Συνέντευξη του Κώστα Ιωάννου
Ο Τάκης Ηροδότου, γεννημένος στις 21 Οκτωβρίου
του 1950, είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού,
με κύριο χαρακτηριστικό τις κεφαλιές του. Ξεκίνησε την καριέρα του στον
Ευαγόρα, στον οποίο παρέμεινε για 5 χρόνια. Από τους καλύτερους
επιθετικούς του ποδοσφαίρου της επαρχίας μας και μόνιμος σκόρερ κατάφερε να
κερδίσει τον θαυμασμό όλων των φιλάθλων. Έπαιζε με μυαλό, πάθος και ήταν πολύ
καλός τόσο με το κεφάλι όσο και με τα πόδια.
Το Pafossports φιλοξενεί σήμερα άλλη μια παλιά
δόξα του Ευαγόρα, τον Τάκη Ηροδότου. Έναν παλιό άσσο των γηπέδων που ξεκίνησε
την καριέρα του στον ιστορικό σύλλογο της Πάφου, που φόρεσε αυτή την φανέλα για πέντε χρόνια. Σε μια μεγάλη συνέντευξη ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του λέγοντας
μας παλιές και ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν, πως ξεκίνησε το
ποδόσφαιρο, ποιος των ανακάλυψε στις αλάνες της Πάφου, πώς έζησε την πρώτη άνοδο
στην Ά Κατηγορία με την φανέλα του Ευαγόρα, για την μεταγραφή του στο ΑΠΟΕΛ, την Ομόνοια Αραδίππου, τι θυμάται από αυτή την μεγάλη διαδρομή στα
γήπεδα. Παράλληλα ο Τάκης Ηροδότου μιλά για την σημερινή ομάδα της Πάφου που
άλλαξε επίπεδο όπως λέει, και έβαλε βάσεις, για το επόμενο άλμα.
Ο Τάκης Ηροδότου είναι
άλλη μια εμβληματική φυσιογνωμία στο ποδόσφαιρο της Πάφου. Δυνατός,
πεισματάρης, μαχητής, παίκτης που τα έδινε όλα στο γήπεδο, με αντάλλαγμα το
χειροκρότημα και την αγάπη του κόσμου. Όπως έκαναν όλοι οι παλιοί παίκτες
παλαιότερων εποχών. Πραγματικά μας αρέσει να μιλάμε με παλιούς παίκτες. Όλοι
έχουν και κάτι καλό να πουν, μια ιστορία που θα συναρπάσει η γεγονότα που
έγραψαν ιστορία. Αντί άλλου προλόγου η
μπάλα στα πόδια του Τάκη Ηροδότου.
Κύριε Ηροδότου να ξεκινήσουμε από το παρελθόν. Από
πού κατάγεστε ;
« Είμαι από τη Γεροσκήπου»
Πότε άρχισε να μπαίνει στη ζωή σας το ποδόσφαιρο ;
« Μπήκα πολύ
μικρός στην ομάδα του χωριού μου. Έπαιζα με μεγαλύτερους μου. Στα 15 πήγα στον
Ευαγόρα»
Πού σας εντόπισε ο Ευαγόρας ;
« Παλιά οι άνθρωποι
των ομάδων στη Πάφο έψαχναν ταλέντα σε όλη την επαρχία. Γυρνούσαν τα χωρία για να
βρουν νεαρά παιδιά ικανά να παίξουν στις ομάδες. Με ήξεραν πολύ καλά καθώς τα
μεγαλύτερα αδέρφια μου έπαιζαν στον Ευαγόρα»
Σε ποια κατηγορία ήταν ο Ευαγόρας ;
«Ήταν στην Β’
Κατηγορία»
Ποιες ήταν οι πρώτες σας εντυπώσεις ;
« Ο Ευαγόρας ήταν πάντα μια μεγάλη οικογένεια. Ο κόσμος αγκάλιαζε τα νεαρά ταλέντα από την πρώτη στιγμή.
Νιώθαμε μέλη της ομάδας για χρόνια»
Εσείς ως νεαρό παιδί τότε πως αντιμετωπίσατε αυτή την
πρόκληση ;
« Υπήρχε αγάπη
για το ποδόσφαιρο. Οι μεγαλύτεροι βοηθούσαν τα νέα παιδιά να μπουν ομαλά στην
ομάδα. Είχα πίστη στον εαυτό μου ότι θα μπορέσω να παίξω μπάλα στην ομάδα. Δούλεψα
σκληρά και τα κατάφερα. Στα 16 έπαιξα για πρώτη φορά βασικός στο τοπικό ντέρμπι με τον ΑΠΟΠ και σκόραρα δυο φορές. Κερδίσαμε και πετούσα στον ουρανό από χαρά»
Σχετικά νωρίς να ξεχωρίσετε με τις ικανότητες
σας ;
« Υπήρχαν παιδιά
που έδειχναν από την πρώτη στιγμή το ταλέντο που είχαν. Εγώ, ο Πανίκος
Γεωργίου, ο Στέφος Σοφοκλέους, ο Γιαννάκης Ζάμπυρινης ήμασταν παιδιά που
έδειξαν από την αρχή τις μεγάλες δυνατότητες που είχαν σαν παίκτες. Τότε δεν
χρειαζόταν να παίξεις σε ματς και να κάνεις προετοιμασία για να καταλάβουν αν
αξίζεις»
Πότε ήρθε ο προβιβασμός στην ανδρική ομάδα ;
«Όταν ήμουν 16.
Δεν ήμουν πάντα βασικός»
Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας δάσκαλοι ;
«Ο Τάκης
Χαραλάμπους και ο Ανδρέας Αττίκης ήταν τα ινδάλματα μας»
Ποιοι ήταν οι πρωτοι σας συμπαίκτες ;
«Εγώ, ο Στέφος Σοφοκλέους και ο Πανίκος Γεωργίου ήμασταν μαζί στην ίδια
ηλικία, ίδια τάξη και ίδιο σχολείο. Ο Γιαννάκης Ζάμπυρινης, Ο Τάκης Χαραλάμπους,
ο Ανδρέας Αττίκης»
Χρήματα τότε υπήρχαν στο ποδόσφαιρο ;
«Ούτε κατά
διάνοια. Δεν μας αγόραζαν ούτε τα παπούτσια που φορούσαμε. Αν μας έπαιρναν παπούτσια
ήταν η χαρά μας. Τότε το μυαλό μας ήταν στην προπόνηση και στο παιχνίδι. Είχα
μεγάλη αγάπη προς την ομάδα και ένιωθα μεγάλη ευθύνη απέναντι στον σύλλογο και
τον κόσμο»
Σε ποια θέση καθιερωθήκατε στον Ευαγόρα;
« Με καθιέρωσαν οι
Παπαδήμας και Κοτσώνης στην θέση του σέντερ φορ»
Ποια ήταν τα δυνατά σας στοιχεία ως ποδοσφαιριστής
;
«Είχα ωραίο
αριστερό πόδι και κεφάλι. Είχα έφεση στο γκολ»
« Ο Στέφος Σοφοκλέους ήταν εξαιρετικός παίκτης. Ήθελε μια μπάλα μόνος του. Είχα εξαιρετική συνεργασία μαζί του.»
Με τον κόσμο του Ευαγόρα πως τα πηγαίνατε ;
« Είχα σχέση μεγάλης αγάπης με τον κόσμο του Ευαγόρα»
Πριν τα ντέρμπι με τον ΑΠΟΠ τι γινόταν ; Υπήρχαν
τακτικές ;
« Ο προπονητής
έλεγε μερικές κουβέντες αλλά με ηρεμία. Υπήρχαν οι τοποθετήσεις. Μας έλεγαν που
θα παίξει ο καθένας. Λίγα πράγματα. Τότε υπήρχε η πρωτοβουλία των παικτών.
Λειτουργούσες ανάλογα με τις συνθήκες του αγώνα. Οι ικανότητες των παικτών
έκριναν τα ματς. Ήταν δυνατά παιχνίδια με πάθος και δύναμη για την νίκη. Ο
κόσμος της Πάφου ζούσε για αυτό το ματς»
Ήσασταν μέλος μια ομάδας που έμεινε για εννέα
χρόνια στην Α΄ Κατηγορία. Ποια ήταν τα στοιχεία που χαρακτήριζαν εκείνη την
ομάδα ;
« Η αγάπη προς την
ομάδα και οι πολύ καλοί ποδοσφαιριστές που είχε εκείνη την εποχή ο Ευαγόρας»
Πόσα χρόνια παίξατε στον Ευαγόρα ;
« Έπαιξα πέντε
χρόνια. Δεν ήθελα να φύγω από την ομάδα. Έφυγα κλαίγοντας γιατί το πρώτο μου
μέλημα ήταν η αποκατάσταση μου»
Ποια είναι η μεγαλύτερη σας στιγμή με τον Ευαγόρα
;
«Βγήκα πρώτος
σκόρερ στην Β' Κατηγορία με τον Ευαγόρα και βοήθησα την ομάδα να ανέβει. Θυμάμαι
κάποιες σημαντικές νίκες που πετύχαμε όπως αυτή με τον Ασίλ που τους κερδίσαμε
4-1 και είχα σκοράρει δυο φορές»
Πείτε μας την ιστορία της μεταγραφής σας στο ΑΠΟΕΛ.
«Εγώ ήθελα να πάω
για σπουδές. Με έπεισε η τότε διοίκηση του ΑΠΟΕΛ πως θα μου βρει δουλειά. Αυτά
που μου υποσχέθηκαν τα έκαναν πράξη. Εγώ είχα πάθος με τον Ευαγόρα. Δεν ήθελα να
φύγω αλλά οι συνθήκες που επικρατούσαν τότε με υποχρέωσαν να πάω στο ΑΠΟΕΛ»
Πώς αντιμετωπίσατε αυτή την νέα πρόκληση ;
« Υπήρχε ο
αδερφός μου Ο Ηρόδοτος στο ΑΠΟΕΛ, ο Ανδρέας Στυλιανού που με βοήθησαν στο
ξεκίνημα της καριέρας μου στην ομάδα. Το κλίμα ήταν και στο ΑΠΟΕΛ πολύ καλό από
την αρχή»
Πώς ήταν να είστε συμπαίκτης με τα ινδάλματα σας ;
« Το ΑΠΟΕΛ ήταν
μια μεγάλη ομάδα που είχε στις τάξεις της μεγάλους παίκτες της εποχής. Είχα
εμπιστοσύνη στον εαυτό μου και πίστευα πως θα μπορούσα να παίξω στην ομάδα. Οι
θέσεις ήταν λίγες και μπορούσες με σκληρή δουλειά να τα καταφέρεις»
Ποίοι ήταν οι συμπαίκτες σας στο ΑΠΟΕΛ εκείνη την
εποχή ;
« Οι Ηρόδοτος,
Κολοκάσης, οι αδελφοί Παντζιαρά,, Τ. Κυπριανίδης, Οδ. Αθάνατος, Τιμοθέου,
Α.Στυλιανού, Λεωνίδου, Α Μιαμηλίωτης, ο Μάρκου. Σπουδαίοι παίκτες της εποχής
όλοι τους»
Πόσα χρόνια παίξατε στο ΑΠΟΕΛ ;
« 4 χρόνια από το
1972 μέχρι το 1976»
Ποιες είναι οι κορυφαίες σας στιγμές με το ΑΠΟΕΛ ;
«Η κατάκτηση
του πρωταθλήματος το 1972-73 και η συμμετοχή μου με την ομάδα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
το 1973-74. Ήμασταν η πρώτη ομάδα που κατάφερε να μείνει στην Κατηγορία»
Υπήρχε κάποιος προπονητής που σας κέντρισε
περισσότερο το ενδιαφέρον ;
« Μεγάλος
δάσκαλος και σπουδαίος προπονητής ήταν ο Πάνος Μάρκοβιτς από την Ελλάδα.
Ανέβασε επίπεδο το ΑΠΟΕΛ. Έχτισε ένα εξαιρετικό σύνολο που πρόσφερε ωραίο
ποδόσφαιρο στον κόσμο»
Ποιους Κύπριους παίκτες ξεχωρίζατε ;
«Όλες οι ομάδες
τότε είχαν εξαιρετικούς παίκτες. Στο ΑΠΟΕΛ υπήρχαν πολύ μεγάλοι παίκτες,. Υπήρχε
ο Φοίβος Βραχίμης της Ανόρθωσης, ο Γιαγκουδάκης του Απόλλωνα, Ο Νίκος
Χαραλάμπους της Ομόνοιας.»
Τι συνέβει στο φινάλε της καριέρας σας ;
« Το 1976 πήρα μεταγραφή στην Ομόνοια Αραδίππου. Έπαιξα
εκεί για 11 χρόνια. Γράψαμε ιστορία καθώς για 7 χρόνια η ομάδα ήταν στην Α’
Κατηγορία και ήμουν ο μόνιμος σκόρερ. Αποτελεί ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου»
« Ήταν μια
δύσκολη στιγμή για μένα καθώς ο Ευαγόρας ήταν η μεγάλη μου αγάπη. Έγινε με
στόχο να δημιουργηθεί μια καλύτερη ομάδα στην Πάφο. Τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα
περιμέναμε. Έγιναν λάθη»
Πώς βλέπεται την νέα ομάδα της Πάφου ;
« Υπάρχει μια
δυνατή διοίκηση με χρήματα που έχει βάλει τις βάσεις για να έχει επιτυχίες η
ομάδα. Μπορεί φέτος να μπει στην 6αδα. Έχει καλούς παίκτες και θα μπορούσε να
έχει περισσότερους βαθμούς. Πρέπει ο κόσμος να σταθεί δίπλα στην ομάδα και να
την βοηθήσει. Χρειάζεται μια επιτυχία η Πάφος για να δώσει ώθηση στους φιλάθλους.
Ελπίζω φέτος να γίνει η αρχή. Η Πάφος μπορεί στο μέλλον να καταστεί μια
υπολογίσιμη δύναμη στην Κύπρο. Είμαι οπαδός της ομάδας»
Ταλέντα υπάρχουν στην Πάφο πλέον ;
« Υπάρχουν και
σήμερα καλοί παίκτες. Θα ήθελα να βλέπω στην Πάφο 4-5 Κύπριους πoδοσφαιριστές. Ελπίζω
σταδιακά να δούμε νεαρούς παίκτες να παίζουν στην ομάδα της επαρχίας μας»
Τι σας έμεινε από αυτή τη μεγάλη διαδρομή στα
γήπεδα ;
« Η αγάπη, ο
σεβασμός του κόσμου προς το πρόσωπο μου και οι πολλές φιλίες που έκανα στα
γήπεδα με συμπαίκτες και αντιπάλους»
Βρισκόσαστε εσείς οι παλαίμαχοι παίκτες, τα λέτε
λίγο για τα παλιά, για τις αναμνήσεις από τα ωραία χρόνια της νίοτης ;
«Υπάρχει πολύ
καλή επαφή με όλους τους παλιούς συμπαίκτες μου στον Ευαγόρα, στο ΑΠΟΕΛ και στην Ομόνοια Αραδίππου. Υπάρχει σεβασμός
και αγάπη ανάμεσα μας. Βρισκόμαστε πολύ συχνά»
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που μας είπατε Κύριε
Γεωργίου. Κλείνοντας την συνέντευξη, θα θέλαμε μέσω του Pafossports να στείλετε ένα μήνυμα στους φίλαθλο κόσμο της Πάφου.
« Θέλω να
ευχαριστήσω τον κόσμο για την αγάπη που έχει δείξει όλα αυτά τα χρόνια προς το
πρόσωπο μου και να καλέσω τους φιλάθλους της πόλης μας να σταθούν δίπλα στη νέα
ομάδα και να τη βοηθήσουν. Χρειάζεται σκληρή δουλεία και υπομονή για να έρθουν
επιτυχίες»
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου