Ο Σαββάs Στυλιανού στο Pafossports

 

Ο Σάββας Στυλιανού γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου του 1948 στην Πάφο και είναι πρώην ποδοσφαιριστής , του ΑΠΟΠ ο οποίος αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός. Στον ιστορικό σύλλογο της πόλης μας έπαιξε μπάλα για 13 χρόνια και ήταν η επιθετική αιχμή της ομάδας. Ο Σάββας Στυλιανού είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε το ποδόσφαιρο της Πάφου διαχρονικά.

Το pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του ΑΠΟΠ, τον Σάββα Στυλιανού. Ένα παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την μεγάλη καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αυτή την φανέλα για δεκατρία χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν.

Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε, πως έζησε την παρουσία του στην Α΄ Κατηγορία με την φανέλα του ΑΠΟΠ, γιατί δεν πήρε μεταγραφή για άλλη ομάδα, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα ο Σάββας Στυλιανού μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και την νέα ομάδα της Πόλης μας.

Ο Σάββας Στυλιανού είναι άλλη μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της επαρχίας μας. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα μέσα στο γήπεδο, με μοναδικό αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες των παλαιότερων εποχών. Άντι άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του μεγάλου Σάββα Στυλιανού.

Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου 

Κύριε Στυλιανού να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείστε ενεργά με το ποδόσφαιρο ;

Στο παρελθόν είχα εργαστεί για πολλά χρόνια στα τμήματα υποδομής του ΑΠΟΠ και της Αθλητικής Ένωσης Πάφου. Στην συνέχεια δέχθηκα μία πρόταση από τον ΚΟΑ να γίνω ομοσπονδιακός προπονητής για την επαρχία Πάφου. Ήμουν υπεύθυνος για όλες της Ακαδημίες και μετά από κάποια χρόνια σταμάτησα. Τα τελευταία χρόνια δεν ασχολούμε ενεργά με το ποδόσφαιρο. Βλέπω κάποια παιγνίδια από την τηλεόραση. Δεν πάω στο γήπεδο.

Βλέπουμε στο εξωτερικό πολλούς παίκτες όταν αποφασίζουν να τερματίσουν την καριέρα τους να συνεχίζουν να είναι κοντά στις ομάδες τους και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από άλλες θέσεις. Κάτι ανάλογο θα έπρεπε να συμβαίνει και στον τόπο μας ;

Εγώ προσωπικά ήμουν πολύ κοντά στην ομάδα ως και τα τελευταία χρόνια. Τώρα που η Πάφος έχει γίνει εταιρεία με έναν ξένο ιδιοκτήτη στην προεδρία που έχει τα δικά του πλάνα και δεν έχω την επαφή που είχα παλαιότερα και αυτό είναι φυσιολογικό να συμβαίνει. Θα μπορούσαν όμως κάποιοι άλλοι παλιοί παίχτες που έχουν τις ικανότητες να αξιοποιηθούν προς όφελος της ομάδας.

Αν δούμε την ιστορία ο ΑΠΟΠ για πολλά χρόνια στηριζόταν στα παιδιά της περιφέρειας και των Ακαδημιών του. Η Πάφος πλέον βλέπεται να βγάζει πλέον ταλέντα ;

 Ταλέντα υπάρχουν και σήμερα όμως τα πράγματα είναι πολύ ποιο δύσκολα για τα νέα παιδιά. Παίζουν οι ομάδες χωρίς Κύπριους παίκτες και αυτό δεν είναι καλό. Το ποδόσφαιρο είναι επαγγελματικό σήμερα και ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Στη δική μου εποχή τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Τα ταλέντα είχαν την δυνατότητα να δείξουν τι αξίζουν.

Σας ενοχλεί εσάς τους παλιούς παίκτες που βλέπεται πλέον τις ομάδες να αποτελούνται σχεδόν αποκλειστικά με ξένους παίκτες ;

Μας ενοχλεί πάρα πολύ γιατί θέλουμε να βλέπουμε τα δικά μας παιδιά να κάνουν καριέρα και να μην χάνονται. Παρακολουθούμε πολύ μέτριους ξένους να παίζουν στις ομάδες μας κάτι που στην τελική δεν βοηθά στην πρόοδο του ποδοσφαίρου. Υπάρχουν πολύ καλύτερα ταλέντα από αυτούς και πρέπει να πάρουν ευκαιρίες.

Πως αξιολογείτε το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην 

Πάφο ;

Ο νέος ιδιοκτήτης της Πάφου έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ομάδα και πιστεύω θα συνεχίσει να το κάνει και στα επόμενα χρόνια. Έχει επενδύσει αρκετά χρήματα σε προσωπικό και εγκαταστάσεις και έχει αλλάξει προς το καλύτερο το επίπεδο της ομάδας. Η Πάφος έχει πολύ καλούς παίκτες ισάξιους αν όχι καλύτερους από τους αντιπάλους της. Δεν υπάρχει η προβολή που θα έπρεπε για το έργο αυτής της διοίκησης. 'Εχει αδικηθεί από την διαιτησία και θα μπορούσε να είναι ποιο ψηλά.

Οι σχέσεις των παλαίμαχων ποδοσφαιριστών με την νέα ομάδα σήμερα σε ποιο σημείο βρίσκονται ;

Δυστυχώς όχι. Έχουμε πολλές παθογένειες ως ποδόσφαιρο. Ακόμα είμαστε χωρισμένοι σε ΑΠΟΠ και Ευαγόρα. Δεν δεθήκαμε με την ομάδα αυτή και όλοι έχουμε ευθύνη για αυτό. Αγαπούμε την νέα ομάδα και θέλουμε να πηγαίνει καλά. Είχαμε μάθει για πολλά χρόνια στον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ των δύο συλλόγων και δεν είναι εύκολο να αλλάξει αυτό. Ήταν ωραίες εποχές. Θέλαμε να παίξουμε ποδόσφαιρο και αυτό το κάναμε με μεγάλο πάθος και αγάπη.

Θέλω να σας ρωτήσω αν την εποχή την δική σας ο κόσμος πήγαινε στο γήπεδο ; Βλέπουμε με πλέον ακόμα και στην Α Κατηγορία παιχνίδια με πολύ λίγους φιλάθλους.

Όταν ο ΑΠΟΠ έπαιζε στην Λευκωσία την δική μου εποχή είχε κερκίδα. Μαζεύαμε πολύ κομό όπου και αν πηγαίναμε να παίξουμε. Στην Πάφο δεν υπήρχε άδειο κάθισμα. Ο κόσμος αγαπούσε με πάθος την ομάδα και τους παίκτες. Έβλεπαν τους φίλους, τους συγγενείς τους. Υπήρχε δέσιμο μεταξύ οπαδών και ομάδας. Οι παίκτες παίζαμε για την φανέλα. Αγοράζαμε με δικά μας χρήματα τα παπούτσια, τις κάλτσες. Τα πάντα. Σήμερα αυτά δεν υπάρχουν.

Πόσο έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο σήμερα σε σχέση με την δική σας εποχή ;

Άλλαξε πάρα πολύ. Οι νέοι κανονισμοί το έκαναν ποιο γρήγορο. Οι παίκτες είναι πλέον επαγγελματίες και έχουν καλύτερες συνθήκες δουλειάς. Εμείς δεν είχαμε γήπεδα να προπονηθούμε. Όταν έπαιζαν εγώ ποδόσφαιρο οι ομάδες δεν είχαν δικαίωμα να κάνουν αλλαγές. Μόνο ο Τερματοφύλακας μπορούσε να γίνει αλλαγή και μόνο αν είχε κάποιο τραυματισμό. Πολλά πράγματα σήμερα έχουν καταστρέψει το άθλημα. Με τον τρόπο που παίζουν σήμερα οι ομάδες δεν έπρεπε να υπάρχει οφσάιντ γιατί ο χώρος του γηπέδου γίνεται ποιο μικρός.

Κύριε Στυλιανού επιτρέψετε μου να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για την δική σας πορεία στα γήπεδα. Από πού κατάγεστε ;

Εγώ είμαι Παφίτης.

Σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να ασχολείστε με το ποδόσφαιρο ;

Ξεκίνησα σε πολύ μικρή ηλικία. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Όλα τα παιδιά εκείνης της εποχής θέλαμε να παίξουμε μπάλα. Αυτό ήταν το όνειρο μας.

Πως βρεθήκατε στον ΑΠΟΠ ;

Όταν επέστρεψα στην Κύπρο το 1970 από την Ελλάδα όπου είχα πάει για σπουδές ο αδερφός μου ο Ανδρέας Στυλιανού ήταν ο ηγέτης του ΑΠΟΕΛ και ήθελε να με πάει στην ομάδα. Μάλιστα βρέθηκα στα γραφεία της ομάδας και είχαμε συνάντηση με τον τότε πρόεδρο του ΑΠΟΕΛ τον Φιλίππου. Με ήθελαν πάρα πολύ αλλά εγώ αρνήθηκα και τους είπα θα παίξω ποδόσφαιρο στην Πάφο και στον ΑΠΟΠ. Με τον Ανδρέα βρεθήκαμε πολλές φορές αντίπαλοι και ήταν κάτι που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. 

Πόσο εύκολη η δύσκολη ήταν η προσαρμογή σας στον ΑΠΟΠ τις πρώτες μέρες ; Πως σας υποδέχτηκαν οι ποιο παλιοί παίκτες της ομάδας ; Υπήρχε κάποιος που σας βοήθησε ;

Η υποδοχή ήταν η καλύτερη που θα μπορούσα να έχω. Με ήξεραν και τους γνώριζα πολύ καλά. Με ήθελαν πάρα πολύ. Έγραφαν για την επιστροφή μου πριν ακόμα παίξω ξανά με την ομάδα. Υπήρχαν μεγάλες προσδοκίες και περίμεναν πολλά από μένα. Πίστευα στον εαυτό μου και ήμουν σίγουρος ότι θα δώσω στο γήπεδο αυτά που ανέμεναν από εμένα. Ήμουν παίκτης που μπορούσα να κάνω την διαφορά. Το κλίμα ήταν πολύ καλό.

Ποίος ήταν ο πρώτος σας προπονητής στον ΑΠΟΠ και πόσο σας βοήθησε στην εξέλιξη σας ;

Πρώτος μου προπονητής ο Χρυσόστομος Χάμπιαουρίδης. Ήταν ο πατέρας του ποδοσφαίρου στην Πάφο. Ανέδειξε πολλά ταλέντα που μετά έγιναν πολύ καλοί παίκτες. Εγώ και ο αδελφός μου ξεκινήσαμε μαζί του και μας βοήθησε πάρα πολύ.

Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας συμπαίκτες ;

Ήταν οι Κ.Ροδοσθένους, Μ.Θεοδοσίου, Λ. Κόκκινος, Αντωνιάδης, Π. Σωκράτους, ο Ν. Πασπαλλής.

Σε ποια ηλικία μπήκατε στην πρώτη ομάδα και σε ποια Κατηγορία ήταν ο ΑΠΟΠ ;

Ήμουν περίπου 15 με 16 χρονών και ο ΑΠΟΠ ήταν στην δεύτερη κατηγορία. Το 1966 για πρώτη φορά ανεβήκαμε στην πρώτη κατηγορία.

Τι έρχεται να μας πείτε για εκείνη την ομάδα του ΑΠΟΠ ;

Ήταν μια δύσκολη περίοδος με πολλά προβλήματα αλλά δεν τα βάλαμε ποτέ μας κάτω. Είχαμε καλούς παίκτες αλλά οι συνθήκες δεν ήταν αυτές που θα θέλαμε. Όλα άλλαξαν μετά το 1970 όταν επέστρεψα στην ομάδα. Από το 1971 που επανήλθαμε στην πρώτη κατηγορία μέχρι το 1974 είχαμε ένα πολύ καλό και δεμένο σύνολο που κοίταζε τους πάντες στα μάτια.

Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες σας στιγμές με την φανέλα του ΑΠΟΠ ;

Θα μου μείνει αξέχαστο το παιγνίδι μπαράζ στα Βαρώσια με την ΑΕΚ πριν την εισβολή του 1974. Ήταν ένα πολύ αμφίρροπο ματς ανάμεσα σε δύο ισάξιες ομάδες. ο νικητής θα έπαιρνε την άνοδο στην πρώτη κατηγορία κάτι που έδεινε έξτρα ώθηση και κίνητρο στους παίκτες. Παίξαμε με πολύ μεγάλο πάθος εκείνη την μέρα. 'Ημασταν στο ημίχρονο 1-0 πίσω στο σκορ. Ισοφαρίσαμε με τον Μάριο Θεοδοσίου και στα τελευταία λεπτά μετά από μια σέντρα με δικό μου μονοκόμματο σουτ έξω από τα είκοσι μέτρα πήραμε την νίκη. Όταν επιστρέψαμε στην Πάφο η υποδοχή που είχαμε από τους φιλάθλους μας ήταν εντυπωσιακή. Από το Πισσούρι μέχρι την Πάφο. Ήμασταν περίφανοι που μπορέσαμε να δώσουμε τόση χαρά σε τόσο κόσμο. Το γκολ που σημείωσα αν υπήρχε τηλεόραση θα ήταν απο τα καλύτερα που μπήκαν στα γήπεδα μέχρι σήμερα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.

Πόσα χρόνια παίξατε στον ΑΠΟΠ και σε ποια θέση καθιερωθήκατε ;

Έπαιξα δεκατρία χρόνια και καθιερώθηκα στην θέση του δεξιού εξτρέμ. Μπορούσα όμως να παίξω και ως αριστερός εξτρέμ αλλά και σαν φορ.

Ποια ήταν τα δυνατά σας στοιχεία ως παίκτης ;

Ήμουν δυνατός, γρήγορος, με δυνατό σουτ και πολύ καλος και με τα δύο πόδια. Ξεχώριζα για το ωραίο άλμα και τις κεφαλιές μου.

Υπήρχαν κάποιο συμπαίκτες σας στον ΑΠΟΠ τους οποίους θαυμάζατε ;

Τον Νίκο Πασπαλλή. Εξαιρετκός παίκτης με ήθος. Ο Κόκος Ροδοσθένους με τον οποίο είχα μια εξαιρετική συνεργασία στην επίθετική γραμμή της ομάδας, πολύ καλός σκόρερ. Ο Ανδρέας Καζαντζής ήταν ένα σπουδαίος χαφ. Ο Ιάκωβος Αντωνιάδης. Ο Μάριος Θεοδοσίου ήταν ο ηγέτης της άμυνας μας. Είχα πολλούς καλούς συμπαίκτες που έπαιξαν σε δύσκολες εποχές ποδόσφαιρο. Ήταν αδικημένοι. Είχαμε πολύ καλή σχέση όλοι οι ποδοσφαιριστές μεταξύ μας. Μια οικογένεια εντός και εκτός γηπέδου.

Τι κλίμα επικρατούσε στα τοπικά ντέρπι με τον Ευαγόρα ;

Υπήρχε μεγάλη κόντρα και φανατισμός ανάμεσα στους φιλάθλους αλλά δεν συνέβαινε το ίδιο και με τους παίκτες των δύο ομάδων. Τα παιχνίδια είχαν μεγάλο πάθος για την νίκη ωτόσο όταν τελείωναν τα ματς ήμασταν φίλοι. Κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα. Υπήρχε ανταγωνισμός αλλά σε λογικά πλαίσια. Λείπουν αυτοι οι αγώνες από την πόλη μας.

Υπήρχε κάποιος παίκτης του Ευαγόρα που θα θέλατε να τον έχετε στην ομάδα σας ;

Είχε πολύ καλούς παίκτες και ο Ευαγόρας αλλά εγώ ξεχώριζα τον Δήμο Δημοσθένους, τον Γιαννάκη Ζάμπυρινη που ήταν πολύ καλός φορ, και τον Ηρόδοτο Ηροδότου έναν εξαιρετικό τερματοφύλακα.

Δεν μπήκατε ποτέ στον κόπο να πάτε σε κάποια άλλη ομάδα, κάπου ψηλότερα ;

Υπήρχε διαχρονικά ενδιαφέρον από πολλές ομάδες αλλά κυρίως από το ΑΠΟΕΛ και τον Απόλλωνα αλλά εγώ ήθελα να τελειώσω την καριέρα μου στον ΑΠΟΠ. Δεν ήθελα να φύγω.

Γνωρίσατε αρκετούς προπονητές στην καριέρα σας. Ποιος σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ;

Ο πρώτος ήταν ο Κοβάσεβιτς. Ένας εξαιρετικός προπονητής που ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Γνώριζε τα πάντα γύρω από το άθλημα και ανέβασε το επίπεδο όλων των ποδοσφαιριστών. Μας βοήθησε πάρα πολύ σε όλους τους τομείς. Πολύ καλός άνθρωπος που μπορούσε να περάσει εύκολα τα θέλω του στους παίκτες του. Επίσης εξαιρετικός ήταν ο Άρσοφ. Αυτοί οι δυο ήταν σε άλλο επίπεδο.

Ποια ήταν η αντιμετώπιση που είχατε από τους αντιπάλους σας ;

Εκτός έδρας δεν μπορούσαμε να πετύχουμε πολλά πράγματα. Υπήρχε διαφορά καθώς είχαμε απέναντι μας πολύ δυνατές ομάδες. Στην Πάφο όμως ήταν πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Πετύχαμε πολλές νίκες απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους. Παίζαμε με πάθος και δύναμη. Μας σέβονταν.

Ποιος ήταν ο ποιο δύσκολος σας αντίπαλος ;

Ο ποιο δυνατόςς και σκληρός αντίπαλος ήταν ο Χρύσανθος Λαγός- Φακέτι του Ολυμπιακού. Άγριος παίκτης.

Είστε ικανοποιημένος από αυτά που πετύχατε στην καριέρα σας ;

Δεν είχα μεγάλες φιλοδοξίες. Είμαι απόλυτα ευχαριστημένος από αυτά που κατάφερα στα χρόνια που έπαιξα μπάλα. 

Τι σας έμεινε από αυτή την μεγάλη διαδρομή που είχατε στα γήπεδα ;

Μου έμεινε η μεγάλη εκτίμηση και ο σεβασμός του κόσμου προς το πρόσωπο μου κάτι που συμβαίνει ακόμα και σήμερα. Δεν παίζαμε μπάλα για τα χρήματα αλλά για την αγάπη προς την ομάδα. 

Βρισκόσαστε πλέον εσείς οι παλαίμαχοι παίκτες, υπάρχει επαφή μεταξύ σας ;

Υπάρχει καλή επαφή. Δημιουργήσαμε τον Σύνδεσμο των παλαίμαχων του ΑΠΟΠ και οι συναντήσεις μας είναι πλέον ποιο συχνές. 

Το 2000 ο ΑΠΟΠ έπαψε να υπάρχει. Ποια ήταν τα δικά σας συναισθήματα τότε ;

Ήταν μια δύσκολη αλλά σωστή απόφαση με τα δεδομένα της τότε εποχής. Είχαμε δυο ομάδες με πολλά προβλήματα που δύσκολα θα μπορούσαν να ακολουθήσουν την νέα εποχή. Πιστεύαμε πως μπορούσαμε να έχουμε μια ποιο δυνατή αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκα όπως θα θέλαμε. Έγινα πολλά λάθη. 

Κλείνοντας την συνέντευξή θα θέλατε να στείλετε κάποιο μήνυμα στον κόσμο της Πάφου μέσω του pafossports.

Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο της Πάφου για την μεγάλη στήριξη και αγάπη που είχε προς το πρόσωπο μου διαχρονικά και να ευχηθώ στην ομάδα της πόλης μας να έχει της επιτυχίες που όλοι μας ονειρευόμαστε εδώ και χρόνια.  Να αποκτήσει η Πάφος την θέση που της αξίζει στο ποδόσφαιρο της Κύπρου.