές δυσκολίες με έναν προπονητή μου, ο οποίος δεν με χρησιμοποιούσε πολύ. Εγώ όμως ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο και ήμουν αποφασισμένος να κάνω ότι χρειαστεί για να το καταφέρω. Με σκληρή δουλειά, πειθαρχεία, υπομονή και θέληση κατάφερα τελικά να διαγράψω μια πετυχημένη πορεία στην ΑΕΛ. Αυτό που πρέπει να κάνουν σήμερα τα νέα παιδιά είναι να μην τα παρατάνε με την πρώτη δυσκολία. Δεν θα τα βρουν όλα ρόδινα στην καριέρα τους. Θα συναντήσουν αρκετά εμπόδια στο δρόμο τους και θα πρέπει να είναι σε θέση να τα ξεπεράσουν. Πρέπει να δείξουν επιμονή και αποφασιστικότητα. Να έχουν αυτοπεποίθηση και να που εγώ ότι και να γίνει θα παίξω ποδόσφαιρο. Μόνο έτσι θα μπορέσουν να καταφέρουν κάτι αξιόλογο.
Και πόσο γρήγορα καταφέρατε να ξεχωρίσετε με τις ικανότητες σας παρά τη σχετική δυσκολία ;
Ξεχώρισα σχετικά γρήγορα. Κατάφερα να γίνω βασικός στην ΑΕΛ στα 18 μου χρόνια.
Σε ποια θέση καθιερωθήκατε στην ΑΕΛ ;
Καθιερώθηκα με το ξεκίνημα στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Τότε το σύστημα που ακολουθούσε η ομάδα ήταν το 4-3-3 με λίμπερο.
Ποια ήταν τα ποιο δυνατά σας ατού ;
Ταχύτητα και αντίληψη. Είχαμε αναπτύξει τότε μια εξαιρετική συνεργασία με τον Λοίζο Μαυρουδή. Ήξερα ανά πάσα ώρα και στιγμή όταν έπαιρνε την μπάλα να κάνω την κατάλληλη κίνηση. Βρισκόμασταν με κλειστά μάτια. Μου άρεσε περισσότερο να δημιουργώ τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να σκοράρουν οι συμπαίκτες μου.
Ταλέντο η δουλειά. Ποιο ήταν το στοιχείο που σας βοήθησε περισσότερο να φθάσετε στην κορυφή ;
Χωρίς δουλειά στην προπόνηση δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Το μεγαλύτερο ταλέντο να είσαι αν δεν κάνεις καλή προπόνηση, δεν προσέχεις την εξωγηπεδική σου ζωή, δεν είσαι πειθαρχημένος και υπάκουος δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσεις.
Πως αντιμετωπίζατε την πίεση του κόσμου της ΑΕΛ ειδικά στην αρχή που ήσασταν νέος ;
Είχα πίεση με την καλή έννοια. Ήταν η χαρά μου να μπαίνω στο Τσίρειο και να βλέπω την κερκίδα της ΑΕΛ ασφυκτικά γεμάτη από κόσμο. Είχες άλλη όρεξη να παίξεις ποδόσφαιρο. Ένιωθες αμέσως την ευθύνη και την υποχρέωση να τα δώσεις όλα. Να ευχαριστήσεις τους φιλάθλους της ομάδας σου για την στήριξη. Ειδικά όταν είχαμε καλή απόδοση και πετυχαίναμε μεγάλες νίκες μας περίμεναν έξω από το γήπεδο για να μας αγκαλιάσουν και να μας αποθεώσουν. Είχαμε άλλη σχέση με τον κόσμο. Ήμασταν δεμένοι με την ομάδα. Το άγχος που είχαμε ήταν κυρίως δημιουργικό.
Τι μπορούμε να πούμε για την ΑΕΛ της δική σας εποχής ;
Πιστεύω ακράδαντα πως θα μπορούσαμε να πάμε πολύ καλύτερα. Δεν χωρά καμία αμφιβολία για αυτό. Διαθέταμε εκείνη την εποχή μια εξαιρετική ομάδα. Την περίοδο από το 1985 έως και το 1990 η ΑΕΛ άξιζε να πάρει πρωτάθλημα. Παίξαμε απίστευτη μπάλα. Όμως οι καταστάσεις τότε ήταν διαφορετικές. Να μην λέμε ξανά και ξανά τα ίδια.
Πόσα χρόνια παίξατε στην ΑΕΛ ;
Φόρεσα τη φανέλα της ΑΕΛ, 18 ολόκληρα χρόνια. Από το 1980 έως και το 1998.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες σας στιγμές ;
Τα τρία Κύπελλα που κατέκτησα με την ΑΕΛ το 1985, το 1987 και το 1989. Ήταν το κάτι άλλο. Η χαρά που νιώθεις είναι απερίγραπτη. Ήμουν ιδιαίτερα ευτυχής όταν πέτυχα ως ποδοσφαιριστής της ΑΕΛ, το πρώτο μου γκολ με την φανέλα της ομάδας. Δεν μπορώ να περιγράψω με λόγια τα συναισθήματα που ένιωσα εκείνη την στιγμή.
Γνωρίσατε πολλούς προπονητές στην ΑΕΛ. Ποιοι σας κέντρισαν περισσότερο το ενδιαφέρον ;
Με όλους τους προπονητές που πέρασαν κατά καιρούς από την ΑΕΛ εκείνη την εποχή είχα εξαιρετική σχέση και συνεργασία. Από όλους πήρα και κάτι που με βοήθησε να γίνω καλύτερος παίκτης. Ξεχωρίζω περισσότερο τους Σβέτς και Ούχριν. Έπαιξα μαζί τους την καλύτερη μπάλα της καριέρας μου.
Ποιος αντίπαλος σας δυσκόλευε περισσότερο ;
Ο Κώστας Μιαμηλιώτης του ΑΠΟΕΛ. Ήταν πολύ καλός παίκτης όπως επίσης και οι Πάμπος Πίττας του Απόλλωνα και Σώζος Χαραλάμπους του ΑΠΟΠ.
Πως προετοιμαζόσασταν πριν από τα παιχνίδια ;
Υπήρχε ένα λογικό άγχος. Μια προσμονή. Είναι καλό να υπάρχει φθάνει όμως να μην σε παίρνει από κάτω. Μόλις ξεκινούσε το ματς έφευγαν όλα. Η μόνη μας έννοια ήταν το ποδόσφαιρο. Μόλις αρχίζει ο αγώνας αυτόματα ξεκινά και το άγχος του φιλάθλου που βρίσκεται στο γήπεδο. Μετά που το έζησα ως θεατής κατάλαβα το τι συμβαίνει.
Ταχτικές υπήρχαν στην δικής σας εποχή ;
Να σου πω φίλε. Δεν υπήρχε τόση ταχτική όπως υπάρχει σήμερα. Λίγα πράγματα. Αυτό το κατάλαβα αργότερα όταν σταμάτησα το ποδόσφαιρο και ασχολήθηκα με την προπονητική. Οι προπονητές μας τότε στηρίζονταν κυρίως στις εμπειρίες που είχαν αποκτήσει οι ίδιοι ως ποδοσφαιριστές. Αυτά προσπαθούσαν να εφαρμόσουν. Το θέμα ήταν να μπαίνεις στο γήπεδο και να τα δίνεις όλα. Να μην ήσουν αδιάφορος.
Μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να πάτε σε μια άλλη ομάδα ; Να κοιτάξετε κάπου ψηλότερα ;
Όχι. ΑΕΛ και μόνο ΑΕΛ.
Τι θυμάστε από την παρουσία σας στην Εθνική ομάδα ;
Ένα πολύ ωραίο παιχνίδι ήταν αυτό που είχαμε κάνει στις 8 Φεβρουαρίου του 1989, για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, όταν αντιμετωπίσαμε στο Τσίρειο Στάδιο την Εθνική Σκωτίας. Αν και βρεθήκαμε πίσω στο σκορ από το 9΄ λεπτό της αναμέτρησης με 1-0, με μια αντεπίθεση διαρκείας καταφέραμε να γυρίσουμε το παιχνίδι σε 2-1 χάρης σε ένα δικό μου γκολ στο 14΄ και σε ένα του Γιάννου Ιωάννου στο 47΄ λεπτό. Τελικά χάσαμε με 3-2, με ένα γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα. Φθάσαμε πολύ κοντά σε ένα θετικό αποτέλεσμα αλλά στο τέλος δυστυχώς δεν τα καταφέραμε. Διεξήχθη ένα πραγματικά ωραίο ματς, με άγρια ομορφιά και σε ένα κατάμεστο Τσίρειο.
Ποιο ματς θα σας μείνει αξέχαστο για πάντα ;
Οι τελικοί που έπαιξα απέναντι στην ΕΠΑ το 1985, στον Απόλλωνα το 1987 και με τον Άρη το 1989. Αυτά είναι ματς που δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Πως τα πηγαίνατε με τον κόσμο της ΑΕΛ ;
Είχα ξεχωριστή σχέση με τον κόσμο της ΑΕΛ. Ένιωθα από την πρώτη στιγμή ότι με αγαπούσαν. Υπήρχε μια σχέση αλληλοσεβασμού και εκτίμησης. Εισέπραττα την μεγάλη τους αγάπη προς το πρόσωπο μου. Ήταν κάτι που το ένιωθα έντονα τότε.
Όταν βάζατε για πρώτη φορά τη φανέλα της ΑΕΛ, φανταζόσασταν πως θα είχατε αυτή την πετυχημένη διαδρομή με την ομάδα ;
Δεν το πολυσκεφτόμουν τότε. Απλώς είχα την δίψα να παίξω καλό ποδόσφαιρο. Ήθελα να υπηρετήσω όσο καλύτερα μπορούσα την ομάδα της ΑΕΛ. Αυτή ήταν η προτεραιότητα μου. Στην πορεία βέβαια τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ καλύτερα για μένα. Όχι μόνο καθιερώθηκα αλλά εξελίχθηκα και σε σημείο αναφοράς για τον σύλλογο. Δεν σκέφθηκα ποτέ μου να παίξω σε άλλη ομάδα. Έμεινα τόσα πολλά χρόνια στην ΑΕΛ γιατί πάντα ήμουν πρώτος στις προπονήσεις και προσπαθούσα να δίνω το καλό παράδειγμα στους ποιο νεαρούς παίκτες. Δεν έπαιξα ποδόσφαιρο χάρης στο όνομα και τη φήμη που απέκτησα στην πορεία ως ποδοσφαιριστής αλλά με την σκληρή δουλεία και την συνεχή προσπάθεια. Τίποτα δεν σου χαρίζεται σε αυτή τη ζωή.
Τι σας έχει μείνει από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;
Μου έχουν μείνει οι ωραίες στιγμές.
Υπάρχει επαφή με τους παλιούς σας συμπαίκτες στην ΑΕΛ ;
Ναι. Βρισκόμαστε αρκετά συχνά και τα λέμε. Έχουμε ιδρύσει για τον σκοπό αυτό και τον Όμιλο Παλαίμαχων Ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ. Οι σχέσεις μας εξακολουθούν να είναι άριστες μέχρι σήμερα.
Κύριε Κολιαντρή ήταν πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας έχετε πει. Κλείνοντας αυτή την μεγάλη συνέντευξη θα θέλαμε μέσω του pafossports.blogspot.com το δικό σας μήνυμα στον φίλαθλο κόσμο της ΑΕΛ και της Κύπρου γενικότερα.
Εύχομαι να ξεπεράσουμε γρήγορα την φετινή κρίση. Είναι κρίμα τώρα που επέστρεψε στο γήπεδο η θύρα 3, που δίνει με την παρουσία της άλλη δυναμική στην ομάδα, να έχουμε αυτή την απόδοση. Στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, είδα σημάδια βελτίωσης. Θέλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στον Μάριο Ζαχαρίου. Ελπίζω ότι στην συνέχεια του πρωταθλήματος θα πάμε ακόμη καλύτερα και θα καταφέρουμε επιτέλους να δημιουργήσουμε έναν καλό κορμό από ποιοτικούς παίκτες πάνω στον οποίο θα χτίσουμε τα επόμενα χρόνια για να μπορέσουμε να φτιάξουμε μια πραγματικά μεγάλη ομάδα που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του κόσμου της ΑΕΛ αλλά και στην ένδοξη ιστορία του συλλόγου μας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου