Ο Κύπριος κεντρικός μέσος Λάκης Λάμπρου, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1956 στον Μαζωτό, κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο και έγινε ευρύτερα γνωστός αγωνιζόμενος με τον Πεζοπορικό. Ένας εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, κόσμημα για τα Κυπριακά γήπεδα, υπήρξε ένας από τους καλύτερους Τεχνίτες που ανέδειξε το Κυπριακό Ποδόσφαιρο. Αποτελούσε ήρεμη δύναμη και τον εγκέφαλο της μεσαίας γραμμής, προσφέροντας ποιότητα στην ομάδα που αγωνίστηκε. Ξεχωριστός ποδοσφαιριστής, με φοβερά προσόντα και ένας από τους καλύτερους της γενιάς του.
Το pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του Πεζοπορικού, τον Λάκη Λάμπρου. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Λάρνακας, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για δεκαέξι χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει της αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες του χωριού του, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με τη φανέλα του Πεζοπορικού, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Λάκης Λάμπρου μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο.
Ο Λάκης Λάμπρου είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της Λάρνακας. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο με αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες παλιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς ποδοσφαιριστές. Όλοι και κάτι καλό έχουν να σου πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του Λάκη Λάμπρου.
Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου.
Κύριε Λάμπρου επιτρέψετε μου να ξεκινήσουμε από το παρελθόν. Από που κατάγεστε ;
Κατάγομαι από τον Μαζωτό.
Σε ποια ηλικία μπαίνει στη ζωή σας το ποδόσφαιρο ;
Αγαπούσα από μικρός το ποδόσφαιρο. Μου άρεσε πάρα πολύ. Ξεκίνησα να παίζω μπάλα στα 12-13 μου. Στα 15 εντάχθηκα στην ομάδα του χωριού μου, που είχε ποδοσφαιρική ομάδα. Έτσι ξεκίνησε το ποδοσφαιρικό μου ταξίδι.
Που σας εντόπισε ο Πεζοπορικός ;
Οι κάτοικοι των περιοχών Μαζωτού, Τερσεφάνου ήταν όλοι τους φίλοι του Πεζοπορικού. Εγώ όταν ήμουν μικρός υποστήριζα την ΕΠΑ. Οι γονιοί μου δεν ενδιαφέρονταν για το ποδόσφαιρο. Πήγαινα στο γήπεδο και παρακολουθούσα από κοντά την πορεία της ΕΠΑ. Στο σχολείο μου, όταν ήμουν στην τρίτη τάξη του γυμνασίου, ήταν καθηγητής μου ο τότε πρόεδρος της ΕΠΑ ο Τάκης Βωβίδης. Ουδέποτε μου ζήτησε να ενταχθώ στην ομάδα. Το πιο πιθανό είναι ο άνθρωπος να μην γνώριζε ότι έπαιζα ποδόσφαιρο. Οι άνθρωποι της περιοχής με εντόπισαν και έστειλαν παλιούς παίκτες να με βρουν για να με πείσουν να ενταχθώ στον Πεζοπορικό. Οι γονείς μου δεν ήθελαν να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Ήθελαν να σπουδάσω. Είχαν και τις φοβίες τους μήπως μου τύχει κάποιος σοβαρός τραυματισμός. Στο τέλος άλλαξαν γνώμη και δέχθηκαν να ξεκινήσω δειλά δειλά. Εντάχθηκα στον Πεζοπορικό τη σεζόν 1972-73 σε ηλικία 16 ετών.
Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από τον Πεζοπορικό ;
Ξεκίνησα από τη δεύτερη ομάδα του Πεζοπορικού. Στα 16 μου στο πρώτο μου ματς με την Ανόρθωση στο Βαρώσι, ο προπονητής δεν με έβαλε να παίξω. Με άφησε στον πάγκο με τους αναπληρωματικούς. Σταμάτησα αμέσως. Σηκώθηκα και έφυγα. Ήθελα να παίζω ποδόσφαιρο και όχι να κάθομαι να βλέπω τους άλλους. Ήρθαν και με βρήκαν οι άνθρωποι του Πεζοπορικού και μετά από πολλές και έντονες προσπάθειες με έπεισαν να επιστρέψω στην ομάδα. Μου είχαν υποσχεθεί πως θα αγωνίζομαι βασικός με την δεύτερη ομάδα. Ξεχώρισα από πολύ νωρίς με το ταλέντο και τις ικανότητες μου. Στο β΄ γύρο της σεζόν 1973-74 έγινα μέλος της ανδρικής ομάδας του Πεζοπορικού. Έκανα το ντεμπούτο μου σε ένα παιχνίδι με την Νέα Σαλαμίνα στο ΓΣΖ.
Και πόσο γρήγορα καταφέρατε να ξεχωρίσετε με τις ικανότητες σας παρά τη σχετική δυσκολία ;
Ξεχώρισα από τις πρώτες μέρες. Στα 17 μου ήμουν μέλος της πρώτης ομάδας. Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος της σεζόν 1973-74, έγινε η Τουρκική εισβολή. Μετά τον πόλεμο έγινα βασικός. Αποχώρησαν αρκετοί ποδοσφαιριστές της παλιάς γενιάς της ομάδας. Είχαν μεγαλώσει και κάποιοι νέοι παίκτες μπήκαμε άμεσα στη βασική ενδεκάδα του Πεζοπορικού.
Σε ποια θέση καθιερωθήκατε στον Πεζοπορικό ;
Στη θέση του κεντρικού μέσου. Ξεκίνησα την πορεία μου στον Πεζοπορικό σαν παίκτης του κέντρου. Φορούσα τη φανέλα με το νούμερο 8 στην πλάτη.
Ποια ήταν τα δυνατά σας ατού ;
Ξεχώριζα για την τεχνική μου κατάρτιση, την ταχύτητα και την αντοχή μου. Ήμουν πολύ καλός τόσο στο ανασταλτικό κομμάτι όσο και στο επιθετικό. Είχα πάντα σταθερότητα ως παίκτης. Έκλινα σωστά τον αντίπαλο και ήμουν σχεδόν αλάνθαστος στις πάσες μου. Είχα σωστή τακτική μέσα στο γήπεδο, έπαιζα με μυαλό και ήμουν πολλά συνεπής σε αυτό που έκανα. Διέθετα δυνατό και κεραυνοβόλο σουτ που με βοηθούσε να σκοράρω από μακρινή απόσταση. Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου σκόραρα αρκετά συχνά.
Πείτε μας δυο λόγια για την ομάδα του Πεζοπορικού στην οποία ήσασταν βασικό μέλος ;
Ο Πεζοπορικός εκείνης της εποχής ήταν μια εξαιρετική ομάδα. Είχε καταφέρει με τις εμφανίσεις του να κερδίσει τον θαυμασμό όλων. Παίζαμε όμορφο ποδόσφαιρο. Για 4-5 χρόνια η ομάδα βρισκόταν σε πολύ ψηλό επίπεδο. Δεν καταφέραμε να πάρουμε όμως ένα πρωτάθλημα. Για πολλούς λόγους. Αξίζαμε όμως να κατακτήσουμε έστω έναν τίτλο. Σαν ομάδα ήμασταν πολύ καλύτερη από τον Πεζοπορικό του 1988 που πήρε το πρωτάθλημα. Χάσαμε τον τίτλο δυο φορές την τελευταία αγωνιστική. Παίζαμε με τον ΑΡΗ που είχε ήδη υποβιβαστεί, μας αρκούσε μια ισοπαλία για να πάρουμε το πρωτάθλημα και τελικά χάσαμε. Στην πορεία άλλαξα θέση. Μετά την αποχώρηση του Καλλή κλήθηκα να τον αντικαταστήσω στο κέντρο της άμυνας.
Πόσα χρόνια παίξατε στον Πεζοπορικό ;
Στον Πεζοπορικό έπαιξα 16 χρόνια. Από το 1972-73 μέχρι το 1988. Τερμάτισα την ποδοσφαιρική μου καριέρα στα 32. Το 1987 είχε επιστρέψει στον Πεζοπορικό από την Ελλάδα ο Σταύρος Παπαδόπουλος. Ήταν μεγαλύτερος σε ηλικία από μένα. Τον έβαλαν να παίξει στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Ήθελαν να με τοποθετήσουν πιο μπροστά. Εγώ δεν ήθελα να αλλάξω θέση και αποφάσισα να σταματήσω το ποδόσφαιρο. Όταν έφυγα από τον Πεζοπορικό έδειξε έντονο ενδιαφέρον για να με αποκτήσει η ΕΠΑ. Με φώναξε στο γραφείο του ο τότε πρόεδρος της ομάδας και μου ζήτησε να πάω στην ΕΠΑ και να τους βοηθήσω. Απάντησα αρνητικά γιατί είχα δεθεί με τον Πεζοπορικό. Έπαιξα 16 ολόκληρα χρόνια στην ομάδα. Ο κόσμος με αγάπησε και δεν ήθελα να προδώσω την εμπιστοσύνη τους. Συνέχισα να παίζω ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνικό επίπεδο μέχρι τα 45 μου.
Ποιες είναι οι καλύτερες σας στιγμές με τον Πεζοπορικό ;
Η κάθε νίκη που πέτυχα με την ομάδα αποτελεί μια ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα μου.
Αγαπημένος προπονητής ;
Ήμουν αυτοδίδακτος. Τα περισσότερα πράγματα στο ποδόσφαιρο τα έμαθα από μόνος μου.
Ταλέντο η δουλεία. Ποιο ήταν το στοιχείο που σας οδήγησε στην πορεία σας ;
Βασικά με το ταλέντο. Αλλά για να μπορέσεις να σταθείς με επιτυχία σε μια ομάδα ψηλού επιπέδου θα πρέπει να δουλέψεις πολύ σκληρά. Πιστεύω είναι συνδυασμός και τον δυο.
Πως προετοιμαζόσασταν πριν από τα μεγάλα παιχνίδια ;
Πάντα υπάρχει ένα σχετικό άγχος αλλά μόλις ξεκινήσει το παιχνίδι το μόνο πράγμα που σκέφτεσαι είναι το πως θα βοηθήσεις της ομάδα σου να φθάσει στην νίκη.
Μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να πάτε σε μια άλλη ομάδα, να κοιτάξετε κάπου πιο ψηλά ;
Εκείνη την εποχή όταν υπόγραφες σε μια ομάδα ήσουν δεμένος μαζί της για μια ζωή. Δεν μπορούσες εύκολα να φύγεις. Η αλήθεια είναι ότι ήταν κάτι που δεν με ενδιέφερε. Δεν ένιωσα ποτέ την ανάγκη να θέλω να φύγω από τον Πεζοπορικό.
Θα μπορούσατε να παίξετε στην Εθνική ;
Στα 24-25 μου με κάλεσε ο Ιακώβου να παίξω με την Εθνική Ελπίδων. Την τότε εποχή είχαν δικαίωμα συμμετοχής με την ομάδα δυο παίκτες μεγαλύτερης ηλικίας. Με κάλεσαν και στην Εθνική Ανδρών. Δεν ήθελα να πηγαίνω γιατί ήταν μακριά. Πήγα μόνο σε μια προπόνηση παραμονές του αγώνα με την Εθνική Ιταλίας.
Πως τα πηγαίνατε με τον κόσμο του Πεζοπορικού ;
Επειδή ήμουν πολύ ήπιος χαρακτήρας ο κόσμος με συμπάθησε από την πρώτη στιγμή. Με αγαπούσαν όλοι. Όταν με συναντούσαν στους δρόμους μου έδειχναν τον σεβασμό και την εκτίμηση τους. Είχα πολύ φιλικές σχέσεις με τον κόσμο όλων των ομάδων.
Πόσο ικανοποιημένος είστε από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;
Αν ήμουν περισσότερο επαγγελματίας θα μπορούσα να πετύχω πολύ περισσότερα πράγματα στην καριέρα μου. Αν ασχολούμουν αποκλειστικά με το ποδόσφαιρο θα έφθανα σίγουρα πιο ψηλά.
Τι σας έχει μείνει από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;
Μου έμεινε η αγάπη του κόσμου. Με συγκινεί μέχρι σήμερα.
Σήμερα ασχολείσθε με το ποδόσφαιρο ;
Βλέπω ποδόσφαιρο. Δεν είμαι φανατικός. Έχω πάει σε αρκετά ματς της ΑΕΚ τη φετινή χρονιά.
Πως βλέπετε το επίπεδο του Κυπριακού ποδοσφαίρου ;
Εμείς στη δική μου εποχή ήμασταν ερασιτέχνες. Οι σημερινοί ποδοσφαιριστές είναι πιο επαγγελματίες. Πιο καλά προπονημένοι, έχουν καλύτερη φυσική κατάσταση αλλά υστερούν σε ταλέντο.
Η Κύπρος συνεχίζει να βγάζει ταλέντα ;
Υπάρχουν και σήμερα παιδιά με δυνατότητες αλλά δεν παίζουν. Κυριαρχούν οι ξένοι. Δεν μπορεί εύκολα ένα ταλέντο να δείξει την αξία του. Σε κάθε ομάδα παίζουν το πολύ ένας η δύο Κύπριοι. Πολλές φορές οι ομάδες δεν χρησιμοποιούν κανέναν. Προτιμούν να πληρώσουν πρόστιμο.
Υπάρχει επαφή με τους παλιούς σας συμπαίκτες ;
Υπάρχει συχνή επαφή με τους περισσότερους. Βρισκόμαστε σε τακτά χρονικά διαστήματα. Οι σχέσεις μας παραμένουν εξαιρετικές ακόμη μέχρι σήμερα.
Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας είπατε κύριε Λάμπρου. Κλείνοντας τη συνέντευξη θα θέλαμε μέσω του pafossports να στείλετε το δικό σας μήνυμα στο φίλαθλο κόσμο της Κύπρου.
Πρέπει να παρακολουθούμε το ποδόσφαιρο και τις ομάδες μας με λιγότερο φανατισμό. Να επικρατεί ανάμεσα μας ο σεβασμός και η εκτίμηση. Το ποδόσφαιρο πρέπει να αποτελεί την διέξοδο από τα προβλήματα της καθημερινότητας μας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου