Ο Τάσος Μακρής στο Pafossports

 

Ο Τάσος Μακρής γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1965 στο Μάσαρι της Μόρφου και είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του Ευαγόρα. Σε ηλικία 16 ετών μπήκε στην ανδρική ομάδα του συλλόγου με την οποία αγωνίστηκε για 12 χρόνια αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ομάδας. Καθιερώθηκε στη θέση του δεξιού εξτρέμ. Ήταν γρήγορος, κολλούσε τη μπάλα στα πόδια και τα φάλτσα που της έδινε ήταν μοναδικά.

Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα άλλη μια παλιά δόξα του Ευαγόρα τον,  Τάσο Μακρή. ‘Ένα παλιό άσσο τον γηπέδων που ξεκίνησε και έκλεισε την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε την αυτή την φανέλα 12 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν. Πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο, ποιος τον ανακάλυψε στις αλάνες τις Πάφου, πως έζησε την πρώτη του παρουσία στην Α’ Κατηγορία με τη φανέλα του Ευαγόρα, γιατί δεν πήρε μεταγραφή σε άλλη ομάδα, τι θυμάται από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα. Παράλληλα Ο Τάσος Μακρής μιλά για το σημερινό ποδόσφαιρο και την νέα ομάδα της πόλης μας.

Ο Τάσος Μακρής είναι άλλη μια εμβληματική φυσιογνωμία για το ποδόσφαιρο της επαρχίας. Πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα μέσα στο γήπεδο, με αντάλλαγμα το χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παίκτες των παλαιότερων εποχών. Αντί άλλου προλόγου η μπάλα στα πόδια του Τάσου Μακρή.

Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου

Κύριε Μακρή να ξεκινήσουμε από το σήμερα. Ασχολείστε ενεργά με το ποδόσφαιρο ;

«Είμαι προπονητής στα τμήματα υποδομής της Πάφου»

Αν δούμε την ιστορία ο Ευαγόρας για πολλά χρόνια στηριζόταν στα παιδιά της περιφέρειας και των Ακαδημιών του. Η Πάφος πλέον βλέπεται να βγάζει πλέον ταλέντα ;

«Ταλέντα θα υπάρχουν πάντα. Πρέπει όμως να γίνει σωστή δουλεία για να έχουμε αποτελέσματα. Η νέα διοίκηση της ομάδας της Πάφου έχει  καταλάβει πλέον πως πρέπει να υπάρξει αναβάθμιση των εγκαταστάσεων για να βγουν νέοι ποδοσφαιριστές. Το πρόβλημα δεν είναι τα ταλέντα αλλά ο τρόπος που δουλεύουν. Υπάρχει η τεχνογνωσία και ελπίζουμε ότι σύντομα θα δούμε νέα παιδιά στην ομάδα»

Ποια είναι η κατάσταση στο ποδόσφαιρο της Πάφου σήμερα ;

«Έχει ανέβει το επίπεδο σίγουρα. Πλέον οι ποδοσφαιριστές είναι επαγγελματίες από μικρή ηλικία. Ζούνε από το ποδόσφαιρο και είναι κάτι που δεν μπορούσε να συμβεί τα πιο παλιά χρόνια. Οι ομάδες πρέπει να βοηθούν τους νεαρούς ποδοσφαιριστές στην επιμόρφωση τους γιατί υπάρχουν ατυχίες και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί πως θα παίξεις ποδόσφαιρο για πολλά χρόνια. Ένας σοβαρός τραυματισμός σου κόβει τα πόδια. Πρέπει να υπάρχει εναλλακτική επιλογή για τα νεαρά ταλέντα που θέλουν να παίξουν μπάλα. Από τα 16 πρέπει να είσαι πλέον έτοιμος να παίξεις ποδόσφαιρο»

Κύριε Μακρή φορέσατε για 12 χρόνια τη φανέλα του Ευαγόρα. Πως βλέπετε την πορεία της Πάφου στο πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας ; Μπορεί φέτος να κάνει το μεγάλο βήμα ;

« Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια σταθερή παρουσία της ομάδας στην Α΄ Κατηγορία. Δεν κάνει καλό ξεκίνημα αλλά στην πορεία ανεβαίνει. Αν τον Ιανουάριο είναι μέσα στην 6αδα με μια η δυο ποιοτικές προσθήκες πιστεύω πως είναι σε θέση να κάνει το μεγάλο βήμα. Χρειάζεται μια σημαντική επιτυχία για να δώσει ώθηση στο ποδόσφαιρο μας»

Πόσο έχει αλλάξει το ποδόσφαιρο σήμερα ;

« Υπάρχουν μεγάλες αλλαγές. Οι παίκτες είναι περισσότερο αθλητικοί, έχουν εκρηκτικότητα, αλλά την δική μου εποχή υπήρχε η φαντασία, η τεχνική και η έμπνευση της στιγμής. Οι ποδοσφαιριστές παλαιότερων εποχών είχαν προσωπικότητα. Στις μέρες μας όλοι οι παίκτες έχουν μεγάλες ομοιότητες μεταξύ τους»

Κύριε Μακρή επιτρέψετε μου να σας ρωτήσω κάποια πράγματα για την δική σας πορεία στα γήπεδα. Από πού κατάγεστε ;

«Από το Μάσαρι της Μόρφου»

Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια ;

«Είμαι μέλος μιας επταμελούς προσφυγικής οικογένειας. Ήρθαμε στη Πάφο το 1977 και από πολύ μικρή ηλικία άρχισα να παίζω ποδόσφαιρο στις αλάνες της επαρχίας όπως έκανα όλα σχεδόν τα παιδία εκείνης της εποχής. Το ποδόσφαιρο αποτελούσε διέξοδο από τα προβλήματα της καθημερινότητας. Πήγαινα στα παιχνίδια και έβλεπα τον Ευαγόρα. Έγινα οπαδός της ομάδας. Είχα όνειρο μια μέρα να φορέσω αυτή τη φανέλα. ΄Έβλεπα τους σπουδαίους παίκτες που είχε τότε στην ομάδα ο Ευαγόρας και ήθελα να γίνω σαν και αυτούς. Θαύμαζα το Δημήτρη Αγά, τον Γιώργο Τούρο, τον Γιαννάκη Ζάμπυρινη, τον Τάκη Χαραλάμπους, τον Φύτο Νεοφύτου που ήταν τα μεγάλα ονόματα της ομάδας  και ήθελα και εγώ με την σειρά μου να αποτελέσω ποδοσφαιριστής του συλλόγου. Ο Δημήτρης Αγάς τότε αποτελούσε ίνδαλμα για τα νέα παιδία»

Που σας εντόπισε ο Ευαγόρας ;

«Εγώ σαν πρόσφυγας τότε δεν είχα φίλους η γνωστούς που θα μπορούσαν να με πάρουν στον Ευαγόρα. Από το σχολείο διέγνωσε το ταλέντο μου ο Θεόδωρος Κέλπης καθηγητής μου και με πήρε σε μια προπόνηση στον Ευαγόρα. Είχα παίξει στα τμήματα υποδομής με προπονητή τον Τάκη Χαραλάμπους, ακολούθως στη Β’ ομάδα με τον Ανδρέα Αττίκη ο οποίος την εποχή εκείνη βρέθηκε για λίγο προπονητής της ανδρικής ομάδας και με προώθησε. Έκανα το ντεμπούτο μου απέναντι στο ΑΠΟΕΛ σε ένα ισόπαλο 0-0 σε ηλικία 16 ετών, μαθητής του σχολείου. Ο πατέρας μου δεν γνώριζε ότι έπαιζα μπάλα μέχρι που έγινα μέλος της πρώτης ομάδας του Ευαγόρα»

Ξαφνικά λοιπόν από τις αλάνες της Πάφου ως υποψήφιος παίκτης στον Ευαγόρα. Ήταν μεγάλη αλλαγή για εσάς ;

«Τότε το ποδόσφαιρο άνοιγε πόρτες στα νέα παιδιά. Επαγγελματική αποκατάσταση, αποκτούσες φήμη, γιατί οι παίκτες έπαιζαν για πολλά χρόνια σε μια ομάδα και γίνονταν κομμάτι του συλλόγου. Αποκτούσες προσωπικότητα, διαμόρφωνες τον χαρακτήρα σου»

Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις στον Ευαγόρα ;

«Νιώθω τυχερός γιατί είχε περάσει μια κακή περίοδος για την ομάδα με πολλές εντάσεις και είχαν αποχωρήσει πολλοί παίκτες της παλιάς γενιάς. Έγινε μια μεγάλη ανανέωση και μπήκαν στην πρώτη ομάδα πολλά νέα παιδία ταλαντούχα. Υπήρξε ένα πάντρεμα παλιών και νέων παικτών με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα εξαιρετικό κλήμα στην ομάδα. Υπήρχε μεγάλος σεβασμός των ποιο νέων ποδοσφαιριστών προς τους παλαιότερους οι οποίοι από τη δική τους πλευρά βοηθούσαν, καθοδηγούσαν και συμβούλευαν τους νεότερους»

Πως ήταν για εσάς ένα νέο παιδί τότε να κάνει προπόνηση με κάποιους παίκτες που αποτελούσαν ινδάλματα της παιδικής σας ηλικίας ;

« Στην αρχή όταν μπαίνεις νεαρός στην πρώτη ομάδα προσπαθείς να αντιγράψεις τους μεγάλους παίκτες. Να πάρεις πράγματα από αυτούς. Με βοήθησαν πάρα πολύ στην πορεία μου ως παίκτης τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Προσπαθείς να παντρέψεις τα δικά σου καλά στοιχεία με κάποια άλλα από άλλους. Αν δεν πας νωρίς στην ανδρική ομάδα θα χαθεί αυτή η δυνατότητα»

Καταφέρατε να ξεχωρίσετε σχετικά νωρίς παρά τη σχετική δυσκολία ;

« Η καλύτερη μου περίοδος στον Ευαγόρα ήταν στο ξεκίνημα της καριέρας μου στα 16 μου χρόνια. Ο Ευαγόρας ήταν στην Α΄ Κατηγορία. Έκανα τα καλύτερα μου ματς πριν ακόμα πάω στον στρατό. Δούλεψα πολύ σκληρά, ήμουν σοβαρός και υπάκουος στις προπονήσεις και προσπαθούσα κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερος. Η αποδοχή από όλους ήταν καθολική. Κατάλαβαν πως αξίζω μια θέση στην ομάδα»

Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας δάσκαλοι  ;

«Ο πρώτος ήταν ο Τάκης Χαραλάμπους ο οποίος ενώ ακόμα ήταν ποδοσφαιριστής της ομάδας είχε πάει στην Αγγλία εμπλούτισε τις γνώσεις του και απέκτησε δίπλωμα προπονητή. Έφερε τεχνογνωσία την οποία εφάρμοσε πάνω στους παίκτες του Ευαγόρα. Μας δίδαξε σωστό ποδόσφαιρο, μας βελτίωσε και μας έδωσε τα κατάλληλα εφόδια για την συνέχεια. Ήταν αυτός που ανέδειξε μια πολύ καλή γενιά ποδοσφαιριστών εκείνη την εποχή όπως ήταν ο Δημοσθένους, ο Κωμοδρόμος, ο Μενελάου, ο Πολυδώρου, ο Μιχαήλ, ο αδελφός μου Αντώνης και πολλοί άλλοι οι οποίοι απετέλεσαν για πολλά χρόνια τον κορμό της ομάδας. Μεγάλος δάσκαλος ήταν και ο Ανδρέας Αττίκης που μας έμαθε να αγωνιζόμαστε με μεγάλο πάθος και αγάπη για την ομάδα. Ο Μαυρίκιος Άσπρου μας έμαθε μπάλα, μας ανέβασε την ποιότητα αλλά αυτός που μας άλλαξε το επίπεδο και μας έμαθε σωστό ποδόσφαιρο και τι σημαίνει τεχνική ήταν ο Μάικ Φέργκιουσον»

Σε ποια θέση καθιερωθήκατε στον Ευαγόρα ;

« Καθιερώθηκα ως δεξιός εξτρεμ στα περισσότερα χρόνια της καριέρας μου ενώ έπαιξα κάποιες φορές και σέντερ φορ. Προς το τέλος έπαιξα αμυντικό χαφ»

Ποια ήταν τα δυνατά σας στοιχεία ως παίκτης ;

« Είχα ταχύτητα, καλή ντρίπλα και καλή μεταβίβαση. Δεν σκόραρα πολύ συχνά αλλά είχα την ικανότητα να δημιουργώ φάσεις για τους συμπαίκτες μου. Κέρδιζα πολλά πέναλτι»

Σε ποια ηλικία νιώσατε βασικό μέλος του Ευαγόρα ;

« Από τα 16 μέχρι τα 28. Δώδεκα χρόνια»

Ήσασταν μέλος μιας γενιάς πολύ καλών ποδοσφαιριστών με μεγάλη ποιότητα. Γιατί δεν μπόρεσε εκείνη η ομάδα να έχει μια σταθερή παρουσία στην Α’ Κατηγορία ;

« Για πολλά χρόνια η ομάδα έμεινε στη Β΄ Κατηγορία. Ένας παίκτης στα 24 βρίσκεται στη καλύτερη φάση της καριέρα του. 'Όταν δεν αγωνίζεται σε ψηλό επίπεδο δεν μπορεί να δείξει τι μπορεί να κάνει πραγματικά. Με προπονητή τον Σταύρο Στυλιανού μπήκαν οι βάσεις για κάτι καλό. Η ομάδα παρέμεινε δυο χρόνια και μπορούσε να καθιερωθεί στην Α΄ Κατηγορία αλλά στην πορεία έγιναν λάθη που στάθηκαν εμπόδιο. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει παραδοχή από όλους για την ποιότητα που είχαν οι τότε ποδοσφαιριστές του Ευαγόρα που θα μπορούσαν εύκολα να παίξουν με επιτυχία σε οποιαδήποτε μεγάλη ομάδα της Κύπρου»

Ποιοι ήταν οι φαντεζί παίκτες του Ευαγόρα ;

« Υπήρχαν παίκτες που ήξεραν πολύ καλή μπάλα όπως ήταν οι Δημοσθένους, Κωμοδρόμος, Πολυδώρου και αργότερα ο Παχταλιάς που ήρθε από τον Απόλλωνα. Πολύ ποιοτικός και μπαλαδόρος ποδοσφαιριστής»

Δεν μπήκατε στον κόπο να πάτε σε κάποια μεγαλύτερη ομάδα ;

«Υπήρχε πρόταση από τον Απόλλωνα με τον οποίο είχα κάνει και προπονήσεις. Η ομάδα της Λεμεσού έδινε 8.000 και ο Ευαγόρας ζητούσε 12.000. Δεν τα βρήκαν και η μεταγραφή χάλασε»

Πριν από τα ντέρμπι με τον ΑΠΟΠ τι γινόταν ;

«Οι σχέσεις των ποδοσφαιριστών των δυο ομάδων ήταν άψογες. Ήμασταν φίλοι κάτι που εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα. Υπήρχε ένας υγιής ανταγωνισμός που βοηθούσε και τους δυο συλλόγους. Δυνατά ματς με πάθος και δύναμη για τη νίκη. Ο νικητής πετούσε στα σύννεφα για μια εβδομάδα. Ο χαμένος δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι. Υπήρχαν πειράγματα ανάμεσα στους φιλάθλους. Ο κόσμος ζούσε για αυτά τα ματς. Ήταν ωραία παιχνίδια που δυστυχώς δεν υπάρχουν σήμερα»

Υπήρχαν τακτικές ;

« Υπήρχε όχι όμως στον βαθμό που υπάρχει σήμερα. Ήξερε ο κάθε παίκτης που θα παίξει και ποιον θα μαρκάρει. Μιλούσαν περισσότερο οι προσωπικότητες των παικτών και ποιος θα βρισκόταν σε καλύτερη μέρα. Οι παίκτες τότε είχαν ένστικτο και μελετούσαν πριν από τα παιγνίδια τους προσωπικούς τους αντιπάλους»

Με τον κόσμο του Ευαγόρα πως τα πηγαίνατε ;

«Ο κόσμος του Ευαγόρα λάτρευε τους παίκτες της ομάδας. Έβλεπαν τους ποδοσφαιριστές να παίζουν για την φανέλα και να δίνουν σε κάθε αγώνα τον καλύτερο τους εαυτό. Ήξεραν να εκτιμούν την προσπάθεια. Όπου πηγαίναμε δεν μας έπαιρναν χρήματα. Οι ποδοσφαιριστές τότε αποτελούσαν ίνδαλμα για την κοινωνία. Μας έδιναν κίνητρο για να προσπαθήσουμε περισσότερο και να δώσουμε ότι έχουμε στο γήπεδο»

Γνωρίσατε πολλούς προπονητές στον Ευαγόρα. Υπάρχει κάποιος που σας κέντρισε περισσότερο το ενδιαφέρον ;

"Ο Τάκης Χαραλάμπους ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του και έχει προσφέρει πάρα πολλά στην ομάδα και ο Μάικ Φέργκιουσον ο οποίος μας δίδαξε πως παίζεται το σωστό ποδόσφαιρο. Μπορούσε πολύ εύκολα να περάσει αυτά που θέλει στους παίκτες του. Μας ανέβασε επίπεδο"

Πόσα χρόνια συνολικά παίξατε στο Ευαγόρα ;

«Έπαιξα 12 χρόνια από τα 16 μέχρι τα 28. Ένας σοβαρός τραυματισμός με υποχρέωσε να σταματήσω εκεί ουσιαστικά το ποδόσφαιρο. Επέστρεψα στα 32 για ένα χρόνο για να τερματίσω την καριέρα μου στην ομάδα που αγαπώ»

Ποια ήταν η μεγαλύτερη στιγμή σας με τη φανέλα του Ευαγόρα ;

«Όταν η ομάδα μπορούσε να εξασφαλίσει την παραμονή στην κατηγορία και οι πολλές νίκες που κάναμε απέναντι σε μεγάλες ομάδες αρκετά συχνά»

 

Το 2000 ο Ευαγόρας έπαψε να υπάρχει. Εσείς τότε πως το βιώσατε ;

«Ήταν μια δύσκολη στιγμή για όλους τους παλιούς ποδοσφαιριστές και των δυο ομάδων. Δεν μπόρεσαν οι παλιές γενιές που ήταν δεμένες συναισθηματικά με τους συλλόγους να το ξεπεράσουν. Δεν αγάπησαν την νέα ομάδα και ουσιαστικά σταμάτησαν να πηγαίνουν στο γήπεδο. Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια ομάδα δυνατή με σταθερή παρουσία στην Α΄ Κατηγορία. Στην αρχή τα πράγματα κυλούσαν σωστά αλλά στην πορεία έγιναν λάθη που οδήγησαν την ομάδα στην καταστροφή»

 

 

Τι σας έμεινε από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα γήπεδα ;

« Η αγάπη, ο σεβασμός του κόσμου και οι δυνατές φιλίες με συμπαίκτες αλλά και αντιπάλους»

Βρισκόσαστε οι παλαίμαχοι παίκτες, τα λέτε λίγο για τα παλιά, για τις αναμνήσεις από τα ωραία χρόνια της νιότης ;

«Υπάρχει ο σύνδεσμος παλαίμαχων του Ευαγόρα που είναι πολύ δραστήριος. Έγιναν πολλοί φιλικοί αγώνες σε όλη την Κύπρο και προσπαθούμε με κάθε τρόπο να βοηθήσουμε ανθρώπους με προβλήματα. Οι σχέσεις όλων των παλαίμαχων είναι εξαιρετικές γιατί αυτά που μας ενώνουν είναι πολλά»

 

Θα θέλαμε να στείλετε ένα μήνυμα στον φίλαθλο κόσμο της Πάφου και ευρύτερα της Επαρχίας μέσω του  Pafossports  ;

«Είναι μετά χαράς που βλέπω τη νέα γενιά να πηγαίνει στο γήπεδο και να στηρίζει την ομάδα της Πάφου η οποία έχει πλέον όλες τις δυνατότητες για να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια. Δεν μπορεί μια επαρχία με τη δυναμική που έχει να μην διαθέτει μια ομάδα που να διεκδικεί πράγματα. Χρειάζεται μια μεγάλη επιτυχία για να δώσει την ώθηση για να έρθουν καλύτερες μέρες για το ποδόσφαιρο μας. Ελπίζω από φέτος να γίνει η αρχή»