Ο Γιαννάκης Ανθίμου στο Pafossports

 

 

Ο Γιαννάκης Ανθίμου (Μαραθούντα Πάφου, 1 Αυγούστου 1969) είναι Κύπριος πρώην ποδοσφαιριστής , ο οποίος αγωνίστηκε για 12 χρόνια στον στον ΑΠΟΠ γράφοντας τη δική του ιστορία στην ομάδα της πόλης μας.  Διακρίθηκε στη θέση του σέντερ φορ και έγινε γνωστός για την εκτελεστική του δεινότητα.

Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα μια παλιά δόξα του ΑΠΟΠ, τον Γιαννάκη Ανθίμου. Ένα παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αυτή την φανέλα για μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο , ποιος τον ανακάλυψε, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και τη νέα ομάδα της Πάφου.

Ο Γιαννάκης Ανθίμου είναι άλλη μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της επαρχίας. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα μέσα στο γήπεδο, με αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες των παλαιότερων εποχών. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του Γιαννάκη Ανθίμου.

Συνέντευξη Κώστα Ιωάννου

Ασχολείστε πλέον με το ποδόσφαιρο ;

Δεν ασχολούμαι πλέον με το Κυπριακό ποδόσφαιρο. Tα τελευταία χρόνια όπως έχει γίνει δεν με ενδιαφέρει τόσο πολύ. Βλέπω κυρίως αγώνες από το διεθνές ποδόσφαιρο.

Στο εξωτερικό βλέπουμε ποδοσφαιριστές που αποφασίζουν να τερματίσουν την καριέρα τους να συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στις ομάδες τους από διάφορες θέσεις. Θα έπρεπε να συμβαίνει κάτι ανάλογο και στην Κύπρο ;

Σίγουρα θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Να είμαστε κοντά στο ποδόσφαιρο της Πάφου αλλά δυστυχώς τα τελευταία 10 χρόνια μας απομάκρυναν από το άθλημα. Και αυτό συμβαίνει με πολλούς παλιούς παίκτες που θα μπορούσαν να προσφέρουν με τις γνώσεις και την εμπειρία τους. Αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει τους αρμόδιους.

Αν δούμε την ιστορία οι ομάδες τις Πάφου ΑΠΟΠ και Ευαγόρας στηρίζονταν σε παιδία της περιφέρειας και των ακαδημιών τους. Βλέπεται σήμερα η Πάφος να βγάζει ταλέντα ;

Ταλέντα η Πάφος έχει αποδείξει διαχρονικά ότι βγάζει πάρα πολλά. Το θέμα όμως είναι πως τα διώχνουμε από την πόλη μας και αυτό είναι το λυπηρό. Είναι κάτι που μας έχει κάνει να αποτραβηχτούμε από τις ομάδες. Εγώ βλέπω κάποιες ακαδημίες να έχουν πολλά ταλέντα τα οποία πηγαίνουν σε μεγάλες ομάδες τις Κύπρου αντί να προτιμούν να μείνουν στην Πάφο. Στην πόλη μας δυστυχώς τα ταλέντα μετά τον στρατό χάνονται. Παλιά δεν υπήρχε αυτό και τα παιδιά πήγαιναν στον ΑΠΟΠ, τον Ευαγόρα και τον Ακρίτα. Ένας γονιός προτιμά να πάρει το παιδί του στον Απόλλωνα, το ΑΠΟΕΛ, στην ΑΕΛ και δεν συζητούν καν για την Πάφο. Βλέπουν και με το δίκιο τους ότι εκεί θα αξιοποιηθεί καλύτερα το παιδί του παρά να μείνει εδώ. Πού θα παίξει ; Έχουν διαλυθεί δυο ιστορικές ομάδες δημιουργήθηκαν άλλες δύο χωρίς όμως να δίνουν την ευκαιρία στα παιδία να αγωνιστούν. Και εγώ να έχω παιδί δεν θα επιλέξω την Πάφο θα προσπαθήσω να τον στείλω κάπου αλλού. Είναι κατάντια αυτό.

Πως αξιολογείτε το επίπεδο του ποδοσφαίρου στην Πάφο ;

Tα τελευταία πέντε χρόνια δυστυχώς έχει πάει πίσω. Αν εξαιρέσουμε την φετινή χρονιά που έγιναν κάποιες ενέργειες να δημιουργηθεί μια δυνατή ομάδα στην Πάφο . Και πάλι όμως δεν βλέπουμε να προωθούνται τα δικά μας παιδία και να προτιμώνται οι ξένοι για επαγγελματικούς λόγους. Το μέλλον των δικών μας παιδιών είναι σκοτεινό.

Πως νιώθετέ εσείς οι παλιοί παίκτες που βλέπεται πλέον τις ομάδες να αποτελούνται κυρίως από ξένους παίκτες ;

Νιώθω πως εμείς η παλιά γενιά ήμασταν τυχεροί που προλάβαμε τον ΑΠΟΠ και τον Ευαγόρα. Πολλοί παίκτες ασχολούντο με τις ομάδες τους. Η νέα γενιά δεν έχει αυτήν την ευκαιρία. Δεν μπορούν να παίξουν πλέον στην Α κατηγορία γιατί προτιμούν τους ξένους. Αν και έχουμε πολύ καλούς Κύπριους παίκτες οι οποίοι όταν φεύγουν από την Πάφο και πάνε σε άλλες ομάδες διαπρέπουν. Χρειάζεται πολύ δουλεία και υπομονή με τα νέα παιδία. Είναι κάτι που θα αποδώσει αν γίνει σωστή δουλεία. Δυστυχώς και πάλι τα πράγματα δεν είναι καλά για την επαρχία μας.

Βλέπετε να πηγαίνει πλέον ο κόσμος στο γήπεδο ;

Τους τελευταίους μήνες ο κόσμος ήθελε να πάει για να δει την νέα ομάδα με τα τελευταία αποτελέσματα όμως και πάλι αποτραβήχτηκε. Ο κόσμος πλέον απογοητεύεται πολύ εύκολα μετά την κακή πορεία των ομάδων μας τα τελευταία χρόνια. Ο κόσμος θα πάει στο γήπεδο όταν θα του δείξουμε ότι η ομάδα μπορεί να κάνει κάτι καλό για την Πάφο.

Πως αξιολογείτε το επίπεδο του Πρωταθλήματος ;

Το επίπεδο έχει ανέβει αρκετά πλέον και αυτό οφείλετε σε 4-5 ομάδες που δουλεύουν επαγγελματικά. Αυτό έχει βοηθήσει το ποδόσφαιρο και θα ήταν καλό να ακολουθήσουν και άλλες ομάδες για να υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός. Αν με ρωτήσεις ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα φέτος δεν θα μπορώ να απαντήσω γιατί δεν ξέρω. Αυτό είναι πολύ καλό. Υπάρχει αγωνία.

Κύριε Γιαννάκη να ρωτήσω κάποια πράγματα για την δική σας πορεία στα γήπεδα. Από πού κατάγεστε και σε ποια ηλικία ξεκινήσατε να παίζεται ποδόσφαιρο ;

Εγώ κατάγομαι από την Μαραθούντα. Γεννήθηκα το 1969 και ο πατέρας μου με έπαιρνε στα γήπεδα από την ηλικία των 5 με 6 ετών για να παρακολουθήσω τον ΑΠΟΠ. Για να είμαι ειλικρινής δεν μου άρεσε το ποδόσφαιρο. Μετά τα 10 μου χρόνια μου άρεσε το ποδόσφαιρο και από τότε έξι μέρες την εβδομάδα ήμουν συνεχώς στα γήπεδα και στις προπονήσεις. Ήταν κάτι που το αγαπούσαμε πάρα πολύ. Ξεκίνησα από τα τμήματα υποδομής του ΑΠΟΠ, μετά πήγα στην Β ομάδα και με κάλεσε στην Α ομάδα ο μακαρίτης ο Νένοφ όταν ήμουν στην Β Λυκείου. Με θεωρούσαν καλό ταλέντο. Ο στρατός δυστυχώς με πείρε λίγο πίσω. Μετά ξεκίνησα κανονικά μέχρι το 2000 που σταμάτησα το ποδόσφαιρο. Έζησα και καλές και κακές στιγμές όπως όλοι οι παίκτες.

Πόσα χρόνια αγωνιστήκατε στον ΑΠΟΠ και σε ποια θέση καθιερωθήκατε ;

Στην Α ομάδα ξεκίνησα από το 1988 και τελείωσα το 2000. Αγωνιστικά μόνο στον ΑΠΟΠ και δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου με άλλη ομάδα. Η αγάπη μου είναι ο ΑΠΟΠ. Καθιερώθηκα ως σέντερ φορ.

Σε ποια κατηγορία βρισκόταν ο ΑΠΟΠ όταν αγωνιστήκατε για πρώτη φορά ;

Ήταν στην Α Κατηγορία και το πρώτο παιγνίδι που έπαιξα ήταν με προπονητή τον κύριο Μαντζουράκη σε έναν αγώνα κυπέλλου με αντίπαλο την Ομόνοια στο Μακάριο στο οποίο πήραμε τη νίκη με 1-0.

Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας συμπαίκτες στον ΑΠΟΠ ;

Η ομάδα τότε δεν είχε πολλές αλλαγές και ξεκινούσε πάντα με μια φουρνιά ποδοσφαιριστών και τελειώναμε την χρονιά οι ίδιοι. Ξεκίνησα με τον Νίκο Τρύφωνος, τον Δημήτρη Ιωάννου, τον Δημήτρη Αναστασίου, μετά ήρθαν ο Κωστάκης Σωκράτους, ο Ανδρέας Στεφάνου, Φίλιππος Γεωργίου ενώ συνάντησα στην ομάδα και τους ποιο παλιούς όπως ήταν οι Αγάς, Μπέν, Σώζος, Κκέλης, Πάπριτσα και πολλούς άλλους.

Ποιοι αντίπαλοι παίκτες σας έκανα μεγαλύτερη εντύπωση ;

Ο Σπόλιαριτς, Ο Μιχαήλοβιτς που ήταν στην Ομόνοια και μετά στην Ανόρθωση από τους ξένους. Από τους Κύπριους που ήμασταν και συμπαίκτες στην Εθνική ήταν ο Γιώτης Εγκωμίτης, ο Γιαννάκης Οκκάς, Ο Άγγελος Τσολάκης. Υπήρχαν πολύ καλοί ποδοσφαιριστές σε όλες τις ομάδες.

Δεν μπήκατε ποτέ στον κόπο να πάτε σε κάποια άλλη ομάδα ;

Δεν πήγα λόγω επαγγελματικών ασχολιών που είχα την εποχή εκείνη. Ήταν πολύ δύσκολο για εμένα να ρισκάρω και να φύγω από την Πάφο και τον ΑΠΟΠ. Ποτέ δεν σκέφτηκα να κάνω κάτι τέτοιο.

Ποια ήταν η ποιο μεγάλη στιγμή της καριέρας σας  ;

Έχω παίξει σε τρείς ημιτελικούς κυπέλου. Ειδικά ο τελευταίος με τον Απόλλωνα που είχαμε κερδίσει στην Πάφο τον Απόλλωνα με 3-0 και πηγαίναμε στον τελικό αλλά χάσαμε στον επαναληπτικό στην Λεμεσό. Η καλή πορεία που κάναμε την διετία 1992-1994 και κάποια πρωταθλήματα Β κατηγορίας που κατακτήσαμε. Υπήρχαν και καλές και κακές όπως συμβαίνει με όλους τους ποδοσφαιριστές όπως είναι οι σοβαροί τραυματισμοί.

Γνωρίσατε στον ΑΠΟΠ πολλούς προπονητές. Υπάρχει κάποιος που σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ;

Πρώτος ήταν ο Μαντζουράκης, ο Ιβάντσεβιτς έκανε πολύ καλή δουλεία οι συνθήκες όμως τον ανάγκασαν να φύγει και ο Άρσοφ που είναι στην κορυφή για μένα σαν πατέρας και σαν προπονητής. Αυτοί οι τρεις έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην καριέρα μου.

Όλοι εσείς οι παλαίμαχοι παίκτες βρισκόσαστε πλέον ; Τα λέτε για της αναμνήσεις από τα ωραία χρόνια της εποχής σας ;

Έχουμε οργανώσει τους παλαίμαχους του ΑΠΟΠ και τα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε σε αρκετές συγκεντρώσεις, οργανώνουμε παιγνίδια στην Πάφο και εκτός της πόλης μας. Πηγαίνουμε πολύ συχνά στο εξωτερικό. Υπάρχει πλέον ένα συμβούλιο το οποίο μαζεύει κάποια χρήματα και βοηθούμε οργανωμένα σύνολα και απλούς πολίτες που έχουν ανάγκη. Προσπαθούμε να κρατήσουμε το όνομα του ΑΠΟΠ ζωντανό γιατί έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην κοινωνία μας. Η ιστορία του είναι μεγάλη και πρέπει να τον θυμάται ο κόσμος.

Όλοι εσείς οι παλιοί ποδοσφαιριστές είχατε την αναγνώριση που θα έπρεπε από τον κόσμο ;

Στην Πάφο πιστεύω ναι. Οι παλιοί μας γνωρίζουν μας ξέρουν, μας σέβονται και μας εκτιμούν. Οι νέοι δεν μας ξέρουν. Τα παιδία μου δεν με έζησαν ως ποδοσφαιριστή. Εγώ όμως σαν παλιός ξέρω όλους τους παλαίμαχους παίκτες του ΑΠΟΠ ,του Ευαγόρα, του Ακρίτα και τους σέβομαι. Είτε σαν συμπαίκτες είτε σαν αντιπάλους. Υπάρχει καλή σχέση μεταξύ μας.

Το 2000 ο ΑΠΟΠ διαλύθηκε. Ποια ήταν τα συναισθήματα ;

Είναι κάτι που δεν έχω αποδεχτεί ακόμη. Και δεν θα το δεχτώ ποτέ. Και αυτό αφορά και τις δυο ομάδες. Ήταν δυο ομάδες που αποτελούσαν την ζωή της πόλης. Δεν πρόκειται να δεχτώ ότι χάθηκαν αυτοί οι δυο ιστορικοί σύλλογοι.

Είχαμε ΑΠΟΠ, Ευαγόρα, Α.Ε. Πάφο και τώρα Πάφο FC . Για ποιους λόγους αποτυγχάνουμε συνεχώς ;

 Σε όλες τις επιχειρήσεις πρέπει να έχεις οργάνωση για να καταφέρεις κάτι. Δεν υπήρχε ποτέ αυτό στο ποδόσφαιρο μας. Οι άνθρωποι που ήταν μέσα στα πράγματα αγαπούσαν τις ομάδες αλλά δεν είχαν γνώσεις, στόχους και δεν υπήρχαν λεφτά. Δεν μπορεί συνεχώς να βάζει ο κόσμος από την τσέπη του. Δεν μπορεί να στερεί από την οικογένεια του για να δίνει στις ομάδες. Σε άλλες πόλεις υπάρχουν επιχειρηματίες που βοηθούν συνεχώς τις ομάδες τους. Στην Πάφο δεν συμβαίνει το ίδιο. Δεν τους ενδιαφέρει τους περισσότερους. Κάποιοι που μπήκαν μέσα οικονομικά προσπάθησαν αλλά δεν τα κατάφεραν. Τα οικονομικά έφτασαν στα ύψη και διαλύθηκαν οι ομάδες. Για εμένα θα ήταν καλύτερα να ξεκινούσαν από την Γ κατηγορία και σιγά σιγά να επανέλθουν.

Τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στον κόσμο μέσω του Pafossports ;

Το μήνυμα που θέλω μα στείλω είναι πως θα πρέπει στην νέα ομάδα που χτίζεται από τους ξένους επενδυτές να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στις ακαδημίες και να μην τους ενδιαφέρει τόσο πολύ η θέση που θα τερματίσουν. Να οργανώσουν σωστά τις υποδομές, να γίνουν γήπεδα, εγκαταστάσεις και να στελεχωθούν τα τμήματα υποδομών με τους κατάλληλους προπονητές. Η νέα ομάδα θα πρέπει να δημιουργηθεί από τα χαμηλά και να πάει ποιο ψηλά. Αν δεν έχεις σωστές βάσεις δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα. Οι υπόλοιπες ομάδες δίνουν πολλά χρήματα στις ακαδημίες τους. Γιατί το κάνουν ; Αν βγάλεις 3 η 4 κάθε χρόνο αυτό είναι πολύ μεγάλη υπόθεση. Στην Πάφο αν πας στις ακαδημίες θα δεις πως δεν γίνεται σωστή δουλεία. Εμείς παίζαμε ποδόσφαιρο και μας έδιναν τα πάντα. Παπούτσια, φόρμες , μας τάιζαν μας, πότιζαν και η μόνη μας δουλεία ήταν η προπόνηση. Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν χρήματα. Τώρα ένας γονιός πληρώνει τα πάντα. Δεν γίνεται αυτό. Θα φτάσεις σε ένα σημείο και θα πεις στο παιδί σου φτάνει πήγαινε να σπουδάσεις.