Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο "Θρυλικός" Παυλάκης Βασιλείου στο pafossports

 

Ο Κύπριος, δεξιός ακραίος επιθετικός, Παυλάκης Βασιλείου, γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου του 1940, στη Λάρνακα. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους Καλύτερους Κύπριους ποδοσφαιριστές Όλων Των Εποχών και ίσως μια από της πιο εμβληματικές φυσιογνωμίες του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Έχει χαρακτηριστεί ως ένας από τους τους κορυφαίους "Κλασικούς" δεξιούς εξτρέμ που γνώρισε το Κυπριακό αλλά και το Ελληνικό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Βιρτουόζος της μπάλας, έγινε γνωστός για τις εξαιρετικές του σέντρες και τις μεταβιβάσεις, την ασταμάτητη ντρίπλα με μεγάλη ταχύτητα, σε συνδυασμό με την μοναδική ικανότητα του να διασπά τις αντίπαλες άμυνες, τα εκπληκτικά φυσικά τεχνικά χαρίσματα, τη φινέτσα, τη φαντασία στο παιχνίδι του και την ευχέρεια στο σκοράρισμα. Αγωνίστηκε σε Κύπρο και Ελλάδα συνδέοντας άρρηκτα το όνομα του με την ΕΠΑ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς.  Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει παίξει με τις Εθνικές ομάδες της Κύπρου και της Ελλάδας. Με τον Ολυμπιακό Πειραιώς κατέκτησε 2 πρωταθλήματα (1966, 1967) και ένα Κύπελλο (1968).



Το pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα της ΕΠΑ, τον Παυλάκη Βασιλείου. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Λάρνακας, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 7 χρόνια. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Λάρνακας, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με τη φανέλα της ΕΠΑ, για την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό, του τίτλους που κατέκτησε με την ομάδα του Πειραιά, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Παυλάκης Βασιλείου μιλά για το ποδόσφαιρο της νέας εποχής. 


Ο Παυλάκης Βασιλείου είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της Κύπρου. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο με αντάλλαγμα την αγάπη και το χειροκρότημα του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες παλαιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς παίκτες. Όλοι και κάτι καλό έχουν να σου πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στο πόδια του μεγάλου Παυλάκη Βασιλείου. 


Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου.



Κύριε Βασιλείου να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείσθε ενεργά με το ποδόσφαιρο ;

Βεβαίως. Παρακολουθώ το Κυπριακό ποδόσφαιρο από την τηλεόραση. 


Πως είναι η κατάσταση στο ποδόσφαιρο της Κύπρου ;

Έχει ανέβει το επίπεδο του Κυπριακού ποδοσφαίρου. Ήταν επόμενο να συμβεί αυτό. Όσο και να μην το θέλουμε η εξέλιξη προχωράει. 


Η Κύπρος συνεχίζει να βγάζει ταλέντα ;

Έχει καλούς παίκτες. Δεν έχει όμως πολλούς. Αυτό οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στην εισροή ξένων ποδοσφαιριστών στο Κυπριακό ποδόσφαιρο. Όταν μια ομάδα έχει στο ρόστερ της μεγάλο αριθμό ξένων παικτών αυτό είναι φυσικό επόμενο να περιορίζει την παρουσία Κύπριων ποδοσφαιριστών στο πρωτάθλημα.  



Κύριε Βασιλείου επιτρέψετε μου να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για τη δική σας πορεία στα γήπεδα. Από που κατάγεστε ;

Κατάγομαι από τη Λάρνακα.


Σε ποια ηλικία μπαίνει στην ζωή σας το ποδόσφαιρο ;

Από μικρός είχα μια αγάπη προς αυτό το άθλημα. Είχα μεγάλο πάθος με την μπάλα από την παιδική μου ηλικία.


Που σας εντόπισε η ΕΠΑ ;

Με είχανε βρει από την ομάδα του σχολείου μου, στο Δημοτικό.  


Πόσο εύκολο ήταν για εσάς εκείνη την εποχή να γίνεται ποδοσφαιριστής ;

Οι συνθήκες εκείνης της εποχής ήταν πολύ δύσκολες. Αυτό που επικράτησε όμως στο τέλος ήταν η θέληση που είχα για να παίξω ποδόσφαιρο. Αγαπούσα αυτό που έκανα. 



Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από την ΕΠΑ ;

Μου άρεσε γενικά το ποδόσφαιρο. Οι άνθρωποι αυτού του σωματείου με αγκαλιάσανε από την πρώτη στιγμή που εντάχθηκα στην ομάδα. Παρόλο που τα ξαδέρφια μου εκείνη την εποχή ήταν παίκτες του Πεζοπορικού εγώ κατέληξα στην ΕΠΑ το 1955. 


Ποιος ήταν ο πρώτος σας δάσκαλος στο ποδόσφαιρο ;

Υπήρχαν αρκετοί Κύπριοι και ξένοι προπονητές που με βοήθησαν κατά τη διάρκεια της καριέρας μου να ξεδιπλώσω το ταλέντο μου. Ένας που με βοήθησε αφάνταστα ήταν ο Ούγγρος Ζόρναι. 


Πόσο γρήγορα καταφέρατε να ξεχωρίσετε στην ΕΠΑ με τις ικανότητες σας παρά τη σχετική δυσκολία ;

Αγαπούσα πάρα πολύ το ποδόσφαιρο. Για να μπορέσεις να έχεις μια ανοδική πορεία στην καριέρα σου πρέπει να αγαπάς αυτό που κάνεις. Αν δεν το αγαπάς δεν θα έχεις επιτυχία. Ξεκίνησα από την δεύτερη ομάδα της ΕΠΑ και το 1955 έγινα βασικός στην ανδρική. Την σεζόν 1955-56 έκανα το ντεμπούτο μου στην πρώτη ομάδα σε ηλικία 15 ετών .



Σε ποια θέση καθιερωθήκατε στην ΕΠΑ ;

Καθιερώθηκα στην θέση του δεξιού εξτρέμ. 


Ποια ήταν τα πιο δυνατά σας ατού ;

Ήμουνα γρήγορος και προσπαθούσα μέσα από την προπόνηση να βελτιωθώ. Μέσα από την θέληση που υπήρχε να γίνομαι συνεχώς καλύτερος. Άκουγα πολύ προσεκτικά αυτά που μου έλεγε ο κάθε προπονητής που είχα και προσπαθούσα συνεχώς να βελτιώνω κομμάτια του παιχνιδιού μου. 


Πείτε μας δυο λόγια για την ομάδα της ΕΠΑ στην οποία ήσασταν βασικό μέλος εκείνη την εποχή ;

Την εποχή που ήμουν εγώ στην ομάδα η ΕΠΑ ήταν μια μικρομεσαία ομάδα του Κυπριακού πρωταθλήματος. Δεν ήταν από τις ομάδες που πρωταγωνιστούσανε.  



Πόσα χρόνια παίξατε στην ΕΠΑ ;

Στην ΕΠΑ έπαιξα 7 χρόνια. Από το 1955-56 μέχρι το 1963.


Ποια ήταν η μεγαλύτερη σας στιγμή με την ομάδα ;

Όλα τα παιδία δίνανε στην ομάδα εκείνη την εποχή αυτό που μπορούσανε. Ήμασταν μια μέτρια ομάδα. Δεν είχαμε αρκετούς ποιοτικούς παίκτες έτσι ώστε να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε και να κατακτήσουμε κάποιους τίτλους. 


Πως έγινε η μεταγραφή σας στον Ολυμπιακό Πειραιώς ;

Ευτύχησα να έχω προπονητή στην ΕΠΑ, τον Ούγγρο Ζόρναι. Παλαιότερα είχε θητεύσει στον Απόλλωνα Αθηνών. Την εποχή εκείνη στον Απόλλωνα Αθηνών, υπήρχε ένας Ούγγρος προπονητής τον οποίο ήξερε ο Ζόρναι. Με ρώτησε αν θέλω να πάω στην Ελλάδα. Του λέω το ρωτάς ; Γιατί να μην πάω ; Είχε έρθει σε επαφή με τον συμπατριώτη του τη σεζόν 1962-63. Το Ελληνικό πρωτάθλημα ήταν προς το τέλος του. Ο άνθρωπος αυτός το μετέφερε στους ανθρώπους του Απόλλωνα και έδειξαν ενδιαφέρον παράλληλα με τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός το έμαθε γιατί ο τότε προπονητής του Απόλλωνα αργότερα μετακόμισε στην  ομάδα του Πειραιά. Τους είπε να τρέξουν να με αποκτήσουν. Εγώ θέλω στον Ολυμπιακό αυτό το παιδί. Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα γιατί τον θέλει και ο Απόλλωνας. Τότε όντως ήρθανε στη Λάρνακα οι εκπρόσωποι τόσο του Ολυμπιακού όσο και του Απόλλωνα. Με κάποιο δικό μου σκεπτικό έκρινα εκείνη την εποχή το πιο κατάλληλο ήταν να πάω στον Ολυμπιακό.



Η μετάβαση από μια ομάδα της Κύπρου σε ένα τόσο μεγάλο σύλλογο όπως ο Ολυμπιακός ήταν εύκολη η πιεστήκατε λίγο στην αρχή ; 

Η προσαρμογή μου ήταν εύκολη. Η ομάδα ήθελε να με βοηθήσει. Ήταν μεγάλη τιμή για την ΕΠΑ τότε αυτή η μεταγραφή. Ένα παιδί δικό της, από τα σπλάχνα της να πάει σε μια τόσο μεγάλη ομάδα.


Δεν φοβηθήκατε το ρίσκο της αποτυχίας ;

Ήθελα να δοκιμάσω τον εαυτό μου στα δύσκολα. Ήθελα να το ρισκάρω. Να δώσω μια μεγαλύτερη ώθηση στην καριέρα μου. Το είδα ως μια μεγάλη ευκαιρία και ήμουν αποφασισμένος να δουλέψω σκληρά για να πετύχω. Πίστευα στον εαυτό μου. Είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση η οποία μου βγήκε στο τέλος. 


Βρεθήκατε ξαφνικά με νέους συμπαίκτες. Πως ήταν μαζί σας οι πιο μεγάλοι και έμπειροι παίκτες της ομάδας ;

Την περίοδο εκείνη που είχε γίνει η δική μου μεταγραφή στον Ολυμπιακό, η διοίκηση της ομάδας είχε προχωρήσει σε ένα μεγάλο αριθμό μεταγραφών. Πήρε γύρω στους 8-10 νέους ποδοσφαιριστές. Ήθελε να κτίσει μια καλύτερη και πιο δυνατή ομάδα. Εκεί ήμουν κάπως επιφυλακτικός στην αρχή. Δεν μιλούσα πολύ. Κοιτούσα την προπόνηση μου και το πως θα βελτιώσω τις αδυναμίες μου. Εάν δεν έχεις τα προσόντα για να παίξεις ποδόσφαιρο όσο και να θέλουν να σε βοηθήσουν δεν θα μπορέσουν να το κάνουν. Εσύ πρέπει πρώτα να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Όσο και να σε σπρώχνουνε κάποια στιγμή θα φανεί ότι δεν μπορείς. Όταν έχεις τα προσόντα και να μην θέλουν να σε αποδεχθούν θα δικαιωθείς γιατί το αξίζεις. 




Πόσο δύσκολος ήταν ο δρόμος της καθιέρωσης σας στον Ολυμπιακό ;

Είχα την εμπιστοσύνη του προπονητή. Με στήριξε πάρα πολύ όπως και η διοίκηση του Ολυμπιακού. Πίστεψαν σε εμένα με αποτέλεσμα να τους το ανταποδώσω με τις εμφανίσεις μου στο γήπεδο. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή που πήγα στην ομάδα.


Η συνύπαρξη σας με τα μεγάλα ονόματα του Ολυμπιακού εκείνη την εποχή πως ήταν μέσα στο γήπεδο ;

Ήτανε πάρα πολύ καλή. Η αλήθεια είναι ότι το φοβόμουνα αυτό για να είμαι ειλικρινείς. Είχα μέσα μου κάποιες επιφυλάξεις. Αλλά διαψεύσθηκα. Τα πράγματα εξελίχθηκα πολύ καλύτερα από όσο τα περίμενα στην αρχή. 


Πείτε μας δύο λόγια για την ομάδα του Ολυμπιακού στην οποία ήσασταν βασικό μέλος ;

Εγώ πήγα στον Ολυμπιακό το 1963. Εκείνη την περίοδο η διοίκηση έκανε ένα μεγάλο αριθμό μεταγραφών. Είχε προβλήματα ως ομάδα και προσπαθούσε να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Δεν υπήρχε γήπεδο, τρέχαμε δεξιά και αριστερά, υπήρχε μια ταλαιπωρία. Αλλά σιγά σιγά έδεσε η ομάδα και βρήκε τον δρόμο της φθάνοντας σε πολύ σημαντικές επιτυχίες. Πήρε δυο πρωταθλήματα (1966, 1967) και ένα Κύπελλο (1968).


Πόσα χρόνια παίξατε στον Ολυμπιακό ;

Από το 1963 μέχρι το 1970. Έπαιξα στον Ολυμπιακό μια 7ετία. 




Ποιες είναι οι καλύτερες σας στιγμές με τον Ολυμπιακό ;

Υπήρχαν πολύ καλές στιγμές όπως ήταν η κατάκτηση των δυο πρωταθλημάτων και του Κυπέλλου. Έζησα και άσχημες καταστάσεις με την ομάδα.


Το γκολ που βάλατε στον Τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1968 απέναντι στον Παναθηναικό ήταν μια ξεχωριστή στιγμή της καριέρας σας ;

Ασφαλώς. Θα ήμουνα ψεύτης αν έλεγα το αντίθετο. Χάρης σε ένα δικό μου γκολ η ομάδα κατέκτησε ένα τίτλο. Είναι αναμφίβολα μια από τις ομορφότερες στιγμές της καριέρας μου. Υπάρχουν κάποιες στιγμές που καταλαβαίνεις την αγάπη του κόσμου. Είναι κάτι που εισπράττω μέχρι σήμερα από τον κόσμο όλων των ομάδων όχι μόνο του Ολυμπιακού. Υπάρχει ένας σεβασμός προς το πρόσωπο μου. Εγώ δεν προσπάθησα ποτέ κατά τη διάρκεια της καριέρας μου να είμαι βρώμικός είτε στο παιχνίδι μου είτε στην συμπεριφορά μου. Δεν έδωσα ποτέ δικαιώματα να πουν το παραμικρό για μένα. Ήμουν κατά κάποιο τρόπο αγαπητός. 


Πως έγινε η αποχώρηση σας από τον Ολυμπιακό ;

Είναι μια μεγάλη ιστορία. Ήταν η εποχή της επταετίας. Έγινε το πραξικόπημα και ήταν η χούντα στα πράγματα. Τα σωματεία διοικούνταν από στρατιωτικούς. Φθάσαμε να έχουμε μέσα στη διοίκηση 7-8 άτομα που προέρχονταν από τις τάξεις της χούντας. Προπονητής στην ομάδα ήταν ο Στέφαν Μπόμπεκ. Είχε φύγει από τον Παναθηναικό και ήρθε στον Ολυμπιακό. Σε αυτόν δεν αρέσανε οι φτασμένοι παίκτες. Ήθελε να κάνει στην ομάδα αυτά που εφάρμοσε στον Παναθηναικό. Να απομακρύνει τα μεγάλα ονόματα. Τον μόνο που δεν μπόρεσε να φάει τότε ήταν τον Μίμη Δομάζο. Σε εμάς βρήκε έδαφος και τα έκανε αυτά.  Άφησε εκτός ομάδας όλους εμάς. Έβαζε κάτι πιτσιρίκια. Στην συνέχεια τα αποτελέσματα δεν ερχόντουσαν. Μέχρι που καταλάβανε οι ιθύνοντες ότι υπήρχαν άλλοι λόγοι πίσω από αυτό και τον διώξανε. Όταν είδα πως εξελίσσονταν τα πράγματα εγώ είχα αποφασίσει να αποχωρίσω από τον Ολυμπιακό. Ζήτησα να φύγω από την ομάδα. Αποχώρησαν την ίδια σεζόν 7-8 παίκτες πρώτης γραμμής. Την επόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός τερμάτισε 16ος στο πρωτάθλημα. 


Γιατί αποφασίσατε να επιστρέψετε στην Κύπρο ;

Επέστρεψα στην Κύπρο στα 30 μου χρόνια. Εγκαταστάθηκα και έπαιξα ποδόσφαιρο στην ΕΠΑ. Έφυγα δυο μέρες πριν από το πραξικόπημα για να πάω στην Αγγλία για κάποια οικογενειακά προβλήματα υγείας του παιδιού μου. Το πραξικόπημα μας βρήκε εκεί. Με έφερε στην Ελλάδα μετά από ένα διάστημα δυο-τριών μηνών ο συγχωρεμένος ο Γουλανδρής σαν προπονητή των ακαδημιών του Ολυμπιακού. 



Η παρουσία σας στο Ελληνικό πρωτάθλημα πόσο σας βοήθησε να γίνεται καλύτερος παίκτης ;

Ο κάθε προπονητής έχει τα δικά του. Εάν εσύ σαν παίκτης θέλεις να έχεις μια επιτυχημένη καριέρα και να βελτιώνεσαι κάνεις προσπάθεια. Παίρνεις από το κάθε προπονητή αυτά που εσύ νομίζεις ότι είναι σωστά και προσπαθείς να γίνεις καλύτερος. Αλίμονο αν καθίσεις και πεις στον εαυτό σου πως για να δουλέψω πρέπει να περιμένω να αλλάξει ο προπονητής. Είσαι χαμένος από χέρι. Εγώ προσπαθούσα συνέχεια να βελτιώνομαι ανεξάρτητα με το ποιος ήταν ο προπονητής. Απόδειξη αυτού που λέω είναι ότι το 1963 που πήγα στην Ελλάδα, την επόμενη σεζόν το 1964 έπαιξα στην Εθνική Ελλάδος. 


Δυσκολότερος αντίπαλος ;

Υπήρχανε πάρα πολλοί καλοί ποδοσφαιριστές εκείνη την εποχή σε όλες τις ομάδες. Από που να ξεκινήσεις και από που να τελειώσεις. Από τον Παναθηναικό του Δομάζου, του Καμάρα, του Λουκανίδη, του Οικονομόπουλου, του Βουτσαρά. Να πιάσεις την ΑΕΚ με τον Σταματιάδη, τον Παπαϊωάννου, τον Σοφιανίδη, τον Παπαποστόλου, τον Νεστορίδη. Τον Ολυμπιακό με Γιούτσο, Ζαρτένογλου, Σιδέρη, Πολυχρονίου, Μποτίνο, Γκαϊτατζή. Όλες οι ομάδες είχανε παικταράδες στις ομάδες τους. Γιατί εκείνη την εποχή παίζανε μόνο Έλληνες παίκτες. 


Ταλέντο η δουλειά. Ποιο ήταν το στοιχείο που σας οδήγησε στην κορυφή ;

Είχα την τύχη να βρω μικρός στο δρόμο μου τον Ζόρναι. Ο οποίος αφού έστειλε την επιστολή και είχε θετική ανταπόκρισή, προτού πάω στην Ελλάδα με έπαιρνε από τις 5: 30 η ώρα στο γήπεδο για να μου βελτιώσει ορισμένες αδυναμίες που είχα.  Ιδιαίτερα στο αριστερό πόδι. Ήξερα πως κάποια πράγματα έπρεπε να τα δουλέψω και να τα βελτιώσω. Έκανα προσπάθεια. Εάν δεν προσπαθήσεις, όσο ταλέντο και αν είσαι, θα μείνεις ταλέντο. Εάν δεν δουλεύεις σκληρά και να προσπαθείς να γίνεσαι συνεχώς καλύτερος , δεν θα μπορέσεις να φθάσεις ψηλά. Πρέπει να μάθεις από τα λάθη σου για να πας μπροστά.


Πως προετοιμαζόσασταν πριν από τα μεγάλα ματς ;

Εμείς τότε στον Ολυμπιακό, είχαμε την ομάδα του Μπούκοβι. Ούτε κατά διάνοια δεν τολμούσε να περάσει από το μυαλό μας ότι θα χάσουμε. Είχαμε τόση μεγάλη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλο και όλοι μαζί σαν ομάδα που έλεγες θα μπω μέσα, θα κερδίσω με 2-3 γκολ και τελείωσε η ιστορία. Αυτός ο μεγάλος δάσκαλος, ο Μπούκοβι, μας είχε μάθει να έχουμε μεγάλη εμπιστοσύνη στον εαυτό μας. Παρόλο που ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ τότε είχανε φοβερές ομάδες, μπορέσαμε να κυριαρχήσουμε κατακτώντας πρωταθλήματα και κύπελλα.



Ταχτικές υπήρχαν στη δική σας εποχή ;

Υπήρχε ταχτική και στο ποδόσφαιρο της δικής μας εποχής. Όπως σε κάθε τομέα της ζωής, έτσι και στο ποδόσφαιρο τα πράγματα αλλάζουν. Προχωρούν και εξελίσσονται. Η επιστήμη έχει μπει στο ποδόσφαιρο. Βλέπεις τώρα στις ομάδες ολόκληρα συνεργεία με γιατρούς, μασέρ, φυσιοθεραπευτές, διατροφολόγους, γυμναστές και τόσους άλλους. Εδώ βλέπεις τώρα και πέφτουνε κάτω με το παραμικρό. Έπαθε λέει χιαστούς, θλάση και μετά από λίγο καιρό γίνεται καλά. Εμείς δεν είχαμε τέτοια πράγματα. Οι σημερινοί παίκτες έχουνε τα πάντα στη διάθεση τους. Γήπεδα, προπονητικά κέντρα, γυμναστήρια. Το 1963-64 όταν ήρθα εγώ στον Ολυμπιακό, στην Ελλάδα υπήρχαν μόνο δυο με τρία γήπεδα με χορτάρι. Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ. Δεν υπάρχει γήπεδο χωρίς χόρτο.  Υπήρξε μια απότομη βελτίωση σε όλους τους τομείς.


Είστε ο μοναδικός παίκτης μέχρι σήμερα που έπαιξε και στην Εθνική Κύπρου και στην Εθνική Ελλάδας. Αποτελεί για σας μια μεγάλη επιβράβευση αυτό το γεγονός ;

Είχα 8 συμμετοχές με την Εθνική Κύπρου και άλλες τόσες με την Εθνική Ελλάδας. Ασφαλώς θα αποτελεί μεγάλη τιμή για όποιον καταφέρει να πετύχει κάτι τέτοιο κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Το 1963 ήρθα στην Ελλάδα και το 1964 με φωνάξανε στην Εθνική ομάδα. Ούτε ήξερα κάτι. Δεν είχα παίξει καν στην Εθνική Κύπρου τότε. Είναι τιμή για τον οποιονδήποτε. Όχι μόνο για μένα. Νιώθω περήφανος φυσικά για αυτό το επίτευγμα. Εκτός από την προσωπική ικανοποίηση που νιώθεις, τιμάς και κάποιο παρελθόν. Κάι το παρελθόν και το παρών που ζεις. Τότε εκπροσωπούσα τον Ολυμπιακό, την ΕΠΑ και την Κύπρο. Εκεί από όπου ξεκίνησα το ποδόσφαιρο. Όχι μόνο τον εαυτό μου. 


Πως τα πηγαίνατε με τον κόσμο του Ολυμπιακού ;

Η αγάπη του κόσμου του Ολυμπιακού προς το πρόσωπο μου είναι πολύ μεγάλη και διαχρονική μέχρι και σήμερα που μιλάμε. Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία και πηγαίνω στο γήπεδο είναι πάρα πολύ έκδηλη. 



Πόσο ικανοποιημένος είστε από αυτά που πετύχατε στην καριέρα σας ;

Δεν επεδίωξα να πετύχω περισσότερα. Προσπαθούσα όσο ήμουν εδώ να δίνω πάντα τον καλύτερο μου εαυτό. Να προσφέρω όσο περισσότερα μπορούσα στην ομάδα που μου έδωσε την δυνατότητα να παίξω ποδόσφαιρο σε ψηλό επίπεδο και μου εμπιστεύθηκε τη θέση και τη φανέλα. 


Τι κρατάτε από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;

Αν συνδυάσω την όλη πορεία μου στο ποδόσφαιρο, την εκτίμηση και την αγάπη του κόσμου μέχρι και σήμερα, αισθάνεσαι μια ηθική ικανοποίηση ότι έκανες ότι καλύτερο μπορούσες. Καταλαβαίνεις τον σεβασμό που τρέφει ο κόσμος προς το πρόσωπο σου.




Υπάρχει επαφή με τους παλιούς σας συμπαίκτες ;

Βεβαίως. Δυστυχώς το τελευταίο δίμηνο χαθήκανε τρεις παλιοί μου συμπαίκτες. Ο Μίμης Στεφανάκος, ο Βασίλης Μποτίνος και ο Νίκος Σιδέρης. Δυστυχώς αυτά έχει η ζωή.


Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας έχετε πει κύριε Βασιλείου. Κλείνοντας τη συνέντευξη θα θέλαμε μέσω του pafossports να στείλετε το δικό σας μήνυμα στο φίλαθλο κόσμο της Κύπρου. 

Ας προσπαθήσουν τα σωματεία στην Κύπρο να εμπλουτίσουν το έμψυχο δυναμικό τους με Κυπριακά ταλέντα. 






                                      
































Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Ανδρέας Κοντεάτης στο pafossports

  Ο Κύπριος επιθετικός μέσος Ανδρέας Κοντεάτης, γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1941 στη κοινότητα Κοντέα της επαρχίας Αμμοχώστου. Πέρασε το σύνολο της ποδοσφαιρικής του καριέρας στην Νέα Σαλαμίνα, για την οποία εμφανίστηκε σε 204 επίσημα παιχνίδια, σκοράροντας 47 γκολ κατά τη διάρκεια των 14 ετών που αγωνίστηκε για αυτήν. Υπήρξε ο "εγκέφαλος" της  ομάδας. Πασαδόρος μεγάλης κλάσης με εκπληκτική τεχνική κατάρτιση, έγινε Παγκύπρια γνωστός για την αντοχή, τη δύναμη και τα δυνατά σουτ από απόσταση. Μέλος της "χρυσής" εποχής της Νέας Σαλαμίνας. Τη σεζόν 1965-66 αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 21 γκολ. Το  pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα της Νέας Σαλαμίνας, τον Ανδρέα Κοντεάτη. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Αμμοχώστου, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 14 χρόνια μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από...

Ο Ανδέας Τούρος στο Pafossports

Συνεντέυξεις   Ο Ανδρέας Τούρος γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1956 στην Πάφο και είναι παλαίμαχος τερματοφύλακας του Ευαγόρα, ο οποίος διέπρεψε κατα την δεκαετία του '70 αγωνιζόμενος στον ιστορικό σύλλογο της πόλης μας. Αναμφίβολα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους γκολκίπερ που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Πάφου. Το pafossports   φιλοξενεί άλλη μια παλιά δόξα του Ευαγόρα, τον Ανδρέα Τούρο. Ένα παλιό άσσο των γηπέδων που αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, αφήνοντας το δικό του στίγμα για μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Πάφου, πως έζησε την πρώτη του παρουσία στην Α' Κατηγορία με την φανέλα του Ευαγόρα, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Ανδρέας Τούρος μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και την νέα ομάδα της πόλης μας. Ο Ανδρέας Τούρος ε...

Ο Παμπος Γιαλλούρης στο pafossports

  Ο Κύπριος αμυντικός μέσος Πάμπος Γιαλλούρης γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1947 στον Τράχωνα της επαρχίας Λευκωσίας. Αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα στον Ευαγόρα Πάφου. Ήταν το "λιοντάρι" της ομάδας και ένας από τους πιο σταθερούς ποδοσφαιριστές που γνώρισαν ως τώρα οι φίλαθλοι. Διακρινόταν από το αλύγιστο πείσμα του και την μαχητικότητα του.  Χαλύβδινος ποδοσφαιριστής ήξερε να ακινητοποιεί τα μεγαλύτερα αστέρια της Κύπρου.  Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του Ευαγόρα, τον Πάμπο Γιαλλούρη. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 9 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με τη φανέλα του Ευαγόρα, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμά...