Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο "Θρυλικός" Παμπουλλής στο pafossports

 


Ο Κύπριος επιθετικός Παμπουλλής Παπαδόπουλος , γεννήθηκε στις 26 Μάϊου του 1947, στη Λεμεσό. Διακρίθηκε ιδιαίτερα αγωνιζόμενος στους συλλόγους της ΑΕΛ και του Ολυμπιακού Πειραιώς. Τον διέκρινε η μεγάλη ικανότητα στο σκοράρισμα και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερ όλων τον εποχών σε Κύπρο και Ελλάδα. Αποτέλεσε έναν σπουδαίο επιθετικό για τα Κυπριακά δεδομένα που μεγαλούργησε, εντυπωσίασε με τη φανέλα της ΑΕΛ και έφτασε στο απόγειο της καριέρας του με τον  Ολυμπιακό Πειραιώς τη δεκαετία του 1970. Η καριέρα του άρχισε στα 17 του χρόνια στην ΑΕΛ και παρέμεινε εκεί για 6 συνεχόμενες χρονιές, ως και το 1970 κατακτώντας ένα πρωτάθλημα (1968). Το 1970 τον απέκτησε ο Ολυμπιακός στον οποίο παρέμεινε για 8 σεζόν κατακτώντας 7 τίτλους. Με το εθνόσημο στο στήθος είχε 24 συμμετοχές, ενώ πέτυχε και 2 γκολ. Το 1968 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Κυπριακού πρωταθλήματος με 34 γκολ.



Το pafossports ταξιδεύει σήμερα στην Λεμεσό φιλοξενώντας μια παλιά δόξα της ΑΕΛ, τον Παμπουλλή Παπαδόπουλο. Έναν παλιό άσσο τον γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε τη καριέρα του από τον ιστορικό σύλλογο της Λεμεσού. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν, πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Λεμεσού, πως έζησε την παρουσία του με την ΑΕΛ στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας, για την μεταγραφή του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Παμπουλλής Παπαδόπουλος μιλά για το ποδόσφαιρο της νέας εποχής.


Ο Παμπουλλής Παπαδόπουλος είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της Κύπρου. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο με αντάλλαγμα την αγάπη και το χειροκρότημα του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες παλαιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς ποδοσφαιριστές. Όλοι κάτι έχουν να σου πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του μεγάλου Παμπουλλή Παπαδόπουλου. 


Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου



Κύριε Παπαδόπουλε να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείσθε ενεργά με το ποδόσφαιρο ;

Δεν πηγαίνω στο γήπεδο αλλά βλέπω όλα σχεδόν τα παιχνίδια από την τηλεόραση.


Πως είναι η κατάσταση στο ποδόσφαιρο της Κύπρου ;

Το ποδόσφαιρο μιλά από μόνο του. Όταν μια Εθνική Κύπρου δεν μπορεί να κερδίσει ομάδες του επιπέδου της Μάλτας και του Λουξεμβούργου τότε για ποια πρόοδο μιλάμε ; Όταν ο κόσμος δεν βλέπει μπάλα που να τον ξεκουράζει το επίπεδο είναι σίγουρα ποιο χαμηλό. Τα ποιο παλιά χρόνια πήγαινες να δεις 2 με 3 παίκτες από κάθε ομάδα που ξεχώριζαν με την ποιότητα τους. Σήμερα ποιον Κύπριο ποδοσφαιριστή θα πας για να δεις στο γήπεδο ; Βγάζουν σήμερα οι ομάδες από τα σπλάχνα τους παίκτες με ποιότητα ; 


Η Κύπρος συνεχίζει να βγάζει ταλέντα ;

Ταλέντα υπάρχουν αλλά παίζουν ένα παιχνίδι και στα επόμενα πέντε είναι στον πάγκο. Πόσα γκολ έχουν βάλει ; πόσες ασίστ έχουν βγάλει ; Δεν έχουν διάρκεια στην απόδοση τους. Δεν είναι βαρόμετρα για τις ομάδες τους. Στην ΑΕΛ όταν πήραμε το πρωτάθλημα το 1968 εγώ βγήκα ποδοσφαιριστής της χρονιάς και πρώτος σκόρερ του Κυπριακού Πρωταθλήματος με 34 γκολ. Ήμουν για 16 χρόνια στην Εθνική.


Πως βλέπετε την πορεία της ΑΕΛ στο φετινό πρωτάθλημα ;

Δεν μπορεί να είμαι ευχαριστημένος με την πορεία της ΑΕΛ στο φετινό πρωτάθλημα. Είναι μια αποτυχημένη σεζόν. 



Επιτρέψετε μου Κύριε Παπαδόπουλε να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για την δική σας πορεία στα γήπεδα. Από που κατάγεστε ;

Κατάγομε από τη Λεμεσό.


Σε ποια ηλικία μπαίνει στη ζωή σας το ποδόσφαιρο ;

Στην δική μου εποχή τα δημοτικά σχολεία διοργάνωναν πρωταθλήματα ποδοσφαίρου και υπήρχε συνέχεια μέχρι το γυμνάσιο. Μέσα από αυτή την διαδικασία έβγαινα συνεχώς μεγάλοι παίκτες. Αυτό δεν συμβαίνει τώρα. Έχουν καταργηθεί τα πάντα. Πως θα βγουν παίκτες ;


Που σας εντόπισε η ΑΕΛ ;

Η οικογένεια μας αποτελείτο από 6 αδέρφια. Υπήρχα παιχνίδια που παίξαμε στο βασικό σχήμα και οι έξι. Όταν πήραμε το πρωτάθλημα έπαιζαν τέσσερις. Πάντα ο νεαρός ακολουθεί τον μεγάλο αδελφό. Ο αδελφός μου ο Πανίκος Παπαδόπουλος πήγε πρώτος στην ΑΕΛ και μετά ακολουθήσαμε οι υπόλοιποι.



Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις από την ΑΕΛ ;

Όταν αγαπάς με πάθος το ποδόσφαιρο το μόνο πράγμα που σε απασχολεί είναι πως θα παίξεις μπάλα. Αυτό είχα από την  αρχή στο μυαλό μου. Από την στιγμή που έχεις ταλέντο θα σε προσέξουν. Σε διαφορετική περίπτωση ούτε καν θα σου δώσουν σημασία. 


Ποιος ήταν ο πρώτος σας δάσκαλος ;

Όταν βρισκόμουν στα 8 με 10 μου χρόνια είχα ξεχωρίσει με τις ικανότητες μου στα πρωταθλήματα που διεξάγονταν στο δημοτικό σχολείο που φοιτούσα ως μαθητής. Με είχε προσέξει πρώτος ο δάσκαλος μου ο κύριος Ανδρέας. 


Πόσο γρήγορα καταφέρατε να ξεχωρίσετε με τις ικανότητες σας στην ΑΕΛ ;

Στην ΑΕΛ πήγα το 1960-61 στα 16 μου χρόνια. Έπαιξα λίγα παιχνίδια στην δεύτερη ομάδα αλλά η εξέλιξη μου ήταν τόσο ραγδαία που ανέβηκα αμέσως στην ανδρική ομάδα. Στα 17 ήμουν βασικός. Σε ηλικία 18 ετών κλήθηκα στην Εθνική.



Σε ποια θέση καθιερωθήκατε ;

Μου άρεσε πάντα να παίζω στην επίθεση και να βάζω γκολ. Θυμάμαι όταν προπονητής της Εθνικής ήταν ο Αργύρης Γαβαλάς με κάλεσε μόλις είχα πάει τον στρατό. Ήμουν στην Αμμόχωστο. Στα 18 μου χρόνια. Με κάλεσε το 1963-64 μαζί με όλα τα μεγάλα ονόματα που υπήρχαν στο κυπριακό ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή. Θα πηγαίναμε στο εξωτερικό να παίξουμε με την Σουηδία και την Γερμανία. Σε μια προπόνηση στραμπούληξα το πόδι μου. Δεν μπορούσα να περπατήσω για 20 μέρες. Με πήρε στην αποστολή χωρίς να είμαι σε θέση να αγωνιστώ. Όταν επιστρέψαμε στην Κύπρο πήγα και βρήκα τον προπονητή της Εθνικής και τον ρώτησα γιατί με είχε καλέσει αφού δεν μπορούσα να αγωνιστώ. Μου είπε πως ήταν δική του επιλογή και δεν με αφορά. Πέρασαν μερικά χρόνια και εγώ είχα κάνει την μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Παραμονές ενός ντέρμπι με τον Παναθηναικό βρισκόμουν στα αποδυτήρια και ετοιμαζόμουν για το παιχνίδι. Ήρθε και με βρήκε ο φροντιστής της ομάδας και μου είπε πως με ζητά ένας κύριος. Πάω να δω ποιος ήταν. Αντίκρισα τον Γαβαλά. Ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα. Του είπα πως δεν περίμενα να τον συναντήσω έξω από τα αποδυτήρια του Ολυμπιακού. Μου είπε πως ήρθε να με βρει για να μου δώσει μια απάντηση που μου χρωστούσε από το παρελθόν. Ήσουν πάντα ένα μεγάλο ταλέντο και δεν ήθελα να σε αδικήσω. Αυτός ήταν ο λόγος που σε κάλεσα στην Εθνική παρόλο που ήσουν τραυματίας. Πίστευε πως μπορούσα να γράψω μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες στο ποδόσφαιρο. Στον Ολυμπιακό έπαιξα 8 χρόνια και κατέκτησα 7 τίτλους.


Ποια ήταν τα δυνατά σας ατού ;

Ήμουν απίστευτα γρήγορος. Είχα την ικανότητα να εκμεταλλεύομαι το κάθε λάθος που έκανε είτε ο αντίπαλος αμυντικός είτε ο τερματοφύλακας. Για να παίξεις 8 χρόνια στον Ολυμπιακό και 16 στην Εθνική δεν μπορεί να είσαι τυχαίος. Υπήρξα ένας επιθετικός μεγάλης κλάσης, ευέλικτος, κίνδυνος θάνατος για κάθε άμυνα.  Ξεχώριζα για την ταχύτητα μου. Δύσκολα μπορούσε να με προλάβει ο αμυντικός. Έφευγα σαν βέλος στην αντεπίθεση με τρομερό διασκελισμό. Για να παίξεις σε ψηλό επίπεδο πρέπει να τα έχεις όλα για να μπορέσεις να επιβιώσεις. Όταν πήγα στον Ολυμπιακό για πρώτη φορά οι εφημερίδες έγραφαν στα πρωτοσέλιδα τους για τον νεαρό Παμπουλλή που θα ερχόταν από την Κύπρο για να αντικαταστήσει τον μεγάλο Γιώργο Σιδέρη. Τον μεγαλύτερο σέντερ φορ που έβγαλε το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο κόσμος γελούσε. Δεν πίστευε πως θα μπορούσα να καλύψω το κενό στην ομάδα. Εγώ όμως πήγα έτοιμος στον Ολυμπιακό. Είχα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και με σκληρή δουλειά κατάφερα να τον αντικαταστήσω με τον καλύτερο τρόπο. Δεν είναι τυχαίο που αν πας στην Ελλάδα σήμερα και μπεις σε ένα ταξί που ο οδηγός είναι φίλαθλος του Ολυμπιακού και του πεις πως είσαι φίλος μου δεν θα σου πάρει χρήματα. Όπου και αν πας συμβαίνει το ίδιο. Τόσο μεγάλο όνομα έχω αφήσει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο.


Με την ΑΕΛ κατακτήσατε ένα πρωτάθλημα. Ποια ήταν τα στοιχεία που την έκαναν να ξεχωρίζει εκείνη την περίοδο ως ομάδα ;

Ήμασταν πάντα μια μεγάλη οικογένεια. Όταν κατακτήσαμε το πρωτάθλημα τα χρήματα που πήραμε ήταν μηδαμινά. Αν συμβεί αυτό σήμερα παίρνεις χρήματα που σου εξασφαλίζουν την ζωή. Ήμασταν φίλοι μεταξύ μας, είχαμε δυνατό δέσιμο, και σεβόμασταν ο ένας τον άλλο. Δεν είχαμε μια ομάδα με μεγάλα ταλέντα αλλά ήμασταν ένα σύνολο με νέα παιδία που είχαν όνειρα και φιλοδοξίες. Θέλαμε να φτάσουμε ψηλά και τα καταφέραμε. 



Ποιες είναι οι μεγαλύτερες σας στιγμές με την ΑΕΛ ;

Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος του 1968.


Πόσα χρόνια παίξατε στην ΑΕΛ ;

Στην ΑΕΛ έπαιξα 7 χρόνια. Απέκτησα πολύτιμες εμπειρίες και ανέβασα το επίπεδο μου. Πήγα στον Ολυμπιακό απόλυτα έτοιμος και ποιο ώριμος. 


Πως έγινε η μεταγραφή σας στον Ολυμπιακό ;

Τη σεζόν 1969-70 έδειξαν αρχικά ενδιαφέρον για να με αποκτήσουν ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Προοριζόμουν για τον Παναθηναικό. Στην πορεία όμως η μεταγραφή ναυάγησε με αποτέλεσμα να επιλέξω στην συνέχεια τον Ολυμπιακό. Όταν κατακτήσαμε το Πρωτάθλημα με την ΑΕΛ την επόμενη σεζόν παίξαμε στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Οι πολύ καλές εμφανίσεις που έκανα στην Ά Εθνική είχαν ως αποτέλεσμα να με προσέξουν οι άνθρωποι των μεγάλων ομάδων της Ελλάδας και να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για να με εντάξουν στο δυναμικό τους. Εγώ από μικρός είχα βάλει στόχο στο μυαλό μου να παίξω μπάλα σε μια πολύ μεγάλη ομάδα. Ήθελα να κάνω πρωταθλητισμό και να είμαι μέλος ενός μεγάλου συλλόγου που έχει την υποστήριξη πολλών οπαδών. Δεν ήθελα να παίξω ποδόσφαιρο σε μια μικρή ομάδα. Είναι εύκολο πράγμα να πας να παίξεις ποδόσφαιρο στον Ολυμπιακό για 8 συνεχόμενα χρόνια, να είσαι μάλιστα πρωταγωνιστής και να κατακτάς τόσους τίτλους ; Αν πας στο μουσείο του Ολυμπιακού η πρώτη φωτογραφία που θα αντικρίσεις είναι η δική μου. Το ίδιο θα συμβεί αν πας στο σωματείο της ΑΕΛ. 



Η μετάβαση από μια Κυπριακή σε μια μεγάλη ομάδα όπως ο Ολυμπιακός ήταν εύκολη ;

Δεν καταλάβαινα τίποτα. Πήγα στον Ολυμπιακό προετοιμασμένος για όλα. Πίστευα πως δεν υστερούσα από τους συμπαίκτες μου. Αν ήσουν ο Πελέ εγώ έλεγα από μέσα μου, στον εαυτό μου πως είμαι ο Μαραντόνα. Όταν είσαι ταλέντο και έχεις δίψα να παίξεις μπάλα δεν μπορεί να σε σταματήσει κανείς. Όταν δουλέψεις σκληρά θα ανταμειφθείς. 


Βρεθήκατε στον Ολυμπιακό με διαφορετικούς συμπαίκτες. Πως ήταν μαζί σας οι ποιο παλιοί παίκτες της ομάδας ;

Όταν πήγα στον Ολυμπιακό το αγαπημένο παιδί της ομάδας και του κόσμου ήταν ο Γιώργος Δεληκάρης. Είχαμε μια παρεξήγηση σε μια προπόνηση και του είπα πως αν θα γίνεις μεγάλος παίκτης αυτό θα συμβεί μόνο με την δική μου βοήθεια. Πίστευα πάντα στον εαυτό μου και στις δυνατότητες που είχα ως παίκτης. Τα νέα παιδιά για να μπορέσουν να κάνουν καριέρα θα πρέπει να είναι πρωταγωνιστές στις ομάδες τους. Θα πρέπει να σκοράρουν συνεχώς και να αποτελούν σημείο αναφοράς για τον κόσμο. Πρέπει να αναγκάσεις τους φίλαθλους με τα μαγικά σου να σε λατρέψουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να σε υποδεχτούν όπως πρέπει αν δεν δείξεις στο γήπεδο την αξία σου. Την εποχή που πήγα εγώ στον Ολυμπιακό η ομάδα πάλευε για να αποφύγει τον υποβιβασμό. Μάλιστα η χούντα τότε είχε κανονισμό που δεν επέτρεπε στους Κύπριους παίκτες να ενταχθούν άμεσα στους συλλόγους αλλά μετά από ένα διάστημα 3 με 6 μηνών από την ημέρα που ολοκληρωνόταν η μεταγραφή.  Εγώ και ο συμπαίκτης μου ο Κυριάκος Κουρέας το είδαμε ως μια μεγάλη ευκαιρία. Όταν μπαίνεις στο γήπεδο και συμβάλλεις με την απόδοση σου στην νίκη της ομάδας σου τότε δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε αγαπήσουν οι συμπαίκτες σου και να μην κερδίσεις την εκτίμηση του κόσμου.  Δεν σου κάνει χάρες κανείς. Τον σεβασμό τον κερδίζεις με την αξία σου. Δίνεις εξετάσεις σε κάθε παιχνίδι. Εσύ θα πρέπει να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου. Όταν βάζεις γκολ θα σε λατρέψουν όλοι. Το μήνυμα που θέλω να στείλω στα νέα παιδιά είναι πως για να μπορέσουν να παίξουν σε ψηλό επίπεδο θα πρέπει να ξεδιπλώνουν στο γήπεδο το ταλέντο τους. Εκεί είναι ο καθρέφτης για όλους τους ποδοσφαιριστές. Για να γράψεις ιστορία χρειάζεσαι διάρκεια και τίτλους. Ο κόσμος του Ολυμπιακού με λάτρεψε και μου το έδειχνε καθημερινά όπου και αν πήγαινα. Ήμουν ο θεός τους. 


Η συνύπαρξη σας στον Ολυμπιακό με μεγάλα ονόματα της εποχής πόσο σας έχει βοηθήσει στην εξέλιξη σας ;

Όταν έχεις δίπλα σου μεγάλους παίκτες με ποιότητα δεν υπάρχει περίπτωση να μην βελτιωθείς και εσύ. Σε αυτό το επίπεδο πρέπει από μόνος σου να μπορείς να δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις είτε για να σκοράρεις είτε για να δώσεις την σωστή πάσα την κατάλληλη στιγμή σε έναν συμπαίκτη σου. Έπρεπε να μπορείς να κάνεις γκολ όταν ακόμα δεν υπήρχαν οι συνθήκες για να σκοράρεις. Αυτός είναι ο μεγάλος παίκτης. Δεν περιμένεις ποτέ από τους άλλους. Πρέπει με την προσωπικότητα και το ταλέντο σου να δίνεις τις απαντήσεις σου σε όλους.



Πως τα πηγαίνατε με τον κόσμο του Ολυμπιακού ;

Εγώ στο ποδόσφαιρο κέρδισα την αγάπη και τον σεβασμό του κόσμου. Αυτά δεν εξαργυρώνονται με χρήματα.


Πόσα χρόνια παίξατε στον Ολυμπιακό ;

Έπαιξα για 8 χρόνια.


Ποιες είναι οι μεγαλύτερες σας στιγμές με τον Ολυμπιακό ;

Όταν βλέπεις τον Ολυμπιακό ακόμη και σήμερα σε πιάνει δέος. Έμπαινα στο γήπεδο για να παίξω ποδόσφαιρο μπροστά σε 50.000 κόσμο και με φώναζαν Μακάριο. Εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τις έντονες στιγμές που έζησα φορώντας την φανέλα αυτής της τόσο μεγάλης ομάδας. Με τίμησαν όλοι οι πρόεδροι της Κυπριακή Δημοκρατίας ανεξαρτήτως των πολιτικών τους πεποιθήσεων. Οι μεγαλύτερες μου στιγμές με τον Ολυμπιακό είναι αναμφίβολα οι τίτλοι που κατέκτησα στην διάρκεια της καριέρας μου. Μου δόθηκε η ευκαιρία να παίξω ποδόσφαιρο σε πολύ ψηλό επίπεδο και νιώθω περήφανος που όχι μόνο την άρπαξα αλλά εξελίχθηκα και σε πρωταγωνιστή της  ομάδας.


  


Γιατί φύγατε από τον Ολυμπιακό ;

Έχω αποχώρησα από την ομάδα όταν στα 33 μου χρόνια. Βρισκόμουν στην τελική ευθεία της ποδοσφαιρικής μου καριέρας. Το ποδόσφαιρο εκείνη την εποχή δεν ήταν επαγγελματικό. Δεν παίρναμε χρήματα ανάλογα με την αξία μας , που θα μας επέτρεπαν να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Αν έπαιζα ποδόσφαιρο σήμερα θα αγόραζα την Πάφο και τη Λεμεσό. Προσπαθούσα να εξασφαλίσω όσο το δυνατόν καλύτερα το μέλλον μου. Για να πάρεις λεφτά εκείνη την εποχή έπρεπε να πάρεις τίτλους. 


Πως βρεθήκατε στον  ΟΦΗ ;

Προπονητής στον ΟΦΗ ήταν ο μακαρίτης ο Νίκος Αλέφαντος. Ήρθε με βρήκε έξω από τις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού και για έξι συνεχόμενους μήνες με παρακαλούσε να πάω στην ομάδα. Στο τέλος με έπεισε και πήγα στην Κρήτη για 2 χρόνια.


Τι θυμάστε από την παρουσία σας στην ομάδα της Κρήτης ;

Είχαμε ένα πολύ καλό και δυνατό σύνολο. Μάλιστα στο διάστημα της παρουσίας μου στον ΟΦΗ βγήκαμε καλύτερη επαρχιακή ομάδα και αυτό ήταν αποτέλεσμα της πολύ καλή πορείας που είχαμε στο πρωτάθλημα. Όταν ολοκληρώθηκε η μεταγραφή μου στον ΟΦΗ και πήρα το αεροπλάνο για να πάω στην Κρήτη με υποδέχθηκαν στο αεροδρόμιο πάνω από 5.000 φίλοι της ομάδας. Υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες από τον κόσμο και μου το έδειξε από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου εκεί. Τους το εξαργύρωσα με τις εμφανίσεις μου. Όταν αποφάσισα να φύγω από την ομάδα έκλεγε όλο το Ηράκλειο. Όπου πήγαινα να παίξω ποδόσφαιρο άφηνα την σφραγίδα μου. 


Μετά τον ΟΦΗ τι ακολούθησε ; 

Πήγα στην Αμερική για 3 μήνες και έπαιξα ποδόσφαιρο στην Toronto Metros-Croatia. Το συμβόλαιο που έπαιρνα εκεί ήταν 4.000 δολάρια για κάθε 15 μέρες. Απίστευτα χρήματα για την εποχή. Εκεί βρέθηκα αντιμέτωπος με τα φαινόμενα του Παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Με Πελέ, Εουσέμπιο, Κάρλος Αλμπέρτο, Ζαιρζίνιο , Μπεκενμπάουερ. Τα μεγαλύτερα ονόματα του ποδοσφαίρου ήταν στην Αμερική. Μετά από 3 μήνες επέστρεψα στην ΑΕΛ για να κλείσω την ποδοσφαιρική μου καριέρα. Αγωνίστηκα από το 1978 ως το 1981.



Αγαπημένος προπονητής ;

Ήμουν ο αγαπημένος παίκτης όλων των προπονητών που είχα στην καριέρα μου γιατί έκανα πάρα πολύ καλά τη δουλεία μου στο γήπεδο. Ήθελα να είμαι βασικός με την αξία μου. Το 1967-68 στην ΑΕΛ με προπονητή τον Λοίζο Παντελίδη, την χρονιά που  κατακτήσαμε το πρωτάθλημα, έμενε στην Λευκωσία και ερχόταν στην Λεμεσό για να μας κάνει προπόνηση. Πάντα πήγαινε σε μια εκκλησία, άναβε ένα κερί και προσευχόταν να είμαι καλά στην υγεία μου. Έβλεπαν οι προπονητές μου, το ταλέντο που είχα και δεν ήθελαν να με αδικήσουν. Εγώ με την απόδοση μου τους δικαίωσα. Πήγα στον Ολυμπιακό και αμέσως έγινα βασικός. 


Υπήρχε κάποιος αντίπαλος που σας δυσκόλευε περισσότερο ;

Στα καλά μου δεν είχα αντίπαλο. Ήμουν μεγάλος πονοκέφαλος για τους αμυντικούς. Συνεχώς άλλαζα θέσεις μέσα στο γήπεδο. Κινούμουν σε όλα τα πλάτη και μήκη και ήμουν απρόβλεπτος. Για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις έναν ποιοτικό παίκτη πρέπει να κάνεις καλή προπόνηση, να μελετάς συνεχώς τον τρόπο παιχνιδιού του, τις κινήσεις του μέσα στο γήπεδο. Στο ποδόσφαιρο για να επιβιώσεις πρέπει να δουλέψεις πάρα πολύ σκληρά. Όταν σου λέει ο προπονητής να κάνει μια άσκηση στην προπόνηση για να βελτιωθείς και εσύ κοροϊδεύεις δεν ξεγελάς κανέναν άλλο εκτός από τον εαυτό σου.


Πως προετοιμαζόσασταν πριν από τα μεγάλα ματς ;

Πάντα υπάρχει άγχος. Αλλά εγώ μόλις έμπαινα στο γήπεδο Καραϊσκάκη και έβλεπα 50.000 κόσμο στις εξέδρες ανέβαινε η ψυχολογία μου. Ήμουν πάντα έτοιμος για την κατάλληλη στιγμή. Ήθελα πάντα να έχω καλή απόδοση στα μεγάλα ματς και να κερδίζω. 





Τι θυμάστε από την παρουσία σας στην Εθνική ομάδα ;

Στην Εθνική ομάδα έπαιξα 16 συνεχόμενα χρόνια. Θυμάμαι πως με τον Πανίκο Κρυστάλλη και τον Πανίκο Ιακώβου παίξαμε πάρα πολλά χρόνια μαζί στην Εθνική. Ήμασταν συμπαίκτες. Μετά υπήρξαν και προπονητές μου στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. 


Τι σας έχει μείνει από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;

Η μεγάλη αγάπη του κόσμου και η αναγνώριση της ποδοσφαιρικής μου αξίας τόσο από τους συμπαίκτες μου όσο και από τους αντιπάλους που είχα κατά καιρούς στα γήπεδα. Όπου και να βρεθώ διαπιστώνω τον μεγάλο σεβασμό και την εκτίμηση που τρέφει ο κόσμος όλης της Κύπρου προς το πρόσωπο μου. Μέχρι και σήμερα δεν έχουν ξεχάσει την προσφορά μου στο ποδόσφαιρο και αυτό αποτελεί για μένα μια ηθική επιβράβευση για τις θυσίες που έκανα στη ζωή μου για να καταφέρω να παίξω ποδόσφαιρο σε ψηλό επίπεδο. Δεν κερδίσαμε χρήματα αλλά κερδίσαμε την αγάπη του κόσμου και αυτό είναι το σημαντικότερο για μένα. 


Τι μπορούμε να πούμε για τους ποδοσφαιριστές της δικής σας εποχής. Είναι αδικημένοι ;

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ήμασταν αδικημένοι σε σχέση με το ποδόσφαιρο του σήμερα. Παίζαμε μπάλα σε πολύ δύσκολες συνθήκες και για να κερδίσουμε την εκτίμηση του κόσμου φτύναμε αίμα. Οι διαφορά των τότε ποδοσφαιριστών με τους σημερινούς είναι στα χρήματα και στα ψηλά συμβόλαια. Σήμερα δεν χρειάζεται να είσαι καλός παίκτης για να γίνεις πλούσιος. Εμείς παίζαμε μπάλα κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες. Δεν είχαμε ούτε τα βασικά σε αντίθεση με τους σημερινούς που έχουν τα πάντα στην διάθεση τους. Δεν μπορείς να βρεις σήμερα παίκτες της αξίας του παρελθόντος.


 

 

Έχετε επαφή με τους παλιούς σας συμπαίκτες ;

Βρίσκομαι αρκετά συχνά με τους περισσότερους. 


Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας έχετε πει κύριε Παπαδόπουλε. Κλείνοντας τη συνέντευξη θα θέλαμε να στείλετε το δικό σας μήνυμα στον φίλαθλο κόσμο της Κύπρου μέσω του pafossports.

 Ότι επιλέξεις να κάνεις στη ζωή σου πρέπει να είσαι ταπεινός, να δουλεύεις σκληρά και χωρίς πολλά λόγια. Αυτός είναι ο δρόμος της επιτυχίας. Χωρίς αυτά δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα. Θα αποτύχεις. Πρέπει να αγαπούμε ο ένας τον άλλο γιατί είμαστε περαστικοί από αυτή τη ζωή. 




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο Ανδρέας Κοντεάτης στο pafossports

  Ο Κύπριος επιθετικός μέσος Ανδρέας Κοντεάτης, γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου του 1941 στη κοινότητα Κοντέα της επαρχίας Αμμοχώστου. Πέρασε το σύνολο της ποδοσφαιρικής του καριέρας στην Νέα Σαλαμίνα, για την οποία εμφανίστηκε σε 204 επίσημα παιχνίδια, σκοράροντας 47 γκολ κατά τη διάρκεια των 14 ετών που αγωνίστηκε για αυτήν. Υπήρξε ο "εγκέφαλος" της  ομάδας. Πασαδόρος μεγάλης κλάσης με εκπληκτική τεχνική κατάρτιση, έγινε Παγκύπρια γνωστός για την αντοχή, τη δύναμη και τα δυνατά σουτ από απόσταση. Μέλος της "χρυσής" εποχής της Νέας Σαλαμίνας. Τη σεζόν 1965-66 αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με 21 γκολ. Το  pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα της Νέας Σαλαμίνας, τον Ανδρέα Κοντεάτη. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Αμμοχώστου, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 14 χρόνια μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από...

Ο Ανδέας Τούρος στο Pafossports

Συνεντέυξεις   Ο Ανδρέας Τούρος γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου του 1956 στην Πάφο και είναι παλαίμαχος τερματοφύλακας του Ευαγόρα, ο οποίος διέπρεψε κατα την δεκαετία του '70 αγωνιζόμενος στον ιστορικό σύλλογο της πόλης μας. Αναμφίβολα συγκαταλέγεται στους κορυφαίους γκολκίπερ που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Πάφου. Το pafossports   φιλοξενεί άλλη μια παλιά δόξα του Ευαγόρα, τον Ανδρέα Τούρο. Ένα παλιό άσσο των γηπέδων που αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, αφήνοντας το δικό του στίγμα για μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες της Πάφου, πως έζησε την πρώτη του παρουσία στην Α' Κατηγορία με την φανέλα του Ευαγόρα, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Ανδρέας Τούρος μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και την νέα ομάδα της πόλης μας. Ο Ανδρέας Τούρος ε...

Ο Παμπος Γιαλλούρης στο pafossports

  Ο Κύπριος αμυντικός μέσος Πάμπος Γιαλλούρης γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1947 στον Τράχωνα της επαρχίας Λευκωσίας. Αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα στον Ευαγόρα Πάφου. Ήταν το "λιοντάρι" της ομάδας και ένας από τους πιο σταθερούς ποδοσφαιριστές που γνώρισαν ως τώρα οι φίλαθλοι. Διακρινόταν από το αλύγιστο πείσμα του και την μαχητικότητα του.  Χαλύβδινος ποδοσφαιριστής ήξερε να ακινητοποιεί τα μεγαλύτερα αστέρια της Κύπρου.  Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του Ευαγόρα, τον Πάμπο Γιαλλούρη. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αυτή τη φανέλα για 9 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με τη φανέλα του Ευαγόρα, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμά...