Ο Κύπριος κεντρικός αμυντικός Κυριάκος Κουρέας, γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου του 1947 στην Αμμόχωστο. Αμυντικός μεγάλης κλάσης, από τους κορυφαίους που έχει αναδείξει το κυπριακό ποδόσφαιρο. Υπήρξε ο ποδοσφαιριστής σύμβολο της "χρυσής" εποχής της Νέας Σαλαμίνας και διακρίθηκε για την ψυχραιμία του, το μεστό, γεμάτο ουσία παιχνίδι του, την αποφασιστικότητα του, που του επέτρεπε να προωθείται συνέχεια αφού υπήρξε και ικανότατος σκόρερ, τις απαράμιλλες ηγετικές ικανότητες και τη ξεχωριστή του προσωπικότητα, αποτελώντας τον ηγέτη που συνέβαλε στην καταξίωση της Νέας Σαλαμίνας, ενώ υπήρξε παράδειγμα συνέπειας και αφοσίωσης. Ήταν ένας από τους ποδοσφαιριστές που κόσμησαν με την παρουσία τους τα Κυπριακά και Ελληνικά γήπεδα και χαιρόσουν να βλέπεις ανεξαρτήτως συλλογικών προτιμήσεων. Έκανε μεγάλη καριέρα στην Νέα Σαλαμίνα της οποίας υπήρξε ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης της, ένας εκπληκτικός κεντρικός αμυντικός, που δύσκολα μπορούσε να ξεπεράσει οποιοσδήποτε επιθετικός. Ο Κυριάκος Κουρέας ξεκίνησε την καριέρα του από την αναπληρωματική ομάδα της Νέας Σαλαμίνας σε ηλικία 16 ετών. Στα 17 του χρόνια εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα, όπου και καθιερώθηκε. Στην Νέα Σαλαμίνα παρέμεινε για οκτώ ποδοσφαιρικές περιόδους. Ήταν μέλος μιας ιστορικής ομάδας που διεκδίκησε το νταμπλ της περιόδου 1965-66. Στο τέλος του Φεβρουαρίου του 1970 εντάχθηκε για λίγους μήνες στον Ελληνοαμερικάνικο Άτλα Νέας Υόρκης , ο οποίος αποτέλεσε τον ενδιάμεσο σταθμό για την είσοδο του στο Ελληνικό ποδόσφαιρο. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους εντάσσεται στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Παραμένει για 4 περιόδους, κατακτώντας 2 πρωταθλήματα (1973 και 1974) και δυο κύπελλα (1971 και 1973). Συνέχισε στον Εθνικό Πειραιώς το 1974 στον οποίο έπαιξε μέχρι το 1976 τερματίζοντας στην 4η θέση. Η απόκτηση του μαζί με άλλους δυο Κύπριους ποδοσφαιριστές, τους Ανδρέα Κωνσταντίνου και Σταύρου Παπαδόπουλου προκάλεσε ρεκόρ εισπράξεων για την ομάδα. Μετά τον Εθνικό αγωνίστηκε στην Νέα Σαλαμίνα του Λονδίνου με την οποία κέρδισε δυο πρωταθλήματα ως παίκτης και άλλα δυο ως προπονητής. Σε όλη του την παρουσία στο Κυπριακό πρωτάθλημα δεν δέχτηκε ποτέ κόκκινη η κίτρινη κάρτα από διαιτητή. Φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής 20 φορές.
Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα της Νέας Σαλαμίνας, τον Κυριάκο Κουρέα. Ένα παλιό άσσο τον γηπέδων που ξεκίνησε την καρίερα του από τον ιστορικό σύλλογο της Αμμοχώστου, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 8 χρόνια. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει της αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν, πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Αμμοχώστου, για την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό Πειραιώς και στην συνέχεια στον Εθνικό, την παρουσία του στην Εθνική, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Κυριάκος Κουρέας μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και τη σημερινή Νέα Σαλαμίνα που όπως λέει είναι θέμα χρόνου να επιστρέψει στην Α΄ Κατηγορία.
Ο Κυριάκος Κουρέας είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία για το Κυπριακό ποδόσφαιρο. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο με αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παλιοί παίκτες παλιότερων εποχών. Όλοι έχουν κάτι να σου πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Ο Κυριάκος Κουρέας ζει στη Λεμεσό με την οικογένεια του, συμμετέχει στην ομάδα παλαίμαχων της Νέας Σαλαμίνας και παρακολουθεί από κοντά την πορεία της ομάδας. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του μεγάλου Κυριάκου Κουρέα.
Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου.
Κύριε Κουρέα να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείσθε ενεργά με το ποδόσφαιρο ;
Το ποδόσφαιρο είναι μέρος της ζωής μου.
Πως είναι η κατάσταση στο Κυπριακό ποδόσφαιρο σήμερα ;
Για ποιο Κυπριακό ποδόσφαιρο μιλάμε ; Υπάρχει Κυπριακό ποδόσφαιρο όταν δεν υπάρχουν ντόπιοι ποδοσφαιριστές ;
Η Κύπρος συνεχίζει να βγάζει ταλέντα ;
Πέρασε η εποχή του ρομαντισμού και η αγάπη για την ομάδα. Πλέον το ποδόσφαιρο είναι επαγγελματικό, οι παίκτες έχουν τα πάντα για να δουλέψουν και να εξελιχθούν. Στην δική μας εποχή δεν υπήρχαν αυτές οι ανέσεις. Σήμερα υπάρχουν σε όλα τα τμήματα υποδομής όλων των ομάδων πολλά ταλέντα που είναι εκατό φορές καλύτεροι από εμάς. Βλέπω με μεγάλη μου λύπη να μην παίρνουν την ευκαιρία για να μπορέσουν να δείξουν την αξία τους. Εμάς κάποιος μας έδωσε αυτή την δυνατότητα. Τώρα που έχουμε όλα αυτά τα μέσα για να αναδείξουμε ποδοσφαιριστές δεν το εκμεταλλευόμαστε και επιλέγουμε να φέρουμε ξένους παίκτες αμφιβόλου αξίας που βρίσκονται στην τελική ευθεία της καριέρα τους. Είναι μια καταστροφική επιλογή δυστυχώς.
Κύριε Κουρέα φορέσατε 8 χρόνια τη φανέλα της Νέας Σαλαμίνας. Πως βλέπετε την πορεία της και γενικά την παρουσία της στην Β΄ Κατηγορία ;
Η Νέα Σαλαμίνα είναι ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Τα τελευταία χρόνια έχει προβλήματα όπως αυτά που έχουν οι περισσότερες ομάδες στην Κύπρο. Την περσινή χρονιά η ομάδα αδικήθηκε. Οι κανονισμοί δεν ήταν για όλους το ίδιο. Η Νέα Σαλαμίνα επηρεάστηκε περισσότερο από όλους από την πανδημία. Είμαι σίγουρος όμως πως η ομάδα θα βρει τον δρόμο της και θα επανέλθει στην Α΄ Κατηγορία πιο δυνατή και με μεγαλύτερες απαιτήσεις. Ο κόσμος πρέπει να κάνει υπομονή και να σταθεί δίπλα στην ομάδα. Θα ξεπεραστούν τα προβλήματα.
Παρακολουθείται ποδόσφαιρο ; Με το έμπειρο μάτι σας ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα φέτος ;
Βλέπουμε πράγματα πρωτόγνωρα για το ποδόσφαιρο. Εκεί που θαυμάζαμε ομάδες για τις πορείες τους χωρίς ήττα, τα ρεκόρ τους για την καλύτερη άμυνα η επίθεση, για την ποιότητα του ποδοσφαίρου τους, σήμερα δυστυχώς βλέπουμε ρεκόρ με αρνητικό πρόσημο. Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στις ομάδες, η ψαλίδα έχει κλίσει και δεν βλέπουμε ομάδες με χημεία και ομοιογένεια. Το ποδόσφαιρο πλέον ελέγχεται από τους μάνατζερ. Ακούς περιγραφές αγώνων και διερωτάσαι αν βλέπεις τον ίδιο παιχνίδι με αυτούς που κάνουν την περιγραφή. Λείπει η σταθερότητα από όλες τις ομάδες και δύσκολα μπορεί κάποιος να προβλέψει με σιγουριά το τι θα γίνει στο μέλλον και πως θα εξελιχθούν τα πράγματα.
Από την Αμμόχωστο.
Σε ποια ηλικία μπαίνει στη ζωή σας το ποδόσφαιρο ;
Στην δική μου εποχή η μοναδική μας απασχόληση ήταν το ποδόσφαιρο το οποίο αποτελούσε για όλα τα παιδία διέξοδο από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Δεν είχαμε ηλεκτρονικά παιγνίδια και κομπιούτερ. Μεγαλώσαμε στις αλάνες και στα χωράφια. Αν είχαμε τις σημερινές συνθήκες για να δουλέψουμε θα γινόμασταν πολύ καλύτεροι ποδοσφαιριστές. Όλοι εκείνη η γενιά παικτών αν έπαιζαν μπάλα σήμερα θα ήταν σαφώς καλύτεροι από το παρελθόν. Μέρα και νύχτα παίζαμε ποδόσφαιρο και χρησιμοποιούσαμε την φαντασία μας. Σήμερα τα νέα παιδία αν και αφιερώνουν λιγότερο χρόνο στο άθλημα εξακολουθούν να έχουν ταλέντο αλλά δεν παίρνουν τις ευκαιρίες για να το ξεδιπλώσουν.
Που σας εντόπισε η Νέα Σαλαμίνα ;
Στο σχολείο που πήγαινα στην Αμμόχωστο, υπήρχε δίπλα το δημοτικό στάδιο που αποτελούσε το γήπεδο που έκανε προπόνηση η Νέα Σαλαμίνα και τα αποδυτήρια της. Οι αίθουσες τριών τάξεων της Α, της Β και της Γ βρίσκονταν κάτω από την κερκίδες του γηπέδου. Προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου. Πηγαίναμε από το σπίτι στο γήπεδο με τα πόδια, μόλις τελείωνε το σχολείο επιστρέφαμε για φαγητό βιαστικά, παίρναμε ένα σάντουιτς και επιστρέφαμε ξανά στο σχολείο για προπόνηση. Το ίδιο συνέβαινε και με την Ανόρθωση με την οποία μας χώριζε στην ουσία ένας δρόμος. Θα πω ένα όνομα. Φοίβος Βραχίμης. Προερχόταν από οικογένεια που είχε συναισθηματικούς δεσμούς με την Νέα Σαλαμίνα αλλά είχε καθηγητές τους Αντώνη Παπαδόπουλο και Πανίκο Ιακώβου που τον γαλούχησαν με τα ιδανικά της Ανόρθωσης. Υπήρχε περίπτωση να αγωνιστεί στην Νέα Σαλαμίνα ; Επέλεξε φυσιολογικά την Ανόρθωση. Έπαιξα στην πρώτη ομάδα στα 16 μου χρόνια. Ήταν η περίοδος που είχε διακοπεί το πρωτάθλημα λόγο των Τουρκικών ταραχών τότε. Μόλις ξεκίνησε και πάλι την επόμενη χρονιά το πρωτάθλημα στα 17 ήμουν βασικός στην ομάδα.
Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από την Νέα Σαλαμίνα ;
Εκείνη την εποχή το να παίζεις στην Νέα Σαλαμίνα και να έχεις δίπλα σου έναν Βαρνάβα Χριστοφή, έναν Μιχάλη Ορφανίδη, έναν Σοφοκλή Κότροφο, έναν Ανδρέα Κοντεάτη, έναν Πιτσίαουλο, έπρεπε να νιώθεις πολύ τυχερός. Η προσαρμογή μου ήταν πολύ καλή. Με βοήθησαν όλα τα παιδιά πάρα πολύ να ενταχθώ χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα στην ομάδα. Οι ποδοσφαιριστές αυτοί αποτελούσαν τα ινδάλματα της παιδικής μου ηλικίας.
Ποιο ήταν οι πρώτοι σας δάσκαλοι ;
Ο Αράμ Τσατιρτσιάν ήταν ο πρώτος και στην συνέχεια οι Κώστας Βασιλείου, Νικής Γεωργίου. Ήταν άνθρωποι που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα πρώτα βήματα της ποδοσφαιρικής μου καριέρας.
Ήσασταν πάντα κεντρικός αμυντικός ;
Από την αρχή της καριέρας μου μέχρι το τέλος.
Ποια ήταν τα δυνατά σας ατού στο παιχνίδι σας ;
Ήμουν πάντα καθαρός παίκτης. Δεν πήρα στην καριέρα μου ποτέ κόκκινη η κίτρινη κάρτα. Ήμουν μεγάλο ταλέντο, είχα μάτι και μπορούσα να διαβάζω με χαρακτηριστική ευκολία το παιχνίδι. Όταν έχεις την δυνατότητα να το κάνεις αυτό κάνεις τα πράγματα για σένα και την ομάδα σου πιο εύκολα. Με βοηθούσε πάρα πολύ η σωματοδομή μου. Δεν ήμουν ιδιαίτερα γρήγορος. Είχα την ικανότητα να καλύπτω με ιδιαίτερη επιτυχία τα κενά που δημιουργούνταν στην άμυνα της ομάδα μου. Έπαιξα 18 χρονών στην Εθνική και ήμουν ο νεαρότερος παίκτης που είχε κληθεί.
Ξεχωρίσατε σχετικά νωρίς με τις ικανότητες σας παρά τη σχετική δυσκολία ;
Η ομάδα είχε προχωρήσει την εποχή εκείνη σε μια ανανέωση του έμψυχου δυναμικού της. Ήταν μια ομάδα με φιλοδοξίες και με όνειρα. Από τα 17 μου κατάφερα να καθιερωθώ στην βασική ενδεκάδα της Νέας Σαλαμίνας.
Χρήματα υπήρχαν στο ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή ;
Ούτε στην φαντασία μας δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Κυριαρχούσε η αγάπη μας για το ποδόσφαιρο, την ομάδα, τη φανέλα που φορούσαμε. Ήμασταν τυχεροί όταν στα εκτός έδρας παιχνίδια παίρναμε φαγητό. Τίποτα περισσότερο.
Τι θυμάστε από την ομάδα της Νέας Σαλαμίνας στην οποία ήσασταν μέλος ;
Για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν η ίδια ομάδα, χωρίς αλλαγές στο βασικό σχήμα. Υπήρχαν παίκτες με τεράστια ποιότητα που όσο περνούσε ο καιρός αποκτούσαμε μεγαλύτερο δέσιμο. Παίζαμε με κλειστά μάτια, ξέραμε τι θα κάνει ο συμπαίκτης μας στο γήπεδο και αυτό μας διευκόλυνε σε πολλά πράγματα. Την χρονιά που χάσαμε το νταμπλ είχαμε πραγματοποιήσει μια εντυπωσιακή πορεία, παίξαμε όμορφο ποδόσφαιρο και καταφέραμε να κερδίσουμε τον σεβασμό όλων των αντιπάλων μας. Από την αρχή μέχρι το τέλος βρισκόμασταν μεταξύ της πρώτης και της τρίτης θέσης. Είχαμε μια σταθερή παρουσία και όλα έδειχναν ότι θα ήμασταν η ομάδα που θα κατακτούσε τον τίτλο. Δυστυχώς άλλοι είχαν διαφορετική άποψη και φρόντισαν να την εκφράσουν και εντός γηπέδου.
Τι είχε συμβεί στο παιγνίδι με τον Ολυμπιακό ;
Αν γίνονταν σήμερα αυτά που είχαν συμβεί τότε θα γινόταν πόλεμος. Είχαν μείνει τρεις αγωνιστικές για το τέλος του πρωταθλήματος. Είχαμε να παίξουμε με τον Ολυμπιακό, την Ανόρθωση και τον Απόλλωνα. Η Νέα Σαλαμίνα έπαιζε το καλύτερο ποδόσφαιρο και όπου και αν πήγαινε να αγωνιστεί τα γήπεδα ήταν κατάμεστα. Μαζεύαμε στα παιχνίδια μας τον περισσότερο κόσμο από όλες τις ομάδες. Όταν τελείωναν τα παιχνίδια η πολιτική ηγεσία ερχόταν να μας συγχαρεί για την παρουσία μας στον αγωνιστικό χώρο. Όλοι εξέφραζαν τον θαυμασμό τους για την ομάδα της Σαλαμίνας και το ποδόσφαιρο που προσφέρει στους φιλάθλους. Αυτή ήταν η Σαλαμίνα της τότε εποχής. Φθάνοντας στο ματς της χρονιάς με τον Ολυμπιακό, με όλη την Αμμόχωστο να είναι στο ΓΣΠ. Κερδίζαμε με 2-0 και αν παίρναμε την νίκη θα χρειαζόμασταν άλλη μια στα δυο παιχνίδια που απέμεναν για να πάρουμε τον τίτλο. Ξαφνικά ο διαιτητής χωρίς λόγο έβαλε μεγαλύτερη καθυστέρηση από την αναμενόμενη. Στο 93΄ λεπτό δεχόμαστε ένα γκολ. Ο αγώνας διακόπηκε λόγο επεισοδίων. Άρχισε ξανά αλλά είχε χαθεί η συγκέντρωση μας με αποτέλεσμα να δεχτούμε την ισοφάριση. Μόλις έγινε το 2-2 ξέσπασαν μεγάλης έκτασης επεισόδια. Εγώ προσωπικά δεν έχω δει ποτέ ξανά είτε στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό τέτοιας παρόμοιας φύσεως επεισόδια σε αγώνα ποδοσφαίρου. Ο αγώνας διακόπηκε και η τύχη του θα κρινόταν στην δικαστική. Περιμέναμε ημέρα Σάββατο, με αγωνία να αρχίσει η δίκη στο παλιό οίκημα της ΚΟΠ στην Λευκωσία, σε μια αίθουσα κατάμεστη από οπαδούς της Νέας Σαλαμίνας που ενδιαφέρονταν να μάθουν πια θα είναι η τελική απόφαση. Ο σύλλογος μας επέλεξε να βάλει για την υπεράσπιση του τον Κακογιάννη, δικηγόρο από την Λεμεσό, που αποτελούσε στην ουσία τον άνθρωπο που έφτιαξε το καταστατικό της ομοσπονδίας. Εκ μέρους του Ολυμπιακού ήταν ο δικηγόρος Μίκης Ιωάννου. Περιμέναμε αρκετές ώρες για την τελική απόφαση η οποία θα έπρεπε να ανακοινωθεί γύρω στις 5.00 το απόγευμα. Μετά από 15 λεπτά εκ μέρους της ΚΟΠ ο κύριος Στεφανίδης, παράγοντας της Ομόνοιας, αφού αρχικά μας ζήτησε συγνώμη στην συνέχεια μας είπε πως είχαν κάνει ένα λάθος. Την ώρα που όλοι περιμέναμε την εκδίκαση της υπόθεσης, την ίδια στιγμή είχε οριστεί σε φιλικό αγώνα στην Λάρνακά ανάμεσα στην ΑΛΚΗ και τον Ορφέα Λευκωσίας για το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας, σε ένα αδιάφορο παιχνίδι ο διαιτητής του αγώνα Σαλαμίνα-Ολυμπιακός που είχε προκαλέσει την διακοπή της αναμέτρησης. Ο στόχος ήταν να μην γίνει η δίκη. Ο δικηγόρος που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της Νέας Σαλαμίνας πήρε τον λόγο και τους έθεσε προ των ευθυνών τους λέγοντας τους πως αν υπάρξει συμφωνία ανάμεσα στις δυο ομάδες για να επαναληφθεί ο αγώνας να μην γίνουν η αιτία και να στερήσουν την δυνατότητα στην Νέα Σαλαμίνα να διεκδικήσει στο γήπεδο αυτό που δικαιούται. Χρειάστηκε να περάσουν δυο βδομάδες για να αποφασίσουν για την τελική έκβαση του ματς, κρατώντας σε μεγάλη αγωνία όλο αυτό το διάστημα τους ποδοσφαιριστές, την τεχνική ηγεσία, την διοίκηση και τον κόσμο της ομάδας μας. Εκεί έγινε ένα μεγάλο λάθος από την δική μας πλευρά. Η διοίκηση αποφάσισε έχοντας μεγάλη σιγουριά για τις δυνατότητες της ομάδας μας να χρησιμοποιήσει στο βασικό σχήμα τους παίκτες με τις περισσότερες συμμετοχές. Πίεσαν το τότε προπονητή της Νέας Σαλαμίνας, τον Κωστάκη Αντωνιάδη να εγκρίνει την απόφαση τους με αποτέλεσμα να υποκύψει στις πιέσεις και να χρησιμοποιήσει από την αρχή τον Γιάσα ο οποίος είχε μεγάλο χρόνο συμμετοχής αλλά προς το τέλος της σεζόν είχε τραυματιστεί. Το διάστημα αποχής του από τους αγωνιστικούς χώρους τον επηρέασε και δεν ήταν σε καλή φυσική και αγωνιστική ετοιμότητα. Ήθελαν με αυτό τον τρόπο να τον τιμήσουν γιατί θα αποχωρούσε από την ομάδα μετά την λήξη της σεζόν. Με το ξεκίνημα του παιχνιδιού, βρεθήκαμε στα πρώτα 10 λεπτά πίσω στο σκορ με 2-0 από δυο δικά του λάθη. Αλλαγές δεν μπορούσες να κάνεις τότε με αποτέλεσμα να παίζει με ενοχλήσεις. Στην συνέχεια σε ένα κόρνερ της ομάδας μας, σηκώθηκα στον αέρα για να κάνω κεφαλιά συγκρούστηκα με τον Ανδρέα Φιλώτα, τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού με αποτέλεσμα να τραυματιστώ σοβαρά. Θα μπορούσα να είχα σταματήσει το ποδόσφαιρο. Ήταν σχεδόν στο ύψος της σπονδυλικής στήλη. Δεν μπορούσα να συνεχίσω το ματς με αποτέλεσμα να χάσω και τον τελικό του Κυπέλλου με τον Απόλλωνα. Για τρεις μήνες ήμουν στο νοσοκομείο. Η αγωνία όλων ήταν αν θα μπορέσω να παίξω ξανά ποδόσφαιρο. Ήταν θαύμα που κατάφερα να σταθώ και πάλι στα πόδια μου. Έχασα πρωτάθλημα και κύπελλο από ατυχία. Ήταν μια κακή στιγμή για μένα προσωπικά που ποτέ δεν θα ξεχάσω.
Ποια είναι η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρα σας με την Νέα Σαλαμίνα ;
Νιώθω τυχερός που ήμουν μέλος στην κορυφαία ομάδα που είχε στην ιστορία της η Νέα Σαλαμίνα. Πλησιάσαμε πολύ κοντά στην κατάκτηση ενός νταμπλ το οποίο χάσαμε από συγκυρίες.
Πόσα χρόνια παίξατε στην Νέα Σαλαμίνα ;
Έπαιξα 8 χρόνια στην Νέα Σαλαμίνα. Από μεγάλο ταλέντο εξελίχθηκα σε έτοιμο ποδοσφαιριστή, ικανό να παίξει σε πιο ψηλό επίπεδο.
Πως έγινε η μεταγραφή σας στον Ολυμπιακό Πειραιώς ;
Ήταν προπονητής μου στην Σαλαμίνα ο Κώστας Βασιλείου που είχε φίλαθλα αισθήματα για την ΑΕΚ Αθηνών. Με μεγάλη μυστικότητα με πήρε για ένα μήνα στο Καστρί το ξενοδοχείο και έκανα προπόνηση με την ΑΕΚ. Η μεταγραφή μου ήταν τελειωμένη. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με τον Παμπουλλή της ΑΕΛ που είχε συμφωνηθεί να παίξει στον Παναθηναϊκό. Όλα ήταν έτοιμα για να πάω στην ομάδα. Την ίδια περίοδο ήταν στην Κύπρο τότε Έλληνες αξιωματικοί που μεσολάβησαν για να με πάνε στον Ολυμπιακό. Ακολούθησε μια διαταγή από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία η οποία ελεγχόταν από την Χούντα, που απαγόρευε τις μεταγραφές Κυπρίων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα για προστασία του Κυπριακού πρωταθλήματος. Βρέθηκα για ένα διάστημα στην Αμερική που αποτέλεσε τον ενδιάμεσο σταθμό για την είσοδο μου στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν πήγα στον Ολυμπιακό έζησα απερίγραπτες στιγμές στο πρώτο διάστημα. Ξεκινήσαμε προετοιμασία στην Ρουμανία με την ομάδα του Ολυμπιακού εγώ, ο Παμπουλλής Παπαδόπουλος της ΑΕΛ και ο Λεωνίδας Λεωνίδου του ΑΠΟΕΛ. Υπήρχαν αποθεωτικά σχόλια στις εφημερίδες καθώς η παρουσία μας είχε ανεβάσει το επίπεδο της ομάδας, και όλοι πιστεύαμε πως θα ξεκινούσαμε το πρωτάθλημα κανονικά. Μια εβδομάδα πριν την έναρξη του πρωταθλήματος του 1970 είχε παρθεί απόφαση πως δεν είχαμε δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα μέχρι να αλλάξει ο κανονισμός για την συμμετοχή των Κυπρίων ποδοσφαιριστών στην Ελλάδα. Η ομάδα ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της χωρίς εμάς, αποδυναμωμένη με αποτέλεσμα να έχει απώλειες και να μην μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό. Όταν είδαν πως δεν μπορούσε να πάρει τον τίτλο ο Ολυμπιακός άλλαξαν και πάλι τον κανονισμό και μας έδωσαν την δυνατότητα να ενσωματωθούμε με την υπόλοιπη ομάδα.
Η μετάβαση από μια Κυπριακή ομάδα σε μια τόσο μεγάλη ομάδα όπως ο Ολυμπιακός ήταν εύκολη η πιεστήκατε λίγο στην αρχή ;
Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη, γιατί είναι μεγάλη η ομάδα, ψηλές απαιτήσεις, πολύς ο κόσμος. Η ομάδα ήταν πολλά χρόνια χωρίς τίτλο και υπήρχε πολύ μεγάλη πίεση. Είχα μεγάλη στήριξη από τον προπονητή μου και τους συμπαίκτες μου. Με βοήθησαν να αποκτήσω αυτοπεποίθηση, υπομονή και με την πάροδο του χρόνου τα πράγματα έγιναν πιο εύκολα. Δεν είναι τυχαίο πως ο Ολυμπιακός πήρε τίτλο στην Ελλάδα μετά από 4 χρόνια με εμάς στην ομάδα.
Βρεθήκατε με διαφορετικούς συμπαίκτες. Πως ήταν οι πιο μεγάλοι και έμπειροι παίκτες της ομάδας, μαζί σας ;
Εγώ πήγα στον Ολυμπιακό έτοιμος παίκτης. Είχα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και στις δυνατότητες μου. Το κλίμα στην ομάδα ήταν πολύ καλό. Μας υποδέχθηκαν εξαιρετικά. Έβλεπαν στους νέους παίκτες μια σανίδα σωτηρίας. Τα χρόνια που είχαν προηγηθεί ήταν πολύ δύσκολα, με πολλά προβλήματα. Τα παιδιά μας αγκάλιασαν, μας υποδέχθηκαν άψογα, με αποτέλεσμα και εγώ να τους το ανταποδώσω, γιατί ήμασταν νέα παιδιά που ήρθαμε από την Κύπρο σε μια μεγάλη ομάδα, με πολλή πίεση και με τις απαιτήσεις του κόσμου να είναι τεράστιες.
Είχατε καταλάβει τότε πόσος κόσμος ήταν πίσω από αυτή την ομάδα ;
Στην αρχή είναι δύσκολο να το καταλάβεις, αλλά στην πορεία αρχίζεις να μπαίνεις στο νόημα, να καταλαβαίνεις. Τα παιδιά που ήταν στην ομάδα με έβαλαν στο κλίμα, με αγκάλιασαν, με στήριξαν, γιατί πάντα η αρχή είναι δύσκολη. Σε σύντομο χρονικό διάστημα απέκτησα αυτοπεποίθηση, τον αέρα του νικητή, έδεσα με τους υπόλοιπους και συνεχίσαμε μαζί μια πορεία με αρκετές επιτυχίες για τέσσερα χρόνια.
Η συνύπαρξη σας με τους μεγάλους παίκτες του Ολυμπιακού πως ήταν στο γήπεδο ;
Πάρα πολύ καλή. Υπήρχαν παίκτες με μεγάλη ποιότητα στην ομάδα και όσο περνούσε ο καιρός δενόμασταν όλο και περισσότερο. Παίζαμε με κλειστά μάτια, υπήρχε μια καλή φουρνιά που έμεινε μαζί για αρκετά χρόνια. Με ελάχιστες αλλαγές μέσα στον χρόνο. Γνωρίζαμε πολύ καλά ο ένας το παιχνίδι του άλλου, αποκτήσαμε χημεία και ομοιογένεια. Η παρουσία μου στην Εθνική δίπλα σε μεγάλα ονόματα της εποχής με βοήθησε στο να αποκτήσω εμπειρίες ανάλογες με αυτές που βρήκα στον Ολυμπιακό. Όταν έχεις δίπλα σου μεγάλους παίκτες θα μάθεις και εσύ. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Όλοι οι Κύπριοι παίκτες που πήγαν στην ομάδα ήταν έτοιμοι για να αρπάξουν την ευκαιρία και το έκαναν με τον καλύτερο τους τρόπο. Τους παίκτες που θα έβρισκα στον Ολυμπιακό τους είχα αντιμετωπίσει ως αντίπαλος με την Εθνική. Τους ήξερα και με ήξεραν πολύ καλά. Πήγα στον Ολυμπιακό αποφασισμένος να πάρω φανέλα βασικού στην ομάδα.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες σας στιγμές με τη φανέλα του Ολυμπιακού ;
Η κατάκτηση των δυο πρωταθλημάτων και των δύο Κυπέλλων με την ομάδα. Επίσης μια πολύ μεγάλη στιγμή ήταν η νίκη μας επί του μεγάλου τότε ΠΑΟΚ του Κούδα, του Ασλανίδη, του Τερζανίδη, του Αποστολίδη, του Ιωσηφίδη, του Σαράφη. Τους είχαμε κερδίσει στον τελικό του Κυπέλλου με 3-1. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας μου. Εκεί που καθιερώθηκα στην ομάδα φάνηκα για άλλη μια φορά άτυχος. Είχα το ατύχημα που μου στέρησε την δυνατότητα να παραμείνω στον Ολυμπιακό για περισσότερα χρόνια. Αποκλείσαμε τον μεγάλο τότε Ηρακλή σε ένα κατάμεστο εκτός έδρας γήπεδο. Αυτό δείχνει την δυναμική που είχε αποκτήσει ο Ολυμπιακός εκείνης της περιόδου.
Τι σας συνέβη ;
Μετά το τελευταίο παιχνίδι πρωταθλήματος με τη ΕΠΑ στην Κύπρο, πήγα να επισκεφθώ συγγενικά μου πρόσωπα στο Βαρώσι γιατί είχαμε την επόμενη φιλικό παιχνίδι με το ΑΠΟΕΛ. Χωρίς να έχω ευθύνη, δυστυχώς είχα εμπλακεί σε ένα δυστύχημα με το αυτοκίνητο μου, που είχε προκαλέσει ένας Τούρκος οδηγός που ήταν απρόσεκτος. Φοβήθηκα για τα χειρότερα, όλοι πίστευαν πως δεν θα παίξω ξανά ποδόσφαιρο. Ήμουν τυχερός που έζησα. Γλίτωσα από θαύμα, περπάτησα, στάθηκα και πάλι στα πόδια μου. Αυτή η εμπειρία μου έδωσε την δύναμη για να παίξω και πάλι ποδόσφαιρο και μάλιστα σε ψηλό επίπεδο.
Πόσα χρόνια παίξατε στον Ολυμπιακό ;
Έπαιξα 4 χρόνια και κατάφερα να γίνω ένα σημαντικό κομμάτι της ομάδας. Πέτυχα όσα ονειρεύεται ένας παίκτης στο ξεκίνημα της καριέρας του. Πήρα πρωταθλήματα, κύπελλα, έπαιξα στην Ευρώπη, ανέβασα το επίπεδο μου ως παίκτης. Είμαι περήφανος που φόρεσα τη φανέλα μια τόσο μεγάλης ομάδας και κέρδισα την αγάπη του κόσμου και των συμπαικτών μου. Δεν είναι τυχαίο που έχω εξαιρετικές σχέσεις με όλους τους παλιούς μου συμπαίκτες αλλά και με όλους τους συνδέσμους φιλάθλων του Ολυμπιακού ακόμη και σήμερα.
Πως έγινε η μεταγραφή σας στον Εθνικό ;
Μετά το δυστύχημα δεν υπήρχε βεβαιότητα πως θα παίξω και πάλι ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός για να μην μείνει εκτεθειμένος απέκτησε με μεταγραφή τον Λάκη Γκλέζο. Μέχρι να γίνω καλά και να επιστρέψω στις υποχρεώσεις της ομάδας, είχε καθιερωθεί στο βασικό σχήμα. Έπαιξα αρκετά ματς αλλά δεν ήμουν στην κατάσταση που θα ήθελα. Δεν βρισκόμουν στις πρώτες επιλογές του τότε προπονητή της ομάδας του Λάκη Πετρόπουλου ο οποίος με ήθελε στον Ολυμπιακό αλλά όχι ως βασική επιλογή. Τότε είχε εκδηλωθεί και πάλι ενδιαφέρον από την ΑΕΚ Αθηνών, από τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό. Εγώ λόγο οικογενειακών υποχρεώσεων και επειδή είχα φιλοξενήσει αρκετό κόσμο στο σπίτι μου κατά την περίοδο της Τούρκικης εισβολής, δεν μπορούσα να φύγω από τον Πειραιά και να μετακινηθώ προς το κέντρο της Αθήνας. Επέλεξα να αγωνιστώ στον Εθνικό.
Τι θυμάστε από την παρουσία σας στον Εθνικό ;
Ο Εθνικός εκείνη την εποχή είχε μια εξαιρετική ομάδα με πολύ ποιοτικούς παίκτες και είχε πραγματοποιήσει την καλύτερη πορεία στην ιστορία του μέχρι τότε. Χτίσαμε όλοι μαζί ένα πολύ δυνατό σύνολο που κατάφερε να παίξει ελκυστικό ποδόσφαιρο και να κλέψει τις εντυπώσεις. Τερματίσαμε στην 4η θέση της Βαθμολογίας και θα μπορούσαμε να πάμε ακόμη πιο ψηλά αν δεν είχε τραυματιστεί σοβαρά ο Ρομπέρτο Καλκαντέρα. Πηγαίναμε για πρωτάθλημα και σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι στις Σέρρες τραυματίστηκε 3 με 4 αγωνιστικές πριν το τέλος με αποτέλεσμα να χάσουμε το εύκολο γκολ. Στον Εθνικό Πειραιώς ήμουν ιδιαίτερα αγαπητός στον κόσμο και η απόκτηση μου μαζί με τους δυο άλλους Κύπριους ποδοσφαιριστές τους Ανδρέα Κωνσταντίνου της ΑΕΛ και Σταύρου Παπαδόπουλου από τον ΠΟΛ προκάλεσε ρεκόρ εισπράξεων στην ομάδα τόσο στα εντός όσο και στα εκτός έδρας ματς. Αγαπητός παρέμεινα και στους φιλάθλους του Ολυμπιακού και στα μεταξύ των δυο ομάδων παιχνίδια οι οπαδοί του με χειροκροτούσαν σε κάθε φάση παρόλο που ήμουν αντίπαλος τους. Στον Εθνικό έπαιξα για δυο χρόνια στα οποία έζησα πολύ όμορφες στιγμές. Ήταν η ομάδα που μου έδωσε την ευκαιρία να επανέλθω σε ψηλό επίπεδο και να βρω ξανά τον καλό μου εαυτό.
Τι ακολούθησε μετά τον Εθνικό Πειραιώς ;
Αγωνίστηκα στην Αγγλία με την Νέα Σαλαμίνα Λονδίνου με την οποία κέρδισα δυο πρωταθλήματα σαν παίκτης και άλλα δυο ως προπονητής. Ήταν μια περίοδος που στην Αγγλία υπήρχαν πολλοί καλοί Κύπριοι ποδοσφαιριστές.
Αγαπημένος προπονητής ;
Έχω πάρει πράγματα από όλους τους προπονητές που είχα στην καριέρα μου. Θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω κάποιον.
Δυσκολότερος αντίπαλος ;
Ο πιο δύσκολος στο ξεκίνημα ήταν ο Πανίκος Κρυστάλλης, στα 17 μου είχα την τύχη να μαρκάρω το κορυφαίο όνομα εκείνης της εποχής στην Κύπρο , που είχε μόλις επιστρέψει από την ΑΕΚ. Ποιο μετά ήταν οι Κωστάκης Πιερίδης και Πανίκος Ευθυμιάδης που αποτελούσαν το ακτύπητο δίδυμο του Ολυμπιακού, ήταν Ο Σταυρινός Κωνσταντίνου του ΠΟΛ. Είχα την τύχη σε Κύπρο και Ελλάδα να βρεθώ αντίπαλος με εξαιρετικούς επιθετικούς. Δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιον γιατί θα αδικήσω κάποιους άλλους.
Με ποιον συμπαίκτη σας είχατε συνυπάρξει καλύτερα στο γήπεδο ; Ήσασταν κορυφαίο αμυντικό δίδυμο ;
Στον Ολυμπιακό όταν καθιερώθηκα στην ομάδα είχα κάνει εξαιρετικά παιχνίδια δίπλα στον Βασίλη Σιώκο που είναι και κουμπάρος μου. Ξέραμε πολύ καλά ο ένας το παιχνίδι του άλλου και παίζαμε με κλειστά μάτια. Είχαμε πολύ καλή χημεία όπως καλή συνεργασία είχα στον Εθνικό με τους Άγγελο Κρεμμύδα και Σταύρο Παπαδόπουλο. Είχα την τύχη να έχω δίπλα μου σπουδαίους παίκτες με ποιότητα που με βοήθησαν να εξελιχθώ ως ποδοσφαιριστής.
Τι γινόταν πριν από τα μεγάλα ματς ; Επηρεαζόσασταν από την εξέδρα ;
Δεν είχα φόβο. Δεν με απασχολούσε το γεμάτο γήπεδο. Είχα εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τις δικές μου και στην ομάδα και προσπαθούσα να δίνω σε κάθε ματς τον καλύτερο μου εαυτό. Πάντα ήθελα να έχω σταθερά καλή παρουσία σε όλα τα παιχνίδια. Από την αρχή της καριέρα μου μου άρεσε να παίζω μπροστά σε γεμάτα γήπεδα. Έπαιρνα κίνητρο για να έχω καλύτερη παρουσία στο γήπεδο.
Τι μπορούμε να πούμε για τις δεκαετίες του 60 και του 70 που κατά κύριο λόγο παίξατε ποδόσφαιρο ;
Παίξαμε ποδόσφαιρο σε δύσκολες εποχές. Δεν υπήρχε τηλεόραση, τα γήπεδα ήταν με χώμα, δεν είχαμε τις κατάλληλες εγκαταστάσεις για να δουλέψουμε, όμως ο κόσμος γέμιζε τα γήπεδα γιατί έβλεπε τους παίκτες να έχουν πάθος για την νίκη της ομάδας τους, μάτωναν τη φανέλα που φορούσαν, αγαπούσαν τον σύλλογο που υπηρετούσαν. Παίζαμε σε κατάμεστα γήπεδα και προσπαθούσαμε να αφήσουμε ικανοποιημένο τον κόσμο. Να μην τους απογοητεύσουμε. Ο κόσμος ήξερε να αναγνωρίζει την προσπάθεια των παικτών. Χειροκροτούσε τις προσπάθειες τους, τους έδινε κουράγιο και τους στήριζε και στις καλές και στις κακές στιγμές. Αν παίζαμε ποδόσφαιρο σήμερα θα ήμασταν πολύ καλύτεροι από τότε. Πέρασαν από το Κυπριακό ποδόσφαιρο εξαιρετικοί ποδοσφαιριστές που άφησαν τη δική τους σφραγίδα στα γήπεδα. Δεν είναι τυχαίο που μέχρι σήμερα ο κόσμος ασχολείται με τους ποδοσφαιριστές μιας άλλης ξεχωριστής εποχής.
Τι θυμάστε από την παρουσία σας στην Εθνική ομάδα ;
Ένα από τα καλύτερα μου παιχνίδια ήταν αυτό απέναντι στην Ιρλανδία του Τζορτζ Μπεστ. Όταν καταφέρνεις να κερδίσεις αυτή την ομάδα που είχε στις τάξεις της σπουδαία ονόματα της εποχής με 1-0, αποτελεί αναμφίβολα από μόνη της μια μεγάλη επιτυχία. Σε μια άλλη περίπτωση είχαμε πέσει στο ίδιο όμιλο με την Γερμανία και την Σκωτία. Τα μεταξύ τους ματς τελείωσαν ισόπαλα. Και οι δυο στο τελευταίο τους παιχνίδι θα έπαιζαν με την Κύπρο και η διαφορά τερμάτων στα μεταξύ μας παιχνίδια θα έβγαζε την ομάδα που θα τερμάτιζε πρώτη στην βαθμολογία και στην συνέχεια θα έπαιρνε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο. Πρώτος μας αντίπαλος ήταν η Γερμανία στην έδρα μας σε ένα κατάμεστο γήπεδο. Ένα άσχημο συμβάν πριν από την αναμέτρηση μας έδωσε έξτρα ώθηση για τον αγώνα. Τεχνικός διευθυντής της Εθνικής ήταν ο Βάσος Αϊβαλιώτης που είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον Κώστα της Ομόνοια, αρχηγός της Εθνικής με πολλές συμμετοχές. Είχε παρθεί απόφαση να μην ξεκινήσει στο βασικό σχήμα αλλά δεν ήξερε με πιο τρόπο πρέπει να του το ανακοινώσει. Κάναμε προπόνηση μέσα στο παλιό ΓΣΠ και καθόταν απέναντι πάνω στον τοίχο μέσα στην λιακάδα και ξαφνικά ένας από τους συμπαίκτες μου είχε αντιληφθεί πως είχε πάθει καρδιακή προσβολή από το άγχος του. Παραμονή του αγώνα, διακόπηκε η προπόνηση και στο ξενοδοχείο που βρισκόταν η αποστολή της Εθνικής υπήρχε αγωνία για το τι θα συμβεί. Είχαμε πληροφορηθεί τον θάνατο του και η οικογένεια του μας επισκέφθηκε στο ξενοδοχείο. Μας ζήτησαν να παίξουμε για τον Βάσο και να τα δώσουμε όλα για την νίκη. Μπήκαμε στο παιχνίδι με μεγάλο πάθος, ενθουσιασμό και αυταπάρνηση. Τους κοιτάξαμε στα μάτια, κάναμε μια εξαιρετική εμφάνιση και μέχρι το 90΄λεπτό ήμασταν 0-0. Είχαμε στις καθυστερήσεις μια μεγάλη ευκαιρία με τον Λάκη Αβραμίδη για να ανοίξουμε το σκορ. Όλος ο κόσμος είχε πιστέψει πως είχαμε βάλει γκολ. Εμείς είχαμε σταματήσει για να τρέξουμε να πανηγυρίσουμε το γκολ, το εκμεταλλεύθηκαν οι Γερμανοί και πάνω στην αναμπουμπούλα βρήκαν την ευκαιρία να βγουν στην αντεπίθεση και να σκοράρουν με τον Γκέρντ Μίλλερ. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως χάθηκε αυτό το παιχνίδι. Στον αγώνα ήταν παρών και ο προπονητής της Εθνικής Σκωτίας την οποία θα αντιμετωπίζαμε την Τετάρτη. Μετά το τέλος του ματς έκανε δηλώσεις στο ΡΙΚ και είχε πει πως το σοκ που δέχτηκε στο γκολ της ισοφάρισης μας ήταν μεγαλύτερο από αυτό που είχαν δεχθεί εκείνοι στα μεταξύ τους παιχνίδια όταν δυο φορές είχαν ισοφαριστεί από την Γερμανία. Ήταν μια μεγάλη αναγνώριση της προσπάθειας που κάναμε απέναντι σε μια υπερδύναμη του ποδοσφαίρου.
Τι σας έμεινε από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;
Η αγάπη του κόσμου, η μεγάλες εμπειρίες που απέκτησα στα γήπεδα, και οι δυνατές φιλίες με συμπαίκτες και αντιπάλους. Έζησα και καλές και άσχημες στιγμές στα γήπεδα. Όταν ξεκινούσα το ποδόσφαιρο δεν μπορούσαν να φανταστώ ότι θα πετύχαινα στην καριέρα μου όλα αυτά που ονειρεύεται ένας παίκτης. Πήρα πρωταθλήματα, κύπελλα, έπαιξα στην Ευρώπη, φόρεσα τη φανέλα της Εθνικής, κέρδισα τον σεβασμό και την εμπιστοσύνη του κόσμου. Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις την καθολική αναγνώριση από τους φιλάθλους όλων των ομάδων για την ποδοσφαιρική σου αξία όσο και για τον χαρακτήρα σου. Αν μου δινόταν ξανά η ευκαιρία να παίξω ποδόσφαιρο θα προτιμούσα να παίξω μπάλα σε εκείνη την εποχή που υπήρχε η αγάπη προς την ομάδα. Θα ήθελα να παίξω μπάλα στις ίδιες συνθήκες. Δεν θα άλλαζα τίποτα από την καριέρα μου και είμαι περήφανος για αυτά που πέτυχα με σκληρή δουλειά, σοβαρότητα, υπομονή και επιμονή παρά τις ατυχίες που συνάντησα στον δρόμο μου. Δεν με λύγησαν τα προβλήματα αντίθετα με πείσμωσαν και μου έδωσαν την δύναμη να σταθώ ξανά και ξανά στα πόδια μου.
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που μας είπατε κύριε Κουρέα. Κλείνοντας τη συνέντευξη θα θέλαμε μέσω του pafossports να στείλετε το δικό σας μήνυμα στον κόσμο ;
Θέλω να ευχηθώ στην ομάδα μου την Νέα Σαλαμίνα να επανέλθει στον δρόμο τον επιτυχιών το συντομότερο. Η θέση της είναι στην Α΄ Κατηγορία. Παράλληλα θέλω να ευχαριστήσω τον κόσμο όλων των ομάδων για την μεγάλη αγάπη και τον σεβασμό που δείχνει διαχρονικά προς το πρόσωπο μου. Θέλω να ευχηθώ σε όλους καλές γιορτές με υγεία και ευτυχία μακριά από προβλήματα και ταλαιπωρία.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου