Ο Δήμος Δημοσθένους στο Pafossports

 

Ο Δήμος Δημοσθένους (Χλωρακα. 11. Αυγούστου 1964) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ευαγόρα. Μέλος της ιστορικής ομάδας της πόλης μας για το σύνολο σχεδόν της  καρίερας του, αποτελεί έναν από τους εξέχοντες ποδοσφαιριστές που φόρεσαν την φανέλα της. Καθιερώθηκε στην θέση του Κεντρικού αμυντικού και συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους παίκτες της επαρχίας μας.

Το pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του Ευαγόρα, τον Δήμο Δημοσθένους. Ένα παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αύτη την φανέλα μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα μίλα για το σημερινό ποδόσφαιρο. Ο Δήμος Δημοσθένους είναι πραγματικά μια εμβληματική φυσιογνωμία στο ποδόσφαιρο της Πάφου. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο, με αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες παλαιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς παίκτες. Όλοι έχουν κάτι καλό να πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του Δήμου Δυμοσθένους.

Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου

Στο διεθνές ποδόσφαιρο βλέπουμε ποδοσφαιριστές όταν σταματούν να αγωνίζονται με τις ομάδες τους να συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από άλλες θέσεις. Κάτι ανάλογο δεν θα έπρεπε να συμβαίνει και στην χώρα μας ;

Θα έπρεπε όλοι οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές είτε του Ευαγόρα είτε του Αποπ να συνεχίσουν να ασχολούνται με το άθλημα. Να βρίσκονται κοντά στις ομάδες τους για να βοηθούν και να συμβουλεύουν τους νεότερους για να μπορούν και αυτοί με την σειρά τους να αναδείξουν το ταλέντο τους. Όταν έγινε η ενοποίηση οι εκάστοτε διοικήσεις θα έπρεπε να έχουν όλους τους παλαίμαχους κοντά στην νέα ομάδα για να βοηθούν με τις γνώσεις τους. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε. Εγώ μάλιστα με δική μου πρωτοβουλία μαζί με ακόμη δύο άλλους παλιους ποδοσφαιρισες μιλήσαμε με κάποια διοίκηση για να γίνει κάτι τέτοιο η απάντηση ήταν αρνητική. Μας αγνόησαν τελείως. Ήταν κάτι που μας στεναχώρησε πάρα πολύ.

Αν δούμε την ιστορία επι σειρά ετών Ο Ευαγόρας στηριζόταν σε παιδία της δικής του περιφέρειας. Η περιοχή μας πλέον βγάζει ταλέντα ;

Όταν υπήρχε ο Ευαγόρας και ο Αποπ όλοι οι παίκτες ήταν Κύπριοι και είχαν από δύο μέχρι τρεις ξένους ποδοσφαιριστές. Μετά την ενοποίηση δυστυχώς και είναι με μεγάλη λύπη που το λέω, καμία ευκαιρία δεν δόθηκε στα νέα παιδία της Πάφου. Υπάρχει άφθονο ταλέντο. Πολλοί βλέπουμε να διαπρέπουν εκτός της πόλης μας. Είναι κάτι που με έχει απογοητεύσει. Επιμένουν συνεχώς στους ξένους με αποτέλεσμα η ομάδα να φτάσει στην διάλυση. Θα έπρεπε να προωθούνται παίκτες από την Πάφο και να έχουμε 2-3 ξένους που να κάνουν την διαφορά.

Πως αξιολογείται το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην Πάφο ;

Έμεινε στάσιμο. Φέτος ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια. Ανέλαβε την ομάδα ένας Ρώσος επιχειρηματίας και περιμέναμε να αλλάξουν τα πράγματα. Δυστυχώς συνεχίσαμε με την ίδια συνταγή. Εγώ σαν Δήμος είμαι πού απογοητευμένος. Δεν γίνεται ομάδα από την Πάφο να μην έχει παίκτη από τον τόπο καταγωγής του. Εγώ δεν τα έχω με τους ιδιοκτήτες της ομάδας. Τα έχω με τους Παφίτες παράγοντες που άφησαν την ομάδα στο έλεος του θεού.

Πως αισθάνεστε εσείς οι παλιοί ποδοσφαιριστές που βλέπετε την ομάδες πλέον να αποτελούνται στην πλειοψηφία τους από ξένους παίκτες ;

Οι περισσότεροι από εμάς πολύ σπάνια πάμε στο γήπεδο. Πάμε στο γήπεδο και δεν ξέρουμε τα ονόματα τους. Ξεχάσαμε ποιο χρώμα είχαν οι φανέλες που φορούσαμε. Μέχρι να μάθουμε τα ονόματα τους τελειώνει η χρονιά και οι περισσότεροι από αυτούς φεύγουν και στην θέση τους έρχονται άλλοι. Αυτό αν συνεχιστεί δεν θα πηγαίνει κανένας φίλαθλος στο γήπεδο.

Πηγαίνει ο κόσμος στο γήπεδο ;

Όταν υπήρχαν Ευαγόρας και Αποπ το γήπεδο ήταν σχεδόν γεμάτο. Ειδικά στα ντέρμπι υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός. Όταν μια νέα ομάδα που έχει ιδρυθεί πρόσφατα δεν πηγαίνει ο κόσμος να την δει σημαίνει ότι κάποιο πρόβλημα υπάρχει.

Το επίπεδο του Κυπριακού ποδοσφαίρου θεωρείται πως είναι ψηλό ;

Το μόνο πράγμα που είναι ψηλό είναι τα λεφτά. Ούτε εθνική ομάδα δεν έχουμε. Δίνουμε την Κυπριακή υπηκοότητα σε ξένους για να παίξουν.

Κύριε Δήμο επιτρέψετε μου να ρωτήσω κάποια πράγματα για την δίκη σας πορεία στα γήπεδα.

Είστε γέννημα θρέμμα Παφίτης ; Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να παίζεται ποδόσφαιρο ;

Η καταγωγή μου είναι από την Χλώρακα. Η πρώτη μου ομάδα ήταν ο Ακρίτας. Ο κύριος Τάκης Χαραλάμπους με τους Φύτο Νεοφύτου και άλλους παράγοντες του Ευαγόρα ήρθαν και με πήραν στα τμήματα υποδομής. Μου πρόσφεραν αυτά που ήθελα και συμφωνήσαμε.

Σε ποια ηλικία μπήκατε στην πρώτη ομάδα  ;

Έπαιξα στην Α κατηγορία σε ηλικία 17 χρόνων. Το πρώτο μου παιγνίδι ήταν εναντίον του Ακρίτα. 

Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας συμπαίκτες ;

Συμπαίκτες μου ήταν ο Δημήτρης Αγάς, Τούρος, Τάκης Χαραλάμπους, Φύτος Νεοφύτου ,Γιώργο Σωκράτους, Νεόφυτος Μαύρης, Γιώργο Αντωνιάδη, Γιώργο Σαμψών, Άνδρο Κωμοδρόμο, Άνδρο Πολυδώρου και πολλούς άλλους.

Για πόσα χρόνια παίξατε στην ομάδα και σε ποια θέση καθιερωθήκατε ;

Έπαιξα στο Ευαγόρα 17 ολόκληρα χρόνια. Ξεκίνησα από αριστερός εξτρέμ. Στην συνέχεια επιθετικός, μέσος και σε ,ένα παιγνίδι που έλειπε ο βασικός στόπερ της ομάδας ο κύριος Τάκης Χαραλάμπους μου είπε ότι θα παίξεις εσύ και από τότε καθιερώθηκα ως κεντρικός αμυντικός για πέντε χρόνια.

Ποία ήταν τα δυνατά σας στοιχεία ως παίκτης ;

Είχα άριστη τεχνική κατάρτιση και ήμουν σταθερός σε απόδοση πάντα. 'Επαιζα πάντα με δύναμη, πάθος και ήμουν πάντοτέ συνεπής.

Δεν μπήκατε στον πειρασμό να πάτε σε κάποια ποιο μεγάλη ομάδα ;

Είχα υπογράψει στην Ανόρθωση το 1987. Τα βρήκαμε σε όλα δεν με άφησε όμως ο Ευαγόρας για να φύγω. Τότε η απόφαση για να πάρεις μεταγραφή έπρεπε να είναι ομόφωνη κάτι που δεν συνέβη και χάλασε η μεταγραφή. Στην συνέχεια είχα προτάσεις από τον Απόλλωνα, το Αποέλ οι οποίες όμως δεν έγιναν αποδεκτές από τον Ευαγόρα. Το 1994 στα 30 μου χρόνια πήγα στην Αελ.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας σας ;

Είναι πάρα πολλές. Το σημαντικότερο είναι όταν σκοράρεις και το δεύτερο ποιο σημαντικό είναι όταν έχεις το σήμα της εθνικής στο στήθος.

Γνωρίσατε στον Ευαγόρα αρκετούς προπονητές. Υπάρχουν κάποιοι που κέντρισαν περισσότερο το ενδιαφέρον σας ;

Με βοήθησε πάρα πολύ ο Τάκης Χαραλάμπους , ο Φύτος Νεοφύτου και ξένος προπονητής που με εντυπωσίασε ήταν ο Μάικ Φέργκιουσον.

Ποιους αντίπαλους ποδοσφαιριστές εκτιμούσατε περισσότερο όταν αγωνιζόσασταν ;

Είμαι περήφανος που αντιμετώπισα ποδοσφαιριστές όπως ο Καϊάφας, ο Μούρς, ο Παπέττας , ο Γκόγκιτς, ο Τσέποβιτς , ο Μπίαλον, ο Μπίνιτς. Ήταν όλοι τους πολύ μεγάλοι παίκτες.

Τι σας έμεινε από αυτή την διαδρομή ;

Μου έμειναν οι καλές αναμνήσεις. Αλλά το κυριότερο που πρέπει να το πούμε και να το αναγνωρίσουμε όλοι στον Ευαγόρα είναι η εξεύρεση δουλείας από το σωματείο. Αυτό για εμένα είναι μεγάλη υπόθεση. Να σου βρει δουλεία η ομάδα σου για να μπορείς να εργάζεσαι μέχρι σήμερα είναι πολύ μεγάλη υπόθεση.

Όλοι εσείς οι παλιοί ποδοσφαιριστές έχετε τύχει της αναγνώρισης που θα έπρεπε από τον κόσμο ; Βρίσκεστε μεταξύ σας για να θυμηθείτε τα παλιά ;

Από τον απλό κόσμο ναι. Είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση για όλους εμάς. Όταν ακούσουν ότι θα αγωνιστούμε έρχονται και μας βλέπουν. Υπάρχουν πάρα πολύ καλές σχέσεις μεταξύ των παλαίμαχων και οι συναντήσεις είναι πολλές και συχνές.

Ο Ευαγόρας το 2000 έπαψε να υπάρχει. Ποια ήταν τα δικά σας συναισθήματα ;

Εγώ σαν Δήμος ήμουν εναντίον. Ήθελα να μείνουν τα πράγματα όπως ήταν πριν. Ο κάθε ένας με την δική του ομάδα , τις δικές του εγκαταστάσεις. Είτε αγωνίζονταν, στην Α κατηγορία, είτε στην Β. Η ομάδα που δημιουργήθηκε δεν αγαπήθηκε. Οι περισσότεροι από αυτούς που ήθελαν την ενοποίηση έφυγαν. Το χειρότερο όμως ήταν ότι στην συνέχεια δημιουργήθηκαν πάρα πολλές νέες ομάδες. Όποιος ήθελε έκανε ομάδα είτε στο χωρίο του είτε στην κοινότητα του. Φύτρωσαν άλλες εννία ομάδες.

Πριν από μερικά χρόνια ξανά δημιουργήθηκε η ομάδα. Για ποιους λόγους έγινε αυτό ;

Μια ομάδα παιδιών με επικεφαλής τον γιο μου τον Νεόφυτο που οι πατεράδες τους έπαιξαν στον Ευαγόρα πήραν αυτή την απόφαση με μοναδικό στόχο να κρατούν ζωντανό το όνομα του σωματείου. Ήταν μια πολύ σωστή απόφαση. Όλοι οι παλαίμαχοι που αγωνίστηκαν στην ομάδα επέστρεψαν σιγά σιγά πίσω και δημιουργήσαμε τον σύνδεσμο των παλαίμαχων. Η μόνη συμβουλή που τους δίνω είναι να μην ενθουσιαστούν και να θέλουν άνοδο. Αυτό δεν είναι στις προτεραιότητες μας.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε ένα νέο παιδί που θέλει να παίξει ποδόσφαιρο ;

Δουλεία. Πολλή και σκληρή δουλεία. Να πηγαίνει πρώτος και να φεύγει τελευταίος.

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μας είπατε κύριε Δήμο. Κλείνοντας αυτή την συνέντευξη θα θέλαμε μέσω του pafossports να στείλετε ένα μήνυμα στον φίλαθλο κόσμο της Πάφου και ευρύτερα της Επαρχίας.

Με αυτά που έχω πει δεν σημαίνει πως είμαι εναντίον της νέας ομάδας της Πάφου. Αγαπούμε την ομάδα. Όμως πρέπει να κοιτάξουν πλέον και τα δικά μας παιδιά. Τα παιδία της Πόλης μας. Πρέπει να αναβαθμίσουν τις ακαδημίες για να βγουν παιδία που θα μπορούν να παίξουν στην α΄ ομάδα. Δεν γίνεται να φέρνουμε μόνο ξένους και να χάνονται τα δικά μας ταλέντα . Τα σημερινά παιδία πάνε μέχρι την ηλικία των 14, 15 και μέτα εξαφανίζονται. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον πάνω σε αυτό το κεφάλαιο. Πρέπει να δοθεί έμφαση στις ακαδημίες για να προωθούνται κάθε χρόνο τουλάχιστον 2-3 παιδία. Εγώ προσωπικά είχα πει σε κάποιον πρόεδρο ότι θα έπρεπε να καλούν δύο παλαίμαχους να συνοδεύουν την ομάδα στα εκτός έδρας παιγνίδια και να υπάρχου δυο άλλοι παλαίμαχοι που να κάνουν το ίδιο στους εντός έδρας αγώνες. Δεν θέλουμε ούτε χρήματα ούτε κάτι άλλο ως αντάλλαγμα. Απλά να είναι δίπλα στην ομάδα για να βοηθούν τους παίκτες. Δυστυχώς μας αγνόησαν.